บทที่ 1231

บัดนี้การต่อสู้ระหว่างทั้งสองกองทัพหยุดลงแล้ว แต่ยังคงอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียดต่อไป

ถึงแม้ว่าเฉินชีอยากจะฆ่าฟู่เฉินหวน แต่ก็มิยอมให้คนของตัวเองตายอย่างสูญเปล่า

หากพูดถึงกลยุทธ์ แม้แต่เฉินชียังต้องยอมรับว่าฟู่เฉินหวนเก่งกาจมาก ถือเป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง

การจะฆ่าเขานั้นมิใช่เรื่องง่าย

ดังนั้นจึงหยุดรบก่อนแล้วค่อยหาโอกาส

หลายวันมานี้ เขาปลอมตัวเข้าไปในซีหลิงเพื่อสืบข่าวและสังเกตการณ์การป้องกันของซีหลิง

แต่การป้องกันของซีหลิงนั้นแปลกประหลาด เพราะมิเห็นเลยว่าคนอยู่ที่ไหน มิรู้ว่าที่ใดมีกำลังพลมาก ที่ใดมีกำลังพลน้อย

แม้แต่ร่องรอยของฟู่เฉินหวนก็ยังมิแน่นอน

เขาคิดว่าตัวเองสามารถเข้าไปในซีหลิงได้โดยไม่มีใครรู้ บนใต้หล้านี้มีน้อยคนนักที่จะมีวรยุทธ์สูงส่งเทียบเท่าเขา

แต่กลับหามิพบแม้กระทั่งที่ซ่อนของฟู่เฉินหวน

มีค่ายประจำการอยู่มิน้อย แต่เฉินชีก็ดูออกว่าทั้งหมดล้วนเป็นภาพลวงตาที่ใช้หลอกล่อเขา

วันนี้เฉินชียังคงเดินไปมาในซีหลิงเพื่อสำรวจไปรอบ ๆ และทันใดนั้นก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง

เมื่อเห็นเนื้อความในจดหมาย สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไป

ก่อนจะรีบควบม้าออกไปทันที

......

อากาศกลับมาหนาวเย็น ลั่วชิงยวนกระแอมไอตลอดทาง

ขบวนเดินทางต้องหยุดเป็นพัก ๆ

ลั่วอวิ๋นสี่เดินทางไปไกลเพื่อเชิญหมอชื่อดังในท้องถิ่นมาตรวจชีพจรให้ลั่วชิงยวน

หลังจากที่หมอตรวจชีพจรให้ลั่วชิงยวนแล้ว สีหน้าก็มิดีขึ้น ได้แต่ส่ายหน้าถอนหายใจ

ทำให้ลั่วอวิ๋นสี่ร้อนใจ

“ท่านหมอ คุณหนูของข้าเป็นอย่างไรบ้าง? ช่วยเขียนใบเทียบยาให้หน่อยเถิด หากไม่มี ตอนนี้ข้าจะรีบไปหา”

แต่หมอกลับส่ายหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ตอนนี้กินยาอะไรไปก็ไร้ประโยชน์”

“ร่างกายของคุณหนูของเจ้าบอบบางราวกับกระดาษ อาจจะขาดได้ทุกเมื่อ มิรู้ว่าโดนอะไรมาถึงได้บาดเจ็บสาหัสเช่นนี้”

“น่าจะเคยแท้งบุตรใช่หรือไม่? ตอนนั้นเหตุใดมิบำรุงร่างกายให้ดี? โรคบางอย่างฝังรากลึก รักษาให้หายขาดได้ยาก”