บทที่ 1233

คนที่เขาต้องการฆ่าคือฟู่เฉินหวน!

......

ในห้องใต้ดินแห่งหนึ่ง

มีแผนที่แขวนอยู่บนผนัง บนโต๊ะมีแบบจำลองขนาดใหญ่ ที่นี่คือสถานที่สำหรับวางกลยุทธ์

ฟู่เฉินหวนที่ใบหน้าซีดเซียวกำลังดื่มชา

“แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก...”

เซียวชูรีบลูบหลังให้ท่านอ๋อง “ท่านอ๋อง ร่างกายของท่านแย่ลงเรื่อย ๆ อยู่ที่ห้องใต้ดินมิได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ ข้างล่างนี้หนาวเย็นเกินไป”

หลังจากที่ฟู่เฉินหวนหยุดไอก็โบกมือ “หากออกไปจะถูกเฉินชีหาเจอ”

“เขาเป็นชาวแคว้นหลี มีวิธีมากมายในการตามหาข้า”

“มีเพียงที่นี่เท่านั้นที่อยู่ได้ พลังหยินปกปิดพลังหยางจึงหามิพบ”

เซียวชูกล่าวอย่างจนใจ “มีเพียงท่านอ๋องเท่านั้นที่คิดวิธีนี้ออก”

ที่นี่คือห้องใต้ดินของสัปเหร่อในสุสาน

เดิมทีห้องใต้ดินนี้ใช้สำหรับเก็บอาหารของสัปเหร่อ ตอนนี้ด้านบนเต็มไปด้วยหลุมศพ

ในห้องใต้ดินนั้นหนาวเย็นมาก อาภรณ์หนาแค่ไหนก็มิสามารถต้านทานความหนาวเย็นได้

หนึ่งถึงสองเดือนมานี้ ท่านอ๋องอาศัยอยู่ที่นี่ เพราะต้องหลบหนีการตามล่าของเฉินชี

คอยวางแผนในซีหลิงอย่างลับ ๆ และควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด

จนถึงตอนนี้ยังมิเคยแพ้ มิเพียงแต่มิให้กองทัพแคว้นหลีบุกเข้าซีหลิงได้เท่านั้น แต่ยังบีบบังคับให้กองทัพแคว้นหลีถอยไปสามสิบลี้ได้อีกด้วย

สถานการณ์การรบเป็นไปด้วยดี

เพียงแต่ร่างกายของท่านอ๋องกลับแย่ลงทุกวัน

ทันใดนั้นก็มีรองแม่ทัพรีบลงมาที่ห้องใต้ดิน แล้วยื่นจดหมายท้ารบให้

“ท่านอ๋อง นี่คือจดหมายที่เฉินชีส่งมา บอกว่าเขาจับพระชายาได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของฟู่เฉินหวนก็เปลี่ยนไป

เขารีบเปิดจดหมายท้ารบออกอ่าน ข้างในเขียนว่า: ฟู่เฉินหวน ลั่วชิงยวนตกอยู่ในมือของข้าแล้ว เจ้ากับข้าต้องสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง มิเช่นนั้นข้าจะโยนนางไปให้ทหารของข้า ทำให้นางมีชีวิตรันทดและทำให้ชื่อเสียงของอ๋องผู้สำเร็จราชการโด่งดังไปทั่วหล้า!

เมื่อฟู่เฉินหวนอ่านจบ เลือดลมพลันพลุ่งพล่าน มือกำกระดาษแน่น