บทที่ 1264

นางเดินไปที่รถม้า แล้วเข้าไปนั่ง

“เข้าวัง”

ในขณะที่นั่งลงนั้นราวกับว่านางกำลังนั่งลงบนบัลลังก์ หาใช่รถม้าไม่

โฉวสือชีมองร่างบอบบางนั้นด้วยแววตาที่ลุกโชน นางช่างดูสูงส่งและมีอำนาจ

รถม้าค่อย ๆ ออกเดินทางตรงเข้าวังหลวง

ผู้คนบนถนนลุกขึ้น มิเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

เพียงแต่ในใจของพวกเขาไม่มีความแค้นและความเกลียดชังอีกต่อไป

“แยกย้ายกันเถิด”

ผู้คนแยกย้ายกันไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สิบวายร้ายต่างตกตะลึง หงไห่มิรู้ว่าจะเก็บมีดในมือไว้ที่ใด

“สถานการณ์นี้มันอะไรกัน! คนพวกนี้ใจเสาะเสียไม่มี ยอมแพ้ง่าย ๆ เช่นนี้เลยน่ะรึ” หงไห่กล่าวด้วยน้ำเสียงดูถูก

โฉวสือชีกลับหัวเราะเบา ๆ “พวกเราเลือกถูกคนแล้ว”

หงไห่มิเข้าใจ พลันถามต่อ “พวกเรามิตามเข้าวังหรือ?”

“มิจำเป็น ไม่มีใครทำร้ายนางได้” โฉวสือชีมองไปในระยะไกล

แล้วพาทุกคนออกจากถนนเสวียนอู่

มินานถนนเสวียนอู่ก็กลับมาเป็นปกติ แต่คนที่แอบดูอยู่กลับยังคงตกตะลึงมิหาย มิสามารถดึงสติกลับมาได้

สำหรับฉินอี้แล้ว เขามิแปลกใจ นั่นเป็นความสามารถของนักบวชหญิงทุกยุคทุกสมัย

แต่นักบวชหญิงได้รับความเคารพนับถือ ผู้คนต่างเชื่อฟังและทำตามคำสั่งของนักบวชหญิง

ลั่วชิงยวนเพิ่งมาถึงแคว้นหลีแค่ปราบสิบวายร้าย หาได้ทำสิ่งใดอื่นอีกไม่ แล้วเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ได้?

ภาพเมื่อสักครู่นี้น่าตกใจเกินไป

สิ่งนี้ทำให้ฉินอี้เปลี่ยนแผน

เฉินชีพานางมาแคว้นหลีอาจจะด้วยเพราะความสามารถนี้

นางสามารถช่วยเฉินชีทำหลายสิ่งหลายอย่างได้

หากสามารถชักชวนมาอยู่ฝ่ายเดียวกันได้ละก็...

......

รถม้าวิ่งเข้าวัง