บทที่ 1313

เจ้ายักษ์นั่นมิได้ทำร้ายชายผู้นั้น ราวกับจ้องจะสังหารนางเพียงคนเดียว

ในขณะที่ลั่วชิงยวนกำลังจะต้านทานมิไหว

ทันใดนั้น จิตสังหารก็พุ่งเข้ามา

เห็นเงาร่างสีดำอีกร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาในครรลองสายตา

พุ่งเข้ามาขวางตรงหน้าลั่วชิงยวนในทันที ฉวยโอกาสตบฝ่ามือไปยังชายชุดดำอย่างแรงบีบให้เขาถอยร่นไปเพื่อขัดขวางอีกฝ่าย

เงาร่างที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วทำให้ลั่วชิงยวนรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง

แต่นางไม่มีเวลาพิจารณา เพราะเจ้ายักษ์นั่นกำลังยกกระบี่ฟาดลงมาหานาง

ลั่วชิงยวนหลบหลีกอย่างตื่นตระหนก ล่อเขาไปยังที่กว้างกว่า จากนั้นก็หยิบเข็มทิศอาณัติสวรรค์ออกมาในทันที

นางกัดนิ้ววาดวงแหวนแห่งเวท วงเวทสีทองที่ปรากฏขึ้นจากเข็มทิศอาณัติสวรรค์ล้อมเจ้ายักษ์นั่นไว้ในทันที

เชือกอักขระเวทพุ่งออกไปมัดเจ้ายักษ์ไว้ ทำให้มันสงบลงชั่วคราว

จากนั้นก็รีบไปหาคนทั้งสองที่ยังต่อสู้กันอยู่

แต่กลับตกตะลึงเมื่อพบว่าคนทั้งสองหายไปแล้ว

ลั่วชิงยวนมองไปรอบ ๆ จึงเห็นเงาร่างหนึ่งกระโดดข้ามกำแพงไป

ลั่วชิงยวนรีบตามไป

“วีรบุรุษท่านใด? ขอทราบนามได้หรือไม่?” ลั่วชิงยวนตามไปถึงริมกำแพง

เห็นชายชุดดำวิ่งไปบนหลังคามิไกล ลั่วชิงยวนยิ่งรู้สึกว่าเงาร่างในความมืดนั้นช่างคุ้นตา

อีกฝ่ายชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย แต่จากนั้นก็เร่งฝีเท้าวิ่งออกไป

มิทิ้งคำพูดใดไว้สักคำ

ลั่วชิงยวนรู้สึกสับสน คนหนึ่งจะสังหารนาง อีกคนหนึ่งจะช่วยเหลือนาง นี่เป็นคนพวกใดกัน?

ก่อนหน้านี้คนที่แอบใช้ก้อนหินช่วยเหลือนางก็เป็นคนผู้นั้นหรือ?

นางคิดไปพลางถอนสายตากลับมา

แต่ในเวลานี้เอง ลั่วชิงยวนเห็นบนกำแพง

บนกำแพงนั้นมีตัวอักษรสี่ตัวสลักไว้ตื้น ๆ ด้วยก้อนหิน

ระวังเซี่ยหลิง

ลั่วชิงยวนตกตะลึงเล็กน้อย เซี่ยหลิงหรือ?

คืนนี้คนที่ต้องการสังหารนางคือเซี่ยหลิงอย่างนั้นหรือ?