บทที่ 1318

“ข้ามิได้เห็นแก่ตัวแล้วต้องการครอบครองนางแต่เพียงผู้เดียว และมิได้มิคำนึงถึงชื่อเสียงของนางแล้วจะพานางหนีตามไป”

“แต่เป็นเพราะหวงกุ้ยเฟยในวังได้ส่งมือสังหารมาลอบสังหารนางตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว”

“แต่ถึงแม้บิดาของนางจะเห็นหลักฐานที่ข้ามอบให้ก็ยังมิยอมเชื่อ ยืนกรานที่จะให้นางเข้าวังไปเสี่ยงชีวิต เพื่อแสวงหาสิ่งที่เลื่อนลอยเพื่อตระกูล”

ลั่วชิงยวนจดสิ่งที่ฉีหงพูดลงบนกระดาษทีละคำ

ขณะที่ให้มู่หยวนหยวนดูก็ถามว่า “เจ้าเป็นคนของสำนักเทียนฉยงหรือ?”

ฉีหงตอบ “มิใช่”

“ข้าถูกบีบคั้นจนไร้ทางออก สุดท้ายจึงจำต้องเข้าร่วมสำนักเทียนฉยง มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นจึงจะสามารถปกป้องหยวนหยวนได้”

“คนที่ข้าสังหาร ไม่มีผู้ใดบริสุทธิ์สักคน”

“พวกเขาปลอมแปลงข่าวสาร หลอกลวงหยวนหยวนและหลอกลวงข้า”

“เมื่อวางวงแหวนแห่งเวทแล้ว หยวนหยวนออกไปมิได้ พวกเขาก็พยายามหาทางนำหยวนหยวนออกไปเพื่อส่งเข้าวัง”

“ข้าทำได้เพียงเท่านี้ สังหารคนตระกูลมู่ให้สิ้น หยวนหยวนจึงจะเป็นอิสระ”

“แต่ข้าคาดมิถึงว่า พวกเขาจะเชิญนักบวชระดับสูงมา”

“นักบวชระดับสูงไร้ความสามารถ กลับเป็นเจ้าที่มองทะลุภาพลวงตาได้!”

เมื่อกล่าวจบ ฉีหงก็ข่มขู่ “หากเจ้าคิดจะพาหยวนหยวนเข้าวัง ข้าจะสังหารเจ้า!”

ลั่วชิงยวนจดสิ่งที่ฉีหงพูดลงไปทั้งหมด

มู่หยวนหยวนได้อ่านก็ตะลึงพรึงเพริด รู้สึกยากจะเชื่อ “เหตุใด... จึงเป็นเช่นนี้...”

“ดังนั้นเจ้ามิเคยคิดจะสังหารข้า? มิได้ต้องการแก้แค้นข้าหรอกหรือ?”

มู่หยวนหยวนกล่าวพลางน้ำตาริน

นี่ยิ่งทำให้ฉีหงโกรธเกรี้ยว “นี่คือสิ่งที่พวกเขาทำ!”

“ตั้งแต่ต้นจนจบ ข้าเพียงต้องการขัดขวางมิให้นางเข้าวังไปสู่ขุมนรก ข้ารู้ถึงอันตรายในวัง ข้าจะนิ่งดูดายได้อย่างไร!”

“แต่เมื่อทุกสิ่งที่ข้าทำไปถึงหูหยวนหยวน กลับกลายเป็นว่า ข้าคลุ้มคลั่งเพราะมิสมหวัง ข้าเกลียดชังนาง ข้าต้องการแก้แค้นนาง”

“ระหว่างพวกเรามีความเข้าใจผิดมากมาย ล้วนเป็นฝีมือของนายท่านมู่ทั้งนั้น”

“บีบคั้นข้าจนสุดท้ายต้องขอความช่วยเหลือจากสำนักเทียนฉยง ใช้วิธีนี้เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย”

ฉีหงก็เจ็บปวดเหมือนกัน แต่เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดเหล่านี้ เขายิ่งต้องการปกป้องคนที่เขารักมิให้ได้รับบาดเจ็บ

ลั่วชิงยวนได้ฟังก็ตกตะลึง