บทที่ 1320

ลั่วชิงยวนไปหาโฉวสือชี ให้เขาจัดเตรียมรถม้าและสิ่งของจำเป็นสำหรับการเดินทาง

อีกทั้งยังวางแผนเส้นทาง หลังจากออกจากเมืองหลวงแล้วควรไปที่ใด จึงจะสามารถหลบหนีการติดตามของคนตระกูลมู่ได้ดีที่สุด

หลังจากจัดการเรียบร้อยแล้ว ลั่วชิงยวนก็กลับไปยังบ้านตระกูลมู่

และตอนนี้ผู้ที่รอคอยอยู่ในเรือนก็คือเวินซินถงและเซี่ยหลิง

อีกทั้งยังมีผู้คุ้มกันอีกหลายสิบคน

เวินซินถงนั่งอยู่บนเก้าอี้ เอ่ยปากอย่างเย็นชาด้วยท่าทางทรงอำนาจ “ถึงเวลาที่จะต้องทำตามสัญญาแล้ว”

ลั่วชิงยวนชะงักเล็กน้อย มิเข้าใจความหมายของเวินซินถง

นางกล่าวอย่างเย็นชา “ในเมื่อท่านนักบวชระดับสูงมาถึงที่นี่แล้ว ก็น่าจะเห็นว่าปัญหาของตระกูลมู่ได้รับการแก้ไขแล้ว”

“ไม่มีคนของสำนักเทียนฉยงแล้ว”

“หากจะต้องทำตามสัญญา ก็ควรเป็นท่านนักบวชระดับสูงที่ต้องทำตาม”

“เหตุใดจึงทำราวกับจะลงโทษข้า?”

เวินซินถงลุกขึ้นจากเก้าอี้ หัวเราะเบา ๆ “ใช่ สำนักเทียนฉยงไม่มีแล้ว”

“แต่ข้าเป็นคนทำ เจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องอะไร?”

เวินซินถงยกยิ้มอย่างเย็นชา สายตาเย็นเยียบมองลั่วชิงยวน ในดวงตายังมีรอยยิ้ม

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ลั่วชิงยวนก็ตกตะลึง

นางคาดมิถึงว่าเวินซินถงจะกล่าวว่าสำนักเทียนฉยงเป็นฝีมือของนาง

“นักบวชระดับสูง? เจ้าเป็นคนเช่นนี้รึ?” ลั่วชิงยวนมองนางอย่างมิอยากจะเชื่อ

เวินซินถงกลับทำเป็นมิรู้มิชี้ ไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย นางกล่าวอย่างเย็นชา “เจ้าอย่าคิดว่าเจ้าเก่งกาจมากจนสามารถทำในสิ่งที่ข้าทำมิได้”

“เจ้าคิดว่าเจ้าแก้ไขสำนักเทียนฉยงได้ ยังบอกนายท่านมู่ว่าแก้ไขได้แล้ว ผลเป็นอย่างไร ในคฤหาสน์เลยมีคนตายอีกสองคน”

“โชคดีที่ข้ามาทัน จึงได้กำจัดสำนักเทียนฉยงอย่างแท้จริง”

“ตามสัญญา เจ้าแพ้!”

เมื่อลั่วชิงยวนได้ฟังก็สีหน้าเปลี่ยนไป

เป็นไปได้อย่างไร!

ในเมื่อตกลงกับฉีหงแล้ว เขาก็มิควรผิดสัญญา

“ข้ามิเชื่อ! เป็นไปมิได้!” ลั่วชิงยวนยืนกราน