บทที่ 1324

คืนต่อมา ลั่วชิงยวนนำรถม้ามาจอดรออยู่มิไกลจากหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลมู่ตามเวลา แล้วกำชับโฉวสือชีให้ดูแลรถม้า

จากนั้นก็แอบเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลมู่เพื่อรับมู่หยวนหยวน

มู่หยวนหยวนได้ทิ้งจดหมายไว้หนึ่งฉบับ ในจดหมายเขียนว่า นางมิต้องการอยู่ในคฤหาสน์อีกต่อไป และแสดงเจตจำนงว่ามิต้องการเข้าวังด้วย

จากนั้นก็แอบมารอคอยลั่วชิงยวนอยู่ตรงมุมกำแพงอย่างเงียบเชียบ

เนื่องจากคำพูดของเวินซินถงที่บอกแก่นายท่านมู่ นายท่านมู่จึงให้ความสำคัญอย่างมาก เขาเพิ่มผู้คุ้มกันมากมายที่ด้านนอกเรือนของมู่หยวนหยวน

ลั่วชิงยวนใช้เวลาอยู่สักพักจึงสามารถแอบเข้าไปยังมุมด้านนอกเรือนของมู่หยวนหยวนได้

“ท่านมาแล้ว” มู่หยวนหยวนตื่นเต้นยิ่งนัก

ลั่วชิงยวนทำท่าให้เงียบ จากนั้นมอบอาภรณ์บุรุษให้นาง “รีบใส่เสีย ข้าจะได้พาเจ้าไป”

มู่หยวนหยวนรีบเปลี่ยนชุดทันใด

ลั่วชิงยวนพานางปีนข้ามกำแพงท่ามกลางความมืด หลบหลีกผู้คุ้มกันที่เดินตรวจตรา แล้วหลบหนีออกจากคฤหาสน์ตระกูลมู่

จนกระทั่งมาถึงมุมถนนก็รีบขึ้นรถม้า

มู่หยวนหยวนยังคงมองกลับไปด้วยความหวาดหวั่น เมื่อรถม้าเคลื่อนตัวไปยังประตูเมือง ในใจของนางก็บังเกิดความคาดหวัง

“พวกเราจะออกไปได้แล้ว”

ลั่วชิงยวนมองกลับไปด้วยความระแวดระวัง “อย่าเพิ่งประมาท หากเจ้ามิอยู่ในห้อง พ่อของเจ้าอาจจะรู้ในมิช้า”

“โฉวสือชี เร็วเข้า รีบออกจากเมืองเลย!”

หากถูกพบก่อนออกจากเมืองก็อาจจะออกไปมิได้แล้ว

“ขอรับ” โฉวสือชีบังคับรถม้ามุ่งหน้าไปยังประตูเมืองอย่างรวดเร็ว

มู่หยวนหยวนตื่นตระหนกยิ่งนัก

มิรู้ว่าเพราะเหตุใด ลั่วชิงยวนกลับเห็นพลังงานมืดมนจากสีหน้าตื่นเต้นยินดีของนาง

ลางสังหรณ์มิดีแล้ว

ตอนนี้นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มิรู้ว่าการพามู่หยวนหยวนจากไปเป็นทางเลือกที่ถูกต้องหรือไม่

ทันใดนั้นเอง ฉีหงก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกล่าวเตือนดังขึ้น “พวกเขาไล่ตามมาแล้ว!”

เมื่อมู่หยวนหยวนได้ยินก็สีหน้าเปลี่ยนทันใด

ลั่วชิงยวนหันมองไปด้านหลัง