บทที่ 1405

สิ่งที่อยู่ในโลงเริ่มสั่นไหวรุนแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น และโลงศพก็ระเบิดออกในที่สุด

ทันใดนั้น ศพชายคนหนึ่งก็ลุกขึ้นมาบีบคอฝูเหมิ่งไว้

สิ่งที่เป็นกึ่งคนกึ่งผีทั้งสองเริ่มต่อสู้กัน

ลั่วชิงยวนสังเกตอยู่ครู่หนึ่งก็พบว่า ชายคนนั้นก็ดุร้ายเช่นกันและเป็นสิ่งที่อันตรายมาก

ทั้งสองเข้าโรมรันต่อสู้กันอย่างดุเดือด

เนื่องจากศพชายคนนั้นฉุดรั้งฝูเหมิ่งไว้ ลั่วชิงยวนจึงหยิบเข็มทิศอาณัติสวรรค์ขึ้นมาสังเกตการณ์ในถ้ำแห่งนี้อย่างเงียบ ๆ

แท้จริงแล้วที่นี่คือหนึ่งในจุดรวมพลัง

ศพของอวี๋ตันเฟิ่งก็ควรจะอยู่ที่นี่ ไม่มีทางผิดพลาดแน่

แต่ถ้ำแห่งนี้มีขนาดเล็กเพียงเท่านี้ มองปราดเดียวก็เห็นทั่วแล้ว ไม่มีที่ให้เข้าไปลึกกว่านี้แล้ว

ลั่วชิงยวนถือเข็มทิศมองอยู่นาน และทันใดนั้นดวงตาของนางก็พลันเป็นประกาย

ใต้พื้นถ้ำ!

เมื่อมองไปยังใต้โลงศพก็พบว่าเป็นจานกลมขนาดใหญ่ น่าจะขยับได้

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ลั่วชิงยวนก็เริ่มค้นหาตัวไขกลไก ในที่สุดสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่รูปปั้นหินบนผนัง

“พวกเจ้าช่วยคุ้มกันข้าหน่อย!”

ลั่วชิงยวนหยิบเชือกออกมาคล้องที่เอวพร้อมมัดไว้ก่อนจะส่งปลายเชือกให้อาถู่และโฉวสือชีถือไว้

จากนั้นนางก็กระโจนไปที่รูปปั้นหินที่อยู่ใกล้ที่สุด จิ้มไปที่ดวงตาของรูปปั้นหิน พลันมีเสียงกลไกดังขึ้น

อยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย!

นางเหาะไปที่รูปปั้นหินข้าง ๆ แล้วกดกลไกอีกครั้ง

เมื่อถึงรูปปั้นหินตัวสุดท้าย ทว่าตำแหน่งของมันกลับอยู่เหนือฝูเหมิ่งและศพชายคนนั้น

ลั่วชิงยวนเสี่ยงอันตราย กระโจนไปกดกลไก แต่กลับดึงดูดความสนใจของฝูเหมิ่ง เขาส่งเสียงคำรามลั่น แล้วพุ่งตรงเข้ามาหานาง

ในวินาทีเฉียดตายนั้น โฉวสือชีและคนใบ้ดึงเชือกอย่างแรง

ดึงลั่วชิงยวนกลับมาได้อย่างหวุดหวิด และหนีพ้นจากกรงเล็บเหล็กของฝูเหมิ่งมาได้

ขณะเดียวกัน กลไกก็เปิดออกเผยให้เห็นช่องทางลับใต้โลงศพที่แขวนอยู่นั้น

ลั่วชิงยวนรีบเรียกทุกคนแล้วพากันกระโดดลงไปในช่องทางลับนั้น

จากนั้นกลไกก็ปิดลง

เมื่อลงถึงพื้น ทุกอย่างก็มืดสนิทไปหมด

หลังจากจุดคบเพลิงบนผนัง พื้นที่ที่มิกว้างนักแห่งนี้ก็สว่างขึ้น