บทที่ 1474

อวี๋หงเดินนำหน้า สีหน้าดูโกรธเคืองยิ่งนัก

เมื่อประตูห้องเปิดออก อวี๋หงก็เดินเข้ามา

“ข้าให้เวลาเจ้าหนึ่งวัน คิดดีแล้วหรือยัง” อวี๋หงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาแฝงไว้ด้วยความข่มขู่

“ยังมิยอมบอกใช่หรือไม่? ได้!”

จากนั้นอวี๋หงก็โบกมือ ผู้คุ้มกันหลายคนถือถังเข้ามา

เมื่อเปิดออก ด้านในมีทั้งงูพิษและแมงป่องพิษ

อวี๋หงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ของพวกนี้เพียงพอที่จะทรมานพวกเจ้าให้ตายทั้งเป็น!”

“ในเมื่อเจ้ามิคิดจะกล่าวสิ่งใดก็อย่าหาว่าข้าโหดร้ายแล้วกัน”

หลังจากพูดเช่นนั้น อวี๋หงก็ออกคำสั่งทันที “ใครก็ได้!”

“ให้พวกมันสองคนลิ้มรสก่อน!”

อวี๋หงชี้ไปยังคนใบ้และโฉวสือชี

เขามองไปยังลั่วชิงยวน “เจ้ายังมีเวลาอีกเล็กน้อย ลองคิดดูอีกทีเถอะ”

จากนั้นผู้คุ้มกันก็ก้าวเข้ามาจับตัวโฉวสือชีและคนใบ้ จับเท้าของพวกเขาแล้วถอดรองเท้าออก

จากนั้นก็จับงูพิษตัวหนึ่งหมายจะเอามากัดฝ่าเท้าของพวกเขา

ลั่วชิงยวนใจหายวาบ

รีบกล่าวเสียงดัง “หยุดนะ!”

“ข้าจะบอก!”

“ท่านให้พวกเขาทั้งสองหยุดก่อน!”

อวี๋หงจึงห้ามผู้คุ้มกัน กล่าวเสียงเย็น “บอกมา”

“หากเจ้ากล้าหลอกลวงข้า พวกเจ้าทั้งสามก็ต้องตาย”

ลั่วชิงยวนมองไปยังคนอื่น ๆ ในห้องเก็บฟืน จากนั้นก็กล่าวว่า “ข้าบอกได้”

“แต่ให้ท่านได้ยินเพียงผู้เดียว”

“ท่านให้พวกเขาทั้งหมดออกไปก่อน”

อวี๋หงจ้องมองนาง แล้วขู่ว่า “เจ้าอย่าคิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยม!”

จากนั้นก็ให้ผู้คุ้มกันทั้งหมดถอยออกไป