บทที่ 1519

“เจ้าไปเตรียมม้าก่อน ข้าจะไปกำชับโฉวสือชีสองสามคำ”

“ได้”

จากนั้นเฉินชีก็ไปเตรียมม้า

ลั่วชิงยวนเห็นโฉวสือชีอยู่บนถนนพอดี พร้อมฉีอวี้ที่อยู่ข้างหลังเขา

“ข้าจะมิอยู่ครึ่งเดือน เจ้าจงช่วยเฝ้าดูที่ตลาดมืดให้ด้วย”

“ส่วนท่านพี่ เจ้าช่วยไปบอกเขาให้ข้าด้วย”

โฉวสือชีพยักหน้า เมื่อเห็นเฉินชีนำม้ามาพอดีจึงถามด้วยความเป็นห่วง “เจ้าไปกับเฉินชีหรือ? จะเป็นอันตรายหรือไม่?”

“ไม่หรอก”

“ฉีเฮ่าตายแล้ว ต่อไปตลาดมืดอาจจะเกิดเรื่องยุ่งยาก เจ้าจงจับตาดูให้ดี หากเกิดเรื่องใดขึ้นให้จุดดอกไม้ไฟที่นี่ ข้าจะได้เห็น”

ลั่วชิงยวนกล่าวพลางยื่นแผนที่ให้โฉวสือชี

โฉวสือชีเปิดดูแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้า “ได้ เจ้าก็ระวังตัวด้วย”

ลั่วชิงยวนหันหลังเตรียมจะจากไป แต่สายตาพลันเหลือบไปเห็นใบหน้าของฉีอวี้

เห็นใบหน้าของนางถูกปกคลุมด้วยไอสีดำ จึงอดมิได้ที่จะชะงักไปครู่หนึ่ง

“เป็นอะไรไปเจ้าคะ?” ฉีอวี้มองลั่วชิงยวนด้วยสายตาที่แปลกไป แล้วถามด้วยความสงสัย

ลั่วชิงยวนดึงนางไปด้านข้าง แล้วกล่าวว่า “ช่วงนี้คนในบ้านของเจ้าสบายดีหรือไม่?”

ฉีอวี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี มีกระไรหรือเจ้าคะ?”

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว “ข้าเห็นใบหน้าเจ้าถูกปกคลุมด้วยไอสีดำ ดวงชะตาของครอบครัวเจ้ามิค่อยดีนัก อาจมีเคราะห์ถึงขั้นเสียเลือดเนื้อ หากเจ้าว่างก็กลับบ้านไปดูเถิด”

ฉีอวี้ฟังแล้วตกใจเล็กน้อย มิรู้ควรเชื่อหรือไม่ แต่ก็ยังพยักหน้า “เจ้าค่ะ”

ในเวลานั้นเอง เสียงเร่งเร้าของเฉินชีก็ดังขึ้น “ชิงยวน พวกเราต้องออกเดินทางแล้ว”

“หากมิไปตอนนี้ก็จะไปมิถึงก่อนฟ้ามืด”

ลั่วชิงยวนตบไหล่ฉีอวี้เบา ๆ “เจ้าระวังตัวเองด้วย”

กล่าวจบ นางก็หันหลังจากไป

เฉินชีจูงม้าสองตัวเข้ามายื่นบังเหียนให้ลั่วชิงยวนเส้นหนึ่ง ทั้งสองจูงม้าออกจากตลาดมืดลงจากเขาไป

เมื่อลงจากเขาแล้วจึงขึ้นหลังม้า และเริ่มออกเดินทาง

ฉีอวี้ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ มองเงาร่างของลั่วชิงยวนเดินออกไป

โฉวสือชีได้สติกลับมา จึงถามว่า “นางบอกกระไรเจ้า?”