บทที่ 1530

“โฉวสือชี เจ้าไปจัดการเตรียมการ…” ลั่วชิงยวนกระซิบสั่งการบางอย่าง

โฉวสือชีฟังแล้วก็ตาเป็นประกาย จากนั้นก็ยกยิ้ม “ช่างเป็นกลอุบายที่ดีนัก”

จากนั้นโฉวสือชีก็รีบไปจัดการอย่างเร่งด่วน

เดิมทีฉีอวี้อยากจะพูดอะไรกับลั่วชิงยวน แต่เมื่อเห็นโฉวสือชีวิ่งไปเร็วถึงเพียงนั้น นางก็ได้แต่รีบตามไปติด ๆ

“จะทำกระไรหรือ? ให้ข้าไปด้วยสิ”

“ข้าจะช่วยท่านเอง”

......

สองวันต่อมา ลานประลองก็เตรียมพร้อมแล้ว ร้านน้ำชาและโรงสุราข้าง ๆ หลายแห่งก็เปลี่ยนเป็นบ่อนพนันชั่วคราว

ในนั้นสามารถวางเดิมพันการประลองระหว่างลั่วชิงยวนกับจูลั่วว่าใครจะแพ้ใครจะชนะได้

เวลามิถึงครึ่งวันก็คึกคักกันไปทั่ว

ฉีอวี้อดมิได้ที่จะหัวเราะแล้วพูดว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ามาตลาดมืดแล้วเห็นความคึกคักถึงเพียงนี้”

“คราวนี้คงได้เงินมิน้อย!”

ขณะที่กล่าว ฉีอวี้ก็ควักเงินออกมา “ข้าขอร่วมเดิมพันด้วย”

“เช่นนั้นข้าก็ไปด้วย” โฉวสือชีก็รีบหยิบถุงเงินออกมาจากอกเสื้อ

จูลั่วเดินอยู่บนถนน เมื่อเห็นบ่อนพนันที่คึกคักก็ตกใจมาก

ในใจสงสัยจึงเข้าไปดู เมื่อเห็นจำนวนผู้คนที่เดิมพันเขากับจำนวนผู้คนที่เดิมพันลั่วชิงยวนนั้นใกล้เคียงกัน

เขาก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมา

ดูเหมือนว่าชื่อเสียงของลั่วชิงยวนได้แพร่กระจายออกไปแล้ว มิอาจประมาทได้

ลั่วชิงยวนกำลังจะจากไป แต่บังเอิญพบจูลั่วพอดี

จูลั่วเดินเข้ามาชมเชยว่า “วิธีหาเงินของเจ้านี่เก่งกาจจริง ๆ”

“นอกจากการเดิมพันการประลองระหว่างเจ้ากับข้าแล้ว การเปิดบ่อนพนันพร้อมกันเช่นนี้ ก่อนการประลองจะเริ่ม เพียงแค่กิจการบ่อนพนันก็สามารถทำเงินได้มากมายแล้วกระมัง”

ท้ายที่สุดแล้ว คนที่มาตลาดมืดช่วงหลายวันนี้ก็มากกว่าปกติหลายเท่าตัว แม้แต่ในเวลากลางวัน ถนนหนทางก็เต็มไปด้วยผู้คน

ลั่วชิงยวนเลิกคิ้ว “อย่างไร? ข้าควรจะแบ่งให้เจ้าบ้างหรือไร?”

จูลั่วอดมิได้ที่จะหัวเราะ “เจ้าเป็นว่าที่เจ้าเมืองของตลาดมืด นี่คือวิธีหาเงินของเจ้า มิเกี่ยวข้องกับข้า”