บทที่ 1534

การประลองจบลงแล้ว ลั่วชิงยวนพาจูลั่วออกจากลานประลอง

ผู้คนที่มาเฝ้าดูต่างแยกย้ายกันไป มีผู้คนมากมายวิ่งกรูเข้าไปในบ่อนพนันเพื่อแลกเงิน

และคราวนี้ตลาดมืดก็จะได้กำไรก้อนโต

อวี๋หงเดินไพล่หลังมาอย่างช้า ๆ น้ำเสียงมิอาจปิดบังความตื่นเต้นได้ “ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะมิแพ้”

น้ำเสียงของอวี๋หงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

แน่นอนว่าเขามิได้เลือกคนผิด นับจากนี้ไปหากได้มอบตลาดมืดให้ลั่วชิงยวน เขาก็สบายใจแล้ว!

“หลังจากวันนี้ ข้าจะคอยดูว่าใครยังจะกล้าสงสัยฐานะว่าที่เจ้าเมืองของเจ้าอีก!”

มิไกลนัก เฉินชีนอนเอนกายอยู่บนหลังคาจวนพลางดื่มสุราอย่างสบายอารมณ์ ในดวงตาที่หรี่ลงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

อาเหลามิเคยทำให้ผิดหวังจริงๆ

เพียงแต่…

แผนการคงต้องเลื่อนออกไปอีกครั้งแล้ว

เมื่อนึกถึงบางสิ่ง ในดวงตาของเฉินชีก็มีความกังวลเพิ่มขึ้น

ในตอนนี้จูลั่วกล่าวกับลั่วชิงยวน “ข้ามีบางเรื่องอยากจะบอกท่าน”

“ไปที่โรงเตี๊ยมเถิด”

บัดนี้ดวงตาของจูลั่วกลับมาใสกระจ่างแล้ว ร่างกายก็สงบลงแล้ว

เมื่อเข้ามาในห้องพักของโรงเตี๊ยม จูลั่วก็กล่าวในทันที “สองวันก่อนข้าได้พบคนผู้หนึ่ง”

“ผู้ใด?” ลั่วชิงยวนสงสัย

จูลั่วมองนางอย่างจริงจัง “ฉีอวี้”

“ข้าเห็นนางเดินอยู่กับโฉวสือชีที่อยู่ข้างกายท่าน”

ครึ่งเดือนมานี้ จูลั่วอยู่ที่ตลาดมืด ถึงแม้จะมิได้สืบทราบว่าลั่วชิงยวนมีความสามารถเพียงใด แต่ก็ได้ข่าวคราวอื่น ๆ มามิน้อย

ลั่วชิงยวนตกใจเล็กน้อย “เจ้ารู้จักฉีอวี้หรือ?”

“ลูกสาวคนโตของเจ้าเมือง ถึงแม้ข้าจะมิเคยพบนาง แต่ข้าเคยเห็นภาพวาดของนาง”

“ฉีอวี้กับฉีเฮ่ามีสัญญาหมั้นหมายกัน ฉีอวี้หนีการแต่งงานออกจากอวิ๋นโจว ฉีเฮ่าตามหานางมาตลอด!”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ลั่วชิงยวนก็ตกตะลึง

“คนที่หมั้นหมายกับฉีอวี้คือฉีเฮ่าหรือ? นางหนีการแต่งงานกับฉีเฮ่าหรือ?”