บทที่ 1536

เฉินชีเหาะวูบเดียวก็ลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

ลั่วชิงยวนจึงควบม้าเร่งความเร็ว มินานก็ไล่ตามฉีอวี้และโฉวสือชีทัน

ฉีอวี้แทบจะต้องเช็ดน้ำตาขณะควบม้าวิ่งไปข้างหน้าไปด้วย มิอยากหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว นางร้อนใจยิ่งนัก

พวกเขารีบเดินทางทั้งวันทั้งคืน เปลี่ยนม้าสี่ครั้งกลางทาง ใช้เวลาหกวัน จึงมาถึงนอกเมืองอวิ๋นโจว

แต่ที่ด่านตรวจป้องกันเมืองนั้นเข้มงวดเป็นพิเศษ ทุกคนต้องได้รับการตรวจค้น สินค้าก็ต้องได้รับการตรวจค้น มิให้เข้าเมืองโดยง่าย

ลั่วชิงยวนและพรรคพวกยิ่งมิอาจเข้าเมืองได้

จากนั้นลั่วชิงยวนจึงพาทุกคนไปหลบในป่าก่อน

นางสั่งการว่า “ไปซื้ออาภรณ์ชาวบ้านมาเปลี่ยน แล้วแบ่งกลุ่มติดตามผู้อื่นเข้าเมือง”

“เมื่อเข้าเมืองแล้วค่อยรวมตัวกัน!”

จากนั้นโฉวสือชีก็รีบพาคนไปหาอาภรณ์จำนวนมากมา

พวกเขาสวมทับอาภรณ์เดิมเพื่อปลอมตัว

เมื่อเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จแล้ว ลั่วชิงยวนและโฉวสือชีก็พาฉีอวี้และจูลั่วปะปนอยู่ในขบวนคาราวานเข้าเมืองไปได้อย่างราบรื่น

ลั่วชิงยวนพบว่าทหารที่ด่านตรวจเกือบทั้งหมดมุ่งเน้นการตรวจค้นรถม้าและเกี้ยว ดูเหมือนจะเน้นตรวจค้นครอบครัวของเศรษฐี

เมื่อเข้าเมืองได้อย่างปลอดภัย จูลั่วนำกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาเปิดดู มันคือภาพวาดของฉีอวี้

จูลั่วกล่าวว่า “พวกมันยังตามจับฉีอวี้อยู่ ทั่วทุกตรอกซอยเต็มไปด้วยภาพวาดของนาง”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉีอวี้ที่แต่งกายเป็นชายจึงกดปีกหมวกลงต่ำอีก

นางกระซิบถามว่า “ที่นี่เพียงแค่เขตแดนอวิ๋นโจวเองหรือ? กว่าจะถึงเมืองอวิ๋นโจวยังต้องผ่านเมืองอีกสามเมือง”

“มีด่านตรวจอย่างน้อยห้าหกด่าน พวกเราจะไปถึงเมืองอวิ๋นโจวได้อย่างราบรื่นหรือไม่?”

ลั่วชิงยวนพยักหน้า กล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ต้องไปถึงแน่นอน”

“ไปซื้ออาภรณ์สองสามชุดก่อน จูลั่ว เจ้าไปโรงเตี๊ยมก่อน”

“โฉวสือชี เจ้าไปสืบข่าวตามท้องถนนดูว่าช่วงนี้มีขบวนคาราวานใดไปยังเมืองอวิ๋นโจวหรือไม่ แล้วหาโอกาสปะปนเข้าไป”

ทุกคนรีบแยกย้ายกันไป