บทที่ 154

นางมาทำอะไรกัน?!

นักทำนายชะตาชะงักเล็กน้อย นี่ท่าจะเป็นปลาที่เบื้องบนให้เขาหว่านแล้วล่ะ

ในห้องสงบลงฉับพลัน

ลั่วชิงยวนร้องตะโกนต่อ “ข้าถูกสามีในบ้านตบตีทุกวัน จนเกือบเสียชีวิตไปหลายครั้ง ตระกูลฝั่งแม่ช่วยข้ามิได้! หนังสือหย่าข้าก็ขอมามิได้เช่นกัน!”

“ท่านช่วยสงสารแล้วชี้แนะข้าหน่อยเถิด!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เส้นเลือดบนขมับของฟู่เฉินหวนกระตุก

ถูกสามีตบตี?

จนเกือบถึงแก่ชีวิต?

เหลวไหล!

หลายครั้งที่ยัยผู้หญิงคนนี้แข็งข้อกับเขาในตำหนัก เมื่อนางลงมือกับผู้อื่นก็ดุดันกล้าหาญ ตอนนี้กลับแสร้งทำตัวน่าสงสารหรือ?

“หากเช่นนี้ เจ้าเข้ามาเถิด”

เมื่อนักทำนายชะตาเอ่ยปาก สีหน้าของฟู่เฉินหวนเปลี่ยนไปทันควัน

นัยน์ตาเขาเผยแววลนลาน

“ข้าค่อยมาวันอื่นดีกว่า!” ฟู่เฉินหวนลุกขึ้นทันที

นักทำนายชะตากลับยื่นมือรั้งเขาไว้ “เดี๋ยว ท่านมาก่อน จะให้ท่านไปก่อนได้อย่างไรกัน ไม่เป็นไร อย่างไรเรื่องของพวกท่านสองคนก็มิเยอะ ไม่นานนักก็จัดการเรียบร้อย!”

ฟู่เฉินหวนจึงทำได้เพียงนั่งลง

บัดนี้ ลั่วชิงยวนผลักประตูออก “ท่านอาจารย์!”

นางกำลังจะเอ่ยปาก แค่เมื่อเห็นฟู่เฉินหวน นางกลับชะงัก

ฟู่เฉินหวน?

เขาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน?