บทที่ 1540

“เจ้าอยู่ในตระกูลฉีนานเท่าใดแล้ว คุ้นเคยกับตำแหน่งที่ตั้งของตระกูลฉีหรือไม่?” ลั่วชิงยวนถาม

จูลั่วตอบว่า “คุ้นเคย”

จากนั้นจูลั่วก็วาดแผนที่เมืองอวิ๋นโจวแบบง่าย ๆ และแผนที่ของจวนตระกูลฉีแบบละเอียด แล้วมอบให้ลั่วชิงยวน

หลังจากลั่วชิงยวนจดจำแผนที่ได้แล้วก็มอบแผนที่ให้โฉวสือชี

“วันพรุ่งเมื่อเข้าไปในเมืองอวิ๋นโจวแล้ว จงติดต่อคนของเราให้พร้อมก่อน สือโท่วเป็นคนในเมืองอวิ๋นโจว เขาย่อมคุ้นเคยกับที่นี่ ถึงเวลานั้นก็ให้เขาพลิกแพลงตามสถานการณ์”

“ต้องช่วยฉีอวี้ออกมาให้ได้”

โฉวสือชีพยักหน้า

จากนั้นทั้งสามก็รอจนฟ้าสาง แล้วจึงตามขบวนคาราวานของเถ้าแก่จี้เข้าสู่เมืองอวิ๋นโจว

คืนนั้นอวิ๋นเฟิงก็มิกลับมา การที่ฉีอวี้ถูกจับตัวไปย่อมเป็นฝีมือเขาแน่นอน

คณะเดินทางเข้าสู่เมืองอวิ๋นโจวได้อย่างราบรื่น

บนถนนคึกคักเป็นพิเศษ มีเสียงฆ้องกลองดังขึ้นและมีขบวนเจ้าสาวกำลังเดินสวนมา

ท่าทางโอ่อ่าสง่างาม ผู้คนตามท้องถนนต่างหลีกทางไปสองข้าง

กลีบดอกไม้ปลิวว่อนไปทั่วฟ้า ขบวนทั้งหมดมีคนนับร้อย

เกี้ยวเจ้าสาวหรูหราอลังการ ผ้าคลุมหน้าประดับลูกปัดระยิบระยับแกว่งไกวส่งเสียงกังวาน

เพียงแต่มองเห็นเงาร่างในเกี้ยวได้มิชัดเจน

ลั่วชิงยวนและพรรคพวกก็ยืนอยู่ริมถนนรอให้ขบวนผ่านไป เมื่อเกี้ยวเจ้าสาวผ่านไป นางพลันได้ยินเสียงกระแทกประตูเกี้ยวจากด้านใน

เสียงนั้นแผ่วเบามาก

ลั่วชิงยวนจ้องมองลึกเข้าไป แต่จากนั้นก็มิได้ยินเสียงใดอีก

เพียงแค่มองดูเกี้ยวเจ้าสาวเดินจากไป

ผู้คนบนถนนต่างวิพากษ์วิจารณ์

“บุตรีของตระกูลใดแต่งงานกัน ถึงได้จัดขบวนยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้”

“มิรู้ คงเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ตระกูลใดตระกูลหนึ่งกระมัง”

ขบวนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ถนนหนทางกลับคืนสู่สภาพปกติ