บทที่ 1541

“หากมีคนฉลาดก็จะรู้เองว่าควรทำเช่นไร”

ท้ายที่สุดแล้ว ฉีเฮ่าก็สิ้นชีพด้วยน้ำมือเฉินชี เหล่าแม่ทัพนายกองในค่ายทหารอวิ๋นโจวย่อมจ้องมองตำแหน่งแม่ทัพในเวลานี้ การเลือกข้างในยามนี้ย่อมส่งผลต่อชีวิตในภายหน้าของพวกเขา

จูลั่วพลันเข้าใจ “ได้ ข้าจะไปบัดเดี๋ยวนี้”

จากนั้นลั่วชิงยวนก็มองโฉวสือชี “เจ้าไปบุกเข้าตระกูลฉีกับข้า”

“ให้สือโท่วคุมคนไปรอรับอยู่ด้านนอกตระกูลฉี”

โฉวสือชีพยักหน้า

จากนั้นลั่วชิงยวนก็มาถึงหน้าประตูใหญ่ของตระกูลฉี

หน้าประตูใหญ่ที่ไร้ผู้คนกลับแฝงไว้ด้วยบรรยากาศที่เคร่งขรึมอย่างน่าประหลาด

ลั่วชิงยวนผลักประตูใหญ่เข้าไปทันที

ในลานอันกว้างใหญ่มีโลงศพสองใบตั้งอยู่ บนโครงไม้มีสตรีผมเผ้ายุ่งเหยิงเปื้อนเลือดถูกมัดไว้ นางหมดสติไปแล้ว

บริเวณโดยรอบมีกองฟืนอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ประตูใหญ่ ลมที่พัดเข้ามาก็แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายโหดเหี้ยม

ทั้งสองเดินเข้าไปทางประตูใหญ่ ในพริบตาเดียวประตูก็ปิดลง

องครักษ์นับสิบชีวิตปรากฏตัวขึ้นจากทุกสารทิศ ล้อมพวกเขาไว้ในทันที

เบื้องหน้ามีชายหญิงวัยกลางคนแต่งกายหรูหราเดินเข้ามา ทั้งสองคือบิดามารดาของฉีเฮ่า

ดวงตาของพวกเขาที่มองลั่วชิงยวนนั้นเต็มไปด้วยความแค้นและจิตสังหาร

“มิคิดว่าเจ้าจะกล้ามาจริง ๆ ซ้ำยังพาคนเพียงคนเดียวมาถึงที่นี่”

“เจ้าคิดจริงหรือว่าตระกูลฉีของข้าเป็นสถานที่ที่บุกรุกเข้ามาได้ง่าย ๆ!”

ฮูหยินฉีกล่าวด้วยเสียงแหลมดุดันพลางกัดฟันแค้นเคือง ราวกับอยากจะฉีกร่างลั่วชิงยวนให้เป็นชิ้น ๆ

นายท่านฉีไพล่มือไว้ด้านหลัง วางท่าสง่างาม “เดิมทีพวกข้ามิอยากหาเรื่องตลาดมืด คิดจะไว้ชีวิตเจ้า แต่คาดมิถึงว่าเจ้าจะกล้ามาหาถึงที่นี่”

“ในเมื่อมาแล้วก็จงฝังร่างไว้ที่นี่เสียเถิด!”

“จงยอมจำนนแต่โดยดี แล้วข้าจะเหลือร่างของเจ้าไว้ให้!”

เสียงของนายท่านฉีดังทรงพลัง แฝงไว้ด้วยพลังสะกดข่มอันแข็งแกร่ง

ฟังจากน้ำเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังของทั้งสองคนก็รู้ว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์