บทที่ 1544

ลั่วชิงยวนจ้องมองนายท่านฉีด้วยสายตาคมกริบพลางกำกระบี่ในมือแน่น ในดวงตาฉายแววมุ่งสังหาร

“จะรอดชีวิตไปได้หรือไม่มิใช่ท่านเป็นคนตัดสิน!”

กล่าวจบ ลั่วชิงยวนก็มองโฉวสือชี “ไปมัดสองคนนี้ไว้”

“อย่าให้พวกเขาลุกขึ้นยืนได้”

โฉวสือชีพยักหน้า เขารีบไปหาเชือกแล้วจับหุ่นเชิดสองตัวที่ยังดิ้นรนอยู่บนพื้นมัดไว้แน่น

ลั่วชิงยวนเงื้อกระบี่พุ่งเข้าใส่นายท่านฉีอย่างดุร้ายน่าเกรงขาม

นายท่านฉีรีบลงมือโต้กลับ เข้าต่อสู้กับลั่วชิงยวน

ขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าดุดันก็ดังมาจากภายนอก

ในวินาทีต่อมา จวนตระกูลฉีก็ถูกล้อมไว้ทั้งหมด

ประตูใหญ่ก็ถูกถีบเปิดออก

โฉวสือชีเพิ่งมัดหุ่นเชิดทั้งสองเสร็จ เขาเงยหน้าขึ้นพร้อมกำกระบี่แน่นด้วยท่าทางตื่นตัว

เห็นบุรุษสวมเกราะนำผู้คนเดินเข้ามาด้วยท่าทางดุดัน

นายท่านฉีปัดฝ่ามือของลั่วชิงยวนออก แล้วกล่าวอย่างสงบ “แม่ทัพจี้ ในที่สุดเจ้าก็มาถึงแล้ว”

“ใครก็ได้ จับสตรีผู้นี้ให้ข้า!”

นายท่านฉีออกคำสั่ง

ทว่าแม่ทัพจี้กลับไพล่มือไว้ด้านหลังพลางยกยิ้มโดยมิได้สั่งการ ไม่มีผู้ใดสนใจนายท่านฉีเลย

“จี้เฉียน! ลงมือสิ!” นายท่านฉีตวาดด้วยความโกรธ

ทว่าจี้เฉียนกลับโบกมือ ทหารที่อยู่ด้านหลังก็วิ่งเข้ามาจับนายท่านฉี

นายท่านฉีตกใจมาก รีบดิ้นรน “จี้เฉียน! เจ้าบ้าไปแล้วรึ! ข้ายังถือตราแม่ทัพอยู่ เจ้ากล้าก่อกบฏรึ?”

จี้เฉียนยกยิ้มจาง “นายท่านฉี วันนี้มิได้เป็นเช่นวันวานแล้ว”

“ฉีเฮ่าตายแล้ว ถึงแม้ตราแม่ทัพจะอยู่ในมือท่าน แต่ท่านมิใช่แม่ทัพใหญ่ค่ายทหารอวิ๋นโจวที่ได้รับการแต่งตั้งจากเบื้องบน ท่านไม่มีตำแหน่งราชการด้วยซ้ำ!”

“ท่านจะมาสั่งการข้าได้อย่างไร ท่านว่าจริงหรือไม่?”

นายท่านฉีมองเขาด้วยความตกใจ “เจ้า! จี้เฉียน เจ้ามักใหญ่ใฝ่สูง ไม่มีทางมีจุดจบที่ดีแน่!”

“เจ้าอย่าลืมว่าเบื้องหลังตระกูลฉีคือผู้ใด! เจ้ากล้ายั่วยุรึ!”