บทที่ 293

ระหว่างนั้นนางก็เอ่ยขึ้นมาว่า "ข้าพร้อมแล้ว วันนี้ข้าจักเปิดโปงสวีซงหย่วน ส่วนท่านต้องดึงดูดความสนใจของลั่วอวิ๋นสี่!"

ลั่วชิงยวนพยักหน้า "มิต้องห่วง!"

ซ่งเชียนฉู่หยิบกล่องเปล่าแล้วเดินออกไปหาสวีซงหย่วนทางประตูหลัง

ลั่วชิงยวนเองก็เปิดประตูแล้วเริ่มดำเนินกิจการเช่นกัน

ฟู่เฉินหวนมาอีกแล้วดังที่คาดคิดเอาไว้

ทว่ายามนี้ลั่วชิงยวนปฏิบัติกับเขาราวกับว่าเขาไร้ตัวตนและไม่สนใจเขาอีก

หลังจากนั้นสักพัก ชาวบ้านอีกกลุ่มก็ปรากฏตัวขึ้นบนถนน

ลั่วชิงยวนรีบลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาพวกเขา

แน่นอนว่านางย่อมเห็นลั่วอวิ๋นสี่อยู่ไม่ไกลจากเบื้องหลังฝูงชน จากนั้นนางก็เดินตรงเข้าไปหา "มาคุยกันเถอะ"

ลั่วอวิ๋นสี่กอดอกพลางยิ้มอวดดีแล้วเดินเข้ามาหา

"ในที่สุดเจ้าก็ยินดีตกปากรับคำแล้วใช่หรือไม่? คนฉลาดย่อมรู้ว่าเมื่อใดถึงต้องยอมก้มหัว!"

ลั่วชิงยวนเหลือบมองผู้คนที่กำลังมุ่งหน้ามาที่ร้านพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เจ้าจักหยุดได้แล้วหรือไม่?"

ลั่วอวิ๋นสี่รีบส่งสัญญาณให้คนพวกนั้นหยุดมือ เมื่ออยู่ตรงหน้าลั่วชิงยวน นางก็ยื่นเงินถุงหนึ่งให้แก่พวกเขา "เอาไปแบ่งกันเสีย วันนี้ไม่จำเป็นต้องก่อเรื่อง!"

"ขอบคุณขอรับ!" ทุกคนรับเงินแล้วรีบจากไป

ลั่วอวิ๋นสี่หาได้รู้สึกละอายที่ลงมือต่อหน้าลั่วชิงยวน เพราะพวกนางต่างรู้ดี

"เซียนฉู่ หากพวกเราทำแบบนี้เสียแต่แรกก็สิ้นเรื่องแล้วมิใช่หรือ? ยังต้องให้ข้าทรมานเจ้าอยู่ได้ตั้งสองสามวัน" ลั่วอวิ๋นสี่เอ่ยวาจาอวดดีด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง

ลั่วชิงยวนเอ่ยน้ำเสียงเย็นชา "ถ้าหากเจ้าอยากให้ข้าทำนายชะตาสมรสให้เจ้า ข้าต้องพิจารณาให้ดี ๆ ทั้งยังต้องทำนายดวงชะตาของเจ้าด้วย คราวนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าโชคของเจ้ามากหรือน้อยแล้ว?"

"ยิ่งไปกว่านั้น การตามราวีตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้ก็สร้างเสื่อมเสียให้แก่ชื่อเสียงของข้าถ้าหากข้าสัญญาว่าจักทำนายชะตาสมรสให้เจ้า เจ้าก็ต้องชดเชยให้ข้าด้วย"

เมื่อลั่วอวิ๋นสี่ได้ยินเช่นนี้เข้า ถึงแม้ว่านางจะรู้สึกไม่พอใจ แต่อย่างน้อยก็ทำให้เทพพยากรณ์ฉู่ยอมตกปากรับคำในที่ท้ายสุด จากนั้นลั่วอวิ๋นสี่ก็ตอบตกลงว่า "ย่อมได้"

"เช่นนั้นก็มาคุยกันดี ๆ วันนี้เจ้าต้องมอบคำทำนายให้ข้า!"

ลั่วชิงยวนเหลียวหลังไปเห็นฟู่เฉินหวนยืนอยู่เงียบ ๆ ตรงประตูร้าน เขากำลังมองมาที่นางกับลั่วอวิ๋นสี่

ลั่วอวิ๋นสี่เองก็มองแล้วเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "ข้ามิคาดคิดเลยว่าท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการกับเซียนฉู่จะสนิทสนมคุ้นเคยกันถึงเพียงนั้น"