บทที่ 301

“คนใช้ในจวนระแวงข้ายิ่งเสียกว่าโจร หลาย ๆ ครั้งที่ข้าเกือบได้เห็นฮูหยินลั่ว คนใช้เหล่านั้นกลับลากข้าออกไปเสียก่อน!”

“เพียงแต่ จากที่ซุ่มมองมาหลายวัน ข้าค้นพบเรื่องหนึ่ง!”

ลั่วชิงยวนถามอย่างสงสัย “เรื่องใดกัน?”

ซ่งเชียนฉู่ดื่มชาร้อน เท้าแขนพร้อมยื่นหน้าเข้าใกล้ นางกล่าว “ฮูหลินลั่ว ราวกับกำลังมองหาสามีให้คุณหนูตระกูลลั่ว มีสตรีแต่งกายคล้ายแม่สื่อ ถือภาพวาดเต็มตะกร้าเดินเข้าจวน!”

“และข้าได้ยินเต็ม ๆ สองหูว่านั่นคือภาพวาดคุณชายตระกูลสูงส่ง”

ซ่งเชียนฉู่ถามด้วยความใคร่รู้ “เพราะฮูหยินเลือกสามีให้กับลั่วอวิ๋นสี่หรือไม่ จึงทำให้นางบังคับให้เจ้าแก้ไขพรหมลิขิตโดยเร่งด่วนเพียงนั้นหนา?”

“แต่เพียงคำพูดไม่กี่ประโยคของท่าน จักสามารถทำให้แม่ของลั่วอวิ๋นสี่เปลี่ยนความคิดเช่นนั้นหรือ?”

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้วไตร่ตรองพักหนึ่ง

ก็จริง ต่อให้นางพูดว่าเหมาะสมกัน ท่านอาลั่วหรงก็ไม่มีทางให้ลั่วอวิ๋นสี่คบกับสวีซงหย่วนอยู่ดี

ลั่วอวิ๋นสี่เพียงแค่อยากได้สิ่งนี้ มาเป็นข้ออ้างของตนในการต่อต้านท่านอาลั่วหรงก็เท่านั้น

“คงมิได้มาดูตัวให้ลั่วอวิ๋นสี่ ด้วยนิสัยของนาง นางอาจเลือกหนีไปพร้อมสวีซงหย่วนแล้ว”

“ตระกูลลั่ว ยังมีคุณหนูใหญ่… ลั่วหลางหลางอีก!”

ลั่วชิงยวนหรี่ตาเล็กน้อย ในใจเกิดเป็นความกังวล

นิสัยของลั่วหลางหลางและลั่วอวิ๋นสี่นั้นต่างกันสุดขั้ว

หากท่านอาลั่วหรงมองหาสามีให้กับลั่วหลางหลาง ต่อให้นางมิชอบใจ ก็คงมิกล้าเอ่ยอันใด

ผู้ที่จริงใจต่อลั่วชิงยวนมีไม่มากนัก ลั่วหลางหลางถือเป็นหนึ่งในนั้น

นางจึงหวังว่าลั่วหลางหลางจะสามารถหาคนรักที่จริงใจ และมีความสุขไปชั่วนิรันดร์

“จะว่าไป ต่อจากนี้จักทำอย่างไรดีเล่า? อาชีพดูดวงของท่านทำต่อไปมิได้ ชื่อเสียงของท่านก็เสียหาย” ซ่งเชียนฉู่ถามอย่างเป็นห่วง

ลั่วชิงยวนไตร่ตรอง พร้อมกล่าว “วันพรุ่ง ข้าจักไปที่คฤหาสน์เฝิง”

“คฤหาสน์เฝิงหรือ? ฮูหยินที่มีครรภ์ท่านนั้นนางมิได้หายป่วยแล้วหรือ? ท่านจักไปทำกระไร?” ซ่งเชียนฉู่ฉงน

“ไปจับชีพจรให้นาง และจ่ายยาสงบครรภ์”

นั่นเป็นถึงกุ้ยเหริน(1)ในวังเชียว อย่างน้อยก็มีความสัมพันธ์กับเหล่านายหญิงร่ำรวย หากสามารถแนะนำนางให้กับนายหญิงเหล่านั้นจนได้งาน นางจะสามารถพลิกผันสถานการณ์ได้!

หากลั่วอวิ๋นสี่ไม่มีคู่ปราบ นางอาจต้องปวดหัวไปหลายวัน

แต่ผู้ปราบลั่วอวิ๋นสี่ได้คือแม่ของนาง!