บทที่ 323

เมื่อใต้เท้าผู้นั้นได้ยินเช่นนี้เข้าก็ออกคำสั่งทันทีว่า "ไปจับตัวเขามาให้ข้า!"

ทุกคนล้อมรอบตัวนางเอาไว้ด้วยหมายจะจับกุมตัวนางเอาไว้ทันที

ลั่วชิงยวนพลันป้องกันตัวเองแล้วเริ่มต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ของทางการ

ความชุลมุนวุ่นวายก่อให้เกิดเสียงดังมากเสียจนดึงดูดความสนใจของผู้สัญจรไปมาให้เข้ามาชมดู

วรยุทธของลั่วชิงยวนในตอนนี้ไม่นับว่าเป็นยอดฝีมือ ต่อให้รับมือกับกลุ่มนักฆ่าของสวีซงหย่วนได้ยากลำบากอยู่บ้าง แต่เมื่อต้องรับมือกับเจ้าหน้าที่ทางการฝีมือธรรมดาสามัญพวกนี้กลับหาได้เป็นปัญหาสักนิด

เพียงแต่ว่าอีกฝ่ายมีคนมาก มิหนำซ้ำพวกเขายังโอบล้อมและจู่โจมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ลั่วชิงยวนมิกล้าทำร้ายพวกเขาจริง ๆ ดังนั้นนางจึงได้แต่รับมือเพื่อถ่วงเวลาเอาไว้ให้ได้นานมากที่สุดเท่าที่พอจะเป็นไปได้

"กล้าดีอย่างไรมาขัดขวางการดำเนินคดีของทางการ! วันนี้หากข้าจับตัวเจ้าได้ล่ะก็ เจ้าจะต้องได้รับโทษหนัก!"

ใต้เท้าผู้นั้นกระโดดเตะลั่วชิงยวนอย่างแรง

ลั่วชิงยวนยกแขนขึ้นมาสกัดกั้น แต่พลังเตะก็แรงมากพอที่จะทำให้เซถอยหลังไปสองสามก้าวก่อนที่นางจะทรงตัวได้มั่น

เมื่อฟู่เฉินหวนที่นั่งอยู่ในร้านเห็นเข้าก็ขมวดคิ้ว

ไฉนคนผู้นี้จึงดื้อดึงเช่นนั้นเล่า?

เขาอดรนทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงลุกขึ้นพลางกล่าวว่า "ฉู่ลั่ว ข้าจะให้ช่วยเหลือโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ทั้งสิ้นก็ได้"

ฟู่เฉินหวนก้าวเดินมาตรงประตูทางออก

แต่ขณะที่ลั่วชิงยวนกำลังรับมือกับเจ้าหน้าที่ของทางการ นางก็ร้องตะโกนขึ้นมาว่า "เรื่องนี้หาได้เกี่ยวข้องอันใดกับท่านอ๋อง! ได้โปรดอย่าทรงเข้ามายุ่ง!"

ลั่วชิงยวนไม่อยากติดค้างหนี้บุญคุณใด ๆ กับเขา

การที่เมื่อวานนี้ฟู่เฉินหวนยื่นมือเข้าช่วยเหลือทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสนิทแนบแน่นมากยิ่งขึ้น นางเพียงแค่อยากตัดขาดความสัมพันธ์กับฟู่เฉินหวนแต่โดยเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้ต้องพบเจอกับเขาในวันหน้าอีก

ฟู่เฉินหวนบอกได้เลยว่า บุรุษผู้นี้ไม่อยากจะติดค้างหนี้บุญคุณกับเขา ทั้งยังระวังป้องกันเขาอีกต่างหาก!

โทสะอันยากจะอธิบายพลันปะทุขึ้นในใจ จากนั้นฟู่เฉินหวนก็นั่งลงกับเก้าอี้ด้วยความโกรธจัด

ก็ดี ถ้าไม่อยากให้ช่วย เขาก็อยากรู้ว่าฉู่ลั่วจะรับมือกับสถานการณ์ในวันนี้อย่างไร!

เมื่อลั่วอวิ๋นสี่เห็นว่าการต่อสู้ข้างนอกชักจะร้อนระอุ ก็ลอบย่องเบาไปทที่ประตูหลังร้าน

นางก็ผลักประตูหลังร้านให้เปิดออก

ซ่งเชียนฉู่กำลังดูแลเฉินเซี่ยวหานอยู่ในห้อง เมื่อนางได้ยินเสียงฝีเท้าในลานเรือน นางก็รู้สึกตื่นตกใจแล้วรีบลุกขึ้นมอง