บทที่ 325

"เจ้าข้าเอ๊ย! ฉู่ลั่วผู้นี้กักขังรัฐทายาทและทำให้พ่อบ้านชราโมโหจนหมดสติไป มันเป็นคนชั่วช้าหน้าซื่อใจคด!"

ผู้คนต่างลือกันเสียงเอ็ดอึง

"ใต้เท้าจับกุมตัวมันซะ! มันบังอาจกักขังรัฐทายาท จับกุมตัวมันไปเสียให้สิ้นเรื่องสิ้นราว!"

"บังอาจกักขังรัฐทายาท เซียนฉู่ผู้นี้ทำนายโชคชะตาแม่นยำเสียขนาดนั้น หรือเบื้องหลังเหตุการณ์ครั้งนี้ มันจะใช้มนต์ดำ? มิฉะนั้นมันจะกักขังรัฐทายาทไปเพื่อกระไรกันเล่า?"

"โธ่ สวรรค์ ไม่มีทางเสียหรอก!"

ในยามนี้เอง เมื่อทางการทราบเรื่องที่เกิดขึ้นก็ส่งกำลังเสริมเข้ามา

ลั่วชิงยวนถูกล้อมเอาไว้ทันที

ส่วนคนอื่น ๆ ต่างรีบกรูกันเข้ามาในร้าน

ลั่วชิงยวนรีบวิ่งเข้าไปห้ามพวกเขาไว้ "มีคนป่วยอยู่ข้างใน พวกเจ้าห้ามบุกเข้าไปโดยมิได้รับอนุญาต! มิฉะนั้นอาจจะคร่าชีวิตคนได้!"

นางไม่มีทางยอมให้พวกเขาเอาตัวเฉินเซี่ยวหานไปได้หรอก

มิฉะนั้นเฉินเซี่ยวหานจะต้องตาย!

"หลีกไปให้พ้น!" เจ้าหน้าที่ของทางการผลักเธอออกไป

ขณะที่ลั่วชิงยวนกำลังจะลงมืออีกครั้ง จู่ ๆ ก็มีเสียงไอหลายครั้งดังขึ้นมาจากข้างใน

"แค่ก แค่ก แค่ก..."

ลั่วชิงยวนรู้สึกตื่นตะลึง

ตอนที่ทุกคนกำลังจะวิ่งเข้าไปในร้านขายยา พวกเขาก็เห็นเงาร่างซูบซีดกำลังเดินออกมาจากร้าน

ซ่งเชียนฉู่ตามมาช่วยประคองเขาไว้

"ท่านรัฐทายาท?!" ใต้เท้าผู้นั้นรู้สึกตื่นตะลึงแล้วรีบคำนับทันที "คารวะ รัฐทายาท!"

เมื่อพ่อบ้านชราที่นอนแสร้งตายอยู่กับพื้นได้ยินเสียง เขาก็รีบลุกขึ้นจากพื้นทันที "รัฐทายาท! รัฐทายาท!"

เฉินเซี่ยวหานไออยู่สองครั้ง "ท่านลุงเวิง ท่านลงไปนอนทำกระไรบนพื้นตอนอากาศหนาวเช่นนี้เล่า?"