บทที่ 336

“เซียนฉู่ สิ่งนี้เป็นสิ่งชั่วร้ายจริง ๆ ช่วงนี้ข้ามักพบเรื่องแปลก ๆ ข้ากำลังจะประสบภัยแล้วใช่หรือไม่?”

ใต้ตาของลั่วเยวี่ยอิงดำคล้ำ สีหน้าทรุดโทรม นางกำมือแน่น และเป็นกังวลอย่างมาก

ลั่วชิงยวนรับถุงหอมมา และพูดด้วยสีหน้าหนักอึ้ง “สิ่งนี้ไอชั่วร้ายรุนแรงนัก จนกระทบไปถึงดวงชะตาของแม่นางนานแล้ว โชคดีที่ยังไม่สาย สิ่งนี้ข้าช่วยท่านจัดการเอง”

“หากแม่นางต้องการถุงหอม รอให้ข้าเสกมนตร์ขจัดสิ่งชั่วร้ายก่อน อีกเจ็ดวันท่านค่อยมาเอากลับไป”

ลั่งชิงยวนหลอกนางอย่างจริงจังต่อ

สัญลักษณ์สุริยันจันทราที่นางจับโดนผ่านถุงหอม ทำนางตื่นเต้นอย่างห้ามมิได้

ไม่นานนักนางก็จะสามารถเปิดสัญลักษณ์สุริยันจันทรา เพื่อดูว่าด้านในมีของอะไรได้แล้ว

บางทีนางอาจสามารถรู้ตัวตนของท่านแม่ได้

ลั่วเยวี่ยอิงพยักหน้า จากนั้นถามขึ้น “ข้าได้ยินว่าท่านเคยทำนายให้ฮูหยินแม่ทัพมาก่อน หลังจากนั้นโชคของท่านฮูหยินแม่ทัพก็ยิ่งอยู่ยิ่งดี”

“ท่านช่วยทำนายสิ่งใดดีต่อดวงของข้าให้ข้าบ้างได้หรือไม่?”

บัดนี้ ลั่วเยวี่ยอิงได้ลืมสิ่งที่เหยียนผิงเซียวมอบหมายไว้จนสิ้น

นางรู้สึกเพียงเซียนฉู่เก่งกาจเช่นนี้ บางทีนางอาจสามารถขอความช่วยเหลือจากเขาได้

ลั่วชิงยวนพูดอย่างลำบากใจ “ฮูหยินแม่ทัพนั้นบุญวาสนาดี ดังนั้นจึงเสริมดวงค่อนข้างง่าย มิใช่ทุกคนที่จะเป็นอย่างฮูหยินแม่ทัพได้”

สายตาของลั่วเยวี่ยอิงมืดหม่นลง “นี่หรือโชคชะตา...”

ลั่วชิงยวนอยากรีบกลับไปวิเคราะห์ถุงหอมแล้ว นางจึงกล่าวปลอบ “วาสนาของแม่นางก็มิถือว่าแย่ เพียงแค่ใช้ชีวิตให้มั่นคง ท่านย่อมมีช่วงเวลาที่โชคดี”

ลั่วเยวี่ยอิงพยักหน้า “ขอบคุณท่านเซียนฉู่แล้ว ถุงหอมนี้ ข้าฝากท่านเซียนฉู่ด้วย”

พูดจบ นางหยิบถุงตำลึงขึ้นมาอีกถุงหนึ่งวางไว้บนโต๊ะ

ลั่วชิงยวนกำลังจะยื่นมือไปหยิบ

จู่ ๆ กลับมีมือเรียวที่ข้อนิ้วชัดเจนชิงหยิบไปเสียก่อน

ลั่วชิงยวนชะงัก นางเงยหน้าและพบกับฟู่เฉินหวนที่สวมใส่ผ้าคลุมสีขาว ภายใต้ลมหนาว ใบหน้าของเขาดูยะเยือกยิ่งกว่าเดิม

“ท่านอ๋อง...” ลั่วเยวี่ยอิงตะลึง ไม่คิดว่าจู่ ๆ ฟู่เฉินหวนจะปรากฏตัว

ลั่วชิงยวนยังไม่ทันเอ่ยปาก ฟู่เฉินหวนกลับยื่นมือ ชิงถุงหอมในมือลั่วชิงยวนไปเสียก่อน