บทที่ 369

ทุกคนต่างกดดันให้จักรพรรดิตัดสินโทษประหารแก่ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการ

บัดนี้ฟู่เฉินหวนที่อยู่บนแท่นก็เผชิญกับการทดสอบขีดจำกัดของตน

ในสายตาของผู้คน สิ่งนี้เป็นเพียงควันทมิฬหนาแน่นที่เหนี่ยวจับฟู่เฉินหวนเอาไว้

แต่ในสายตาของลั่วชิงยวน วิญญาณชั่วร้ายมิเพียงจับฟู่เฉินหวนไว้เท่านั้น แต่ยังพยายามโจมตีเขาด้วย! ควันทมิฬสายหนึ่งพยายามเจาะเข้าไปในร่างกายของฟู่เฉินหวนอย่างบ้าคลั่ง

เดิมทีฟู่เฉินหวนได้รับการปกป้องจากพลังงานมังกรรอบตัวเขา แต่บัดนี้พลังนั้นเริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ

แรงกดดันอันรุนแรงพุ่งสู่ฟู่เฉินหวน ทำให้เขาหายใจลำบากยากจะหายใจ

ทันใดนั้นเขาก็หมดแรงจะต้านไหวและถูกกดให้คุกเข่าลงกับพื้น

รสหวานคาวของเลือดโชกอยู่ในลำคอของเขา แต่เขอดทนระงับมันไว้มิให้ผู้ใดเห็นรอยเลือด มิเช่นนั้นคนพวกนั้นจะยกเหตุขึ้นมาเพิ่มเพื่อให้ประหารเขา!

ลั่วชิงยวนมองเห็นทุกอย่างชัดเจน หัวใจของนางแทบจะกระโจนออกมา

มองดูเงาในความดำมืด มีดยาวอันคมกริบก็ก่อตัวขึ้นในมือของมัน พลันฟันไปที่คอของฟู่เฉินหวนจากด้านหลัง!

ลั่วชิงยวนแทบขาดอากาศหายใจ

นางวิ่งขึ้นไปข้างหน้าอย่างไร้ซึ่งความลังเล พุ่งขึ้นไปบนอากาศ พลันดึงโซ่อักขระออกจากแขนอาภรณ์ของตน และเหวี่ยงมันไปทางเงาดำ

ทันใดนั้น ควันทมิฬหนาทึบก็แผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ผู้คนมิอาจมองเห็นสิ่งใดได้ชัดเจน มีเพียงความหวาดหลัวจวนแทบจะหายใจมิออกเท่านั้น

ผู้คนที่อลหม่านวุ่นวายต่างปิดล้อมจักรพรรดิและไทเฮาเพื่อปกป้อง

ผู้คนมากหลายมิรู้ว่าเป็นลั่วชิงยวน เห็นแต่เพียงร่างหนึ่งพุ่งขึ้นไปข้างหน้า

ในหมอกดำทะมึนหนาทึบ เล็บยาวจากเงาร่างนั้นพุ่งเข้าหาลั่วชิงยวน ปะทะกับโซ่อักขระในมือนางเกิดกระแสลมรุนแรงเพื่อทำลายล้างโซ่อักขระ

ลั่วชิงยวนตกใจเล็กน้อย ตัวตนที่ถูกส่งมายังหอบรรพบุรุษเพื่อจัดการกับฟู่เฉินหวนนั้นแข็งแกร่งมาก!

มาวังครั้งนี้นางมิได้นำสิ่งใดมามากมายนัก หากโซ่อักขระถูกทำลายลง คงมิเหลือสิ่งใดใช้ต่อสู้แล้ว!

นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกเสียจากใช้ประโยชน์จากหมอกดำทะมึนและนำเข็มทิสแห่งโชคชะตาออกมา

เข็มทิศหมุนรวดเร็ว ปลุกวงแหวนแห่งเวท และแสงสีทองหมุนวนกระจายออกไป สบัดไล่เงาดำด้วยพลังรุนแรง

ลั่วชิงยวนตามทันอย่างรวดเร็ว เหวี่ยวโซ่อักขระ และพันรอบร่างมันยังดุดเดือด ทันใดนั้นมันก็กลิ้งกลับมาเป็นดวงแก้ว!

และกลับเข้ามาอยู่ในมือนางในทันใด

หมอกดำทะมินสลายหายไปในทันที และซ่อนดวงแก้วกับเข็มทิศไว้ในแขนอาภรณ์ของตน