บทที่ 529

ฉินเฟิงฉงนและกล่าว “ข้าเพียงแค่อยากแก้แค้น ส่วนหอร่ำเมลัยจักมีหรือไม่นั้นข้ามิสน”

ลั่วชิงยวนยิ้มเบาทีหนึ่ง “แก้แค้นหรือ? เจ้ายังทายมิออกเลยว่าศัตรูคือผู้ใด”

ฉินเฟิงได้ยินแล้วจึงตะลึง เขากำหมัดไว้แน่น “หรือว่าเป็นตระกูลฝู”

“ก็ยังมิได้โง่เช่นนั้น เพียงแค่ตอบสนองช้าไปหน่อย” ลั่วชิงยวนยักคิ้ว

“ท่านอยากแก้แค้น เช่นนั้นทุกอย่างก็ต้องฟังข้า มิเช่นนั้น ข้าจักสังหารเจ้าก่อนที่ฝูจ้าวจักเจอเจ้า”

“ข้ามิทำแผนเจ้าพังแน่!”

ฉินเฟิงตะลึงเป็นอย่างมาก สตรีผู้นี้คือใครกันแน่ การปรากฏตัวของนาง เหมือนมาเพื่อแก้แค้นให้ลิ่นฝูเสวี่ย

หรือนางเป็นศิษย์ของลิ่นฝูเสวี่ย? หรือบุตรสาว?

คิดได้ดังนี้ ฉินเฟิงลุกขึ้นคุกเข่าลงข้างเดียว พูดด้วยน้ำเสียงเคารพและหนักแน่น “ข้า ฉินเฟิงขอสาบานกับฟ้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของข้าเป็นของแม่นางฝูเสวี่ย”

“ข้าจักฟังคำสั่งของแม่นางฝูเสวี่ยเพียงผู้เดียว! แท้หัวหลุดออกจากบ่า หรือลุยทะเลไฟ ข้าก็มิเกี่ยง!”

ลั่วชิงยวนชะงักไป และขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้

คนผู้นี้ช่างรักลิ่นฝูเสวี่ยลึกล้ำเสียจริง

บัดนี้ เสียงกล่าวเร่งของลิ่นฝูเสวี่ยดังขึ้น “รีบตกลงสิ เหม่อกระไรของท่าน”

“ผู้นี้ ถือเป็นการคืนบุญคุณของข้า”

ลั่วชิงยวนชะงักทันใด และกล่าวไม่พอใจ “เจ้าละอายบ้างเถอะ!”

ใช้ฉินเฟิงในการคืนบุญคุณที่นางแก้แค้นลิ่นฝูเสวี่ยหรือ?

ศัตรูใหญ่อย่างท่านอาฉิน สาเหตุการตายของนางและหอสมุทรมรกต ลั่วชิงยวนช่วยตรวจสอบไปกระจ่างแล้วครึ่งหนึ่ง

สุดท้าย แค่ฉินเฟิงคนหนึ่งก็คืนบุญคุณแล้วงั้นหรือ?

ลิ่นฝูเสวี่ยยิ้มเบา “ท่านเซียนน้อย อย่าโลภสิ ท่านดูข้างกายท่านหาได้มีองครักษ์สักคนไม่ เจ้านี่อาจดูซื่อบื้อ แต่ภักดีอย่างแน่นอน สามารถสละชีวิตเพื่อท่านเลยล่ะ”

“คนเป็น ๆ คนหนึ่ง ของกำนัลใหญ่ชิ้นนี้ ยังมิพอคืนบุญคุณเจ้าอีกหรือ?”