ตอนที่ 540
บทที่ 540
October 21, 2026
“หยวนซื่อมิได้เป็นผู้ทำนายหญิงใหญ่ตาย กลับเป็นนายหญิงใหญ่เสียมากกว่า ที่วางพิษใส่หยวนซื่อเป็นเวลานาน จนทำนางต้องตาย!”
ทันทีที่ประโยคนี้ถูกพูดออกมา ร่างของลั่วชิงยวนสั่นคลอน
เป็นไปได้อย่างไร!
นางอาจมิรู้จักแม่ของลั่วชิงยวน แต่นางรู้จักอาจารย์เป็นอย่างดี
อาจารย์จะทำร้ายผู้อื่นได้อย่างไร!
“เมื่อนั้นเรื่องนี้ มิถือเป็นความลับ แม้จะถูกนายท่านปิดข่าว แต่ด้านนอกก็ยังมีคนลือกัน”
“หลาย ๆ คนต่างรู้ ภรรยาและอนุหลังเรือนอัครมหาเสนาบดีสู้กันจนเสียชีวิตตาม ๆ กัน”
“แต่ความจริงคือ หยวนซื่อนิสัยอ่อนโยน ยอมก้มหัวเป็นอนุอยู่ภายในจวนอัครมหาเสนาบดี ใช้ชีวิตกล้า ๆ กลัว ๆ พยายามไม่มีเรื่องกับผู้อื่น กลับเป็นนายหญิงใหญ่มากกว่าที่ใช้ตำแหน่งภรรยาเอกของตน รังแกหยวนซื่อไปไม่น้อย
“รายละเอียดนั้นข้ามิรู้ แต่การตายของนายหญิงใหญ่ นางทำตัวเองทั้งนั้น!”
“หลังนางตายได้ไม่นาน พิษของหยวนซื่อก็กำเริบ เชิญท่านหมอมาจึงรู้ว่านางถูกวางยาเป็นเวลานาน นายหญิงใหญ่ได้ตายไปแล้ว จึงไร้ยาถอนพิษ”
“ทำได้เพียงมองหยวนซื่อตายเพราะพิษกำเริบไปต่อหน้าต่อตา!”
เมื่อเซี่ยหว่านพูดถึงตรงนี้ นางควบคุมอารมณ์มิได้อีก
ร้องไห้โอดครวญออกมา
ส่วนลั่วเยวี่ยอิงเองก็น้ำตานองหน้า นางจดจ้องไปที่ลั่วชิงยวนอย่างโกรธเคืองและคับแค้น “เมื่อท่านแม่ของข้าตาย ข้าเพิ่งจะสี่ห้าขวบ เดิมทีมิควรจดจำภาพเหล่านั้นได้ แต่ฉากวันที่แม่ของข้าตาย ข้ามิมีวันลืม!”
“เลือดไหลออกเจ็ดทวาร เส้นเลือดและเส้นเอ็นในร่างต่างขาดหมด นางถูกทรมานจนตาย!”
ลั่วเยวี่ยอิงกัดฟันจ้องมาที่ลั่วชิงยวน ดวงตาของนางแดงก่ำ เต็มไปด้วยความเคียดแค้น “ทั้งหมดนี้เป็นเพราะแม่ของเจ้า!”
“แม่ของเจ้าตายไปก่อน ข้าจึงได้แต่แก้แค้นเจ้าแทน! แค้นของท่านแม่ข้า ชาตินี้ข้ามิมีวันลืม!”
สายตาโกรธแค้นนั้น แทบอยากจะเฉือนลั่วชิงยวนออกเป็นชิ้น ๆ
ความเกลียดชังของลั่วเยวี่ยอิง ลั่วชิงยวนสามารถรู้สึกได้ นางมิได้แสดงแน่
แต่ว่า นางมิเชื่อว่าอาจารย์ของนางจะรังแกผู้อื่น และใช้วิธีเช่นนี้
นางเป็นถึงนักบวชหญิงแห่งแคว้นหลีรุ่นที่แล้วเชียวนะ!
ตำแหน่งสูงส่ง ผู้คนเคารพ นางไม่มีทางและมิจำเป็นต้องทำเรื่องแบบนี้!
เรื่องเมื่อตอนนั้น ต้องมิง่ายเช่นนี้แน่!
“นี่เป็นเพียงคำพูดด้านเดียวของพวกเจ้า มาบอกว่าแม่ของข้าทำร้ายผู้อื่นโดยไร้เหตุผล ข้าไม่มีทางเชื่อแน่!”