บทที่ 619

ดวงตาของลั่วชิงยวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา จากนั้นนางก็ตบอีกฝ่ายเต็มแรงโดยไม่ลังเลใจ

เสียงตบดังลั่นชัดเจนทำให้ทั้งบริเวณเงียบลงในทันที

“กล้าตีข้าหรือ!”

สตรีผู้นั้นโกรธมากพร้อมทั้งรีบพุ่งไปข้างหน้าเพื่อต่อสู้กลับ แต่ถูกลั่วชิงยวนคว้าข้อมือของนางไว้ ก่อนจะผลักนางอย่างแรง ทำให้ร่างกายของนางร่วงหล่นจากศาลา

นางตกลงไปในสระน้ำทันที

“อ๊ะ ช่วยด้วย!” สตรีผู้นั้นกระเสือกกระสน

ทุกคนตกใจและลุกขึ้นยืนรวมตัวกันทันที แต่กลับไม่มีผู้ใดกล้ากระโดดลงไปช่วยนาง

คนรับใช้ของตำหนักรีบไปช่วยเหลือสตรีนางนั้นทันที แต่เมื่อนางได้รับการช่วยเหลือแล้ว ร่างกายของนางก็ไม่ขยับเขยื้อนแต่อย่างใดเลย

“เอ่อ นางคงไม่ตายใช่หรือไม่?”

ฝูงชนตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

คนรับใช้ตรวจสอบลมหายใจของอีกฝ่ายทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก ก่อนที่เขาจะเอ่ยรายงานว่า "พระชายา นางไม่หายใจแล้ว!"

“นางตายแล้วจริงหรือ?” ทุกคนอุทานด้วยความตกใจ

ลั่วเยวี่ยอิงตกตะลึง ดวงตาของนางเบิกกว้างจ้องมองไปยังลั่วชิงยวนด้วยความไม่เชื่อ “พี่หญิง ท่านฆ่าคน!”

“เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้ นางมีความผิดก็จริง แต่นางไม่ควรต้องมาจบชีวิตเช่นนี้!”

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว นางเห็นว่าริมฝีปากของสตรีบนพื้นมีสีเขียวคล้ำเล็กน้อย รวมทั้งใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยกลุ่มไอสีดำจาง ๆ ไม่มีทางที่นางจมน้ำตาย กลับกันสิ่งนั้นอาจจะเป็นยาพิษ!

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ลั่วเยวี่ยอิงมาในวันนี้

คนเหล่านี้ล้วนเต็มใจให้ลั่วเยวี่ยอิงใช้งาน แม้พวกนางจะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

นางก้าวไปข้างหน้าเพื่อตรวจสอบ แต่ลั่วเยวี่ยอิงกลับรีบวิ่งเข้ามาเพื่อหยุดนาง "พี่หญิง นางตายแล้ว ท่านอย่าได้ทำอะไรนางอีก"

คนอื่น ๆ ก็รีบเข้ามาล้อมนางไว้ทันที

“พระชายาอ๋องผู้สำเร็จราชการ ได้สังหารผู้คนในตำหนักอย่างเปิดเผย เรื่องนี้ยังไม่จบ! อย่าคิดที่จะทำลายหลักฐานด้วยซ้ำ!”

“พระชายาอ๋องผู้สำเร็จราชการ ท่านกำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้เชียวหรือ? วันนี้ท่านต้องให้คำอธิบายแก่เรา!”