บทที่ 667

“พระชายาโปรดระวังตัวด้วยเพคะ!”

ลั่วชิงยวนมาถึงเรือนทักษิณาอย่างเงียบ ๆ นางไม่กล้าเข้าไปในเรือนโดยตรง จึงทำได้เพียงค่อย ๆ ปีนข้ามกำแพง ก่อนจะนอนราบลงบนกำแพงนั่น

หมอกู้กำลังต้มยาอยู่ในห้องของเขาจริง ๆ อีกทั้งกลิ่นยาก็แรงมากเช่นกัน

หลังจากที่นางดมกลิ่นเหล่านั้นแล้วก็พบว่า วัสดุยาที่ใช้ล้วนเป็นวัสดุยาที่มีคุณภาพสูง ซึ่งเป็นใบเทียบยาสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บภายในจริง ๆ!

บุรุษชุดดำผู้นั้นคือหมอกู้!

เมื่อนางนึกถึงครั้งสุดท้ายที่นางจับนักฆ่าสำนักเทียนอิงได้ ทว่า กลับยังมีนักฆ่าชุดดำเข้ามาลอบสังหารนางอีกด้วย นานจึงได้ต่อสู้กับคนผู้นั้น และคนผู้นั้นก็มากด้วยทักษะวรยุทธอันแข็งแกร่ง

ในเวลานั้นนางไล่ตามเขาไปที่ประตูหลัง ก่อนที่คนผู้นั้นจะหายตัวไป

ทีนี้เมื่อนางลองคิดอีกครั้ง ก็พบว่าการที่คนผู้นั้นสามารถหนีออกจากคุกใต้ดินทันทีพร้อมกับวิ่งหนีไปยังประตูหลังได้ จึงบ่งชี้ให้เห็นว่า คนผู้นั้นคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในตำหนักอ๋องเป็นอย่างดี เขารู้ทั้งตำแหน่งและทิศทางทั้งหมด

เป็นไปได้มากว่า คนทั้งสองคือคนเดียวกัน!

ลั่วชิงยวนหันกลับมาแล้วกระโดดลงจากกำแพง นางเดินไปที่ห้องตำราของฟู่เฉินหวน

ความจริงที่ว่าหมอกู้อยู่ในตำหนักอ๋องก็ถือว่าเป็นอันตรายใกล้ตัวอย่างมาก ตอนนี้นางค่อนข้างมั่นใจแล้วว่าเขาเป็นคนของไทเฮา

แต่ในสายตาของฟู่เฉินหวน หมอกู้กลับเป็นคนใกล้ชิดของมารดาเขาและนับว่าเชื่อถือได้

หากนางรีบเร่งบอกเรื่องนี้กับฟู่เฉินหวน เขาก็อาจจะไม่เชื่อ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ลั่วชิงยวนจึงหยุดฝีเท้าของตน จากนั้นจึงหันหลังกลับแล้วเดินจากไป

นางเดินมาถึงเรือนทักษิณาอีกครั้ง

ทว่า ครั้งนี้นางกลับเดินเข้าไปอย่างสง่าผ่าเผย

มาถึงประตูหน้าห้องของหมอกู้

“พระชายาสบายดีหรือไม่?” หมอกู้เดินเข้ามาพูดคุยกับนางโดยตั้งใจไม่ให้นางเข้าไปข้างใน

ทว่า ลั่วชิงยวนจงใจมองเข้าไปข้างใน นางเอามือไพล่หลังพร้อมกับพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอย่างสบาย ๆ ว่า “หมอกู้กำลังต้มยาอยู่งั้นหรือ?”

“มีใครได้รับบาดเจ็บกัน?”

ท่าทีของหมอกู้เปลี่ยนไปเล็กน้อย จากนั้นเขาจึงเอ่ยอย่างใจเย็น “ยานี่สำหรับองค์ชายห้าที่กำลังพักฟื้นร่างกาย”

ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ “จริงหรือ? แต่รักษามานานถึงเพียงนี้แล้ว เหตุใดอาการป่วยขององค์ชายห้าจึงยังมิหายขาดเล่า?”

“หมอกู้ยังมิได้พยายามอย่างเต็มที่ใช่หรือไม่?”

ความเยือกเย็นแวบผ่านเข้ามาในดวงตาของหมอกู้ “หากพระชายารู้สึกว่าทักษะการรักษาของข้ามิดีพอ ท่านก็สามารถขอให้ท่านอ๋องหาคนมาแทนที่ข้าได้”