บทที่ 681

“อ๊าก!!” เขากรีดร้องอย่างเจ็บปวด

ดวงตาเปียกโชกไปด้วยเลือด

หลี่เซียวม่านรีบวิ่งเข้าไปไปผลักเหยียนหน่ายซินออก จากนั้นผู้คุ้มกันทุกคนก็ก้าวไปข้างหน้าทันที

เวินซีหลานทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว นางรีบวิ่งไปข้างหน้าเพื่อบีบคอของเหยียนหน่ายซิน

ความรู้สึกที่หายใจไม่ออกอย่างไม่รู้สาเหตุทำให้ท่าทีของเหยียนหน่ายซินเปลี่ยนไปอย่างมาก

บรรยากาศที่เหน็บหนาวและมืดมนแผลสั้นไปทั่วทั้งบริเวณ ลมกระโชกแรงพัดผ่านทั้งห้อง บรรยากาศเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

ลั่วชิงยวนกำลังฝึกดาบของนาง แต่จู่ ๆ นางก็รู้สึกหนาวสั่น นางหยุดลงกะทันหันพลางหันกลับไปมองในวัง

นั่นคือเวินซีหลาน!

“มีบางอย่างผิดปกติ!”

นางหยิบดาบขึ้นมาแล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ฉินเชียนหลี่ก็ตกใจเช่นกัน เขารีบเร่งตามฝีเท้าของลั่วชิงยวนทันที

เมื่อลั่วชิงยวนรีบเข้าไปในประตูตามลมหายใจของอีกฝ่าย นางก็เห็นเหตุการณ์ที่วุ่นวายเหล่านี้

ฉินเฉียนหลี่เห็นฉินไป๋หลี่ทันทีพร้อมกับทั้งตะโกนร้องด้วยความตกใจ “ไป่หลี่!”

ลั่วชิงยวนก้าวไปข้างหน้าทันทีเพื่อหยุดเวินซีหลาน ก่อนที่จะขอให้นางปล่อยเหยียนหน่ายซิน

หลี่เซียวม่านก็หยุดการกระทำเช่นกัน ภายในห้องกับสู่ความสงบอีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าฉินไป๋หลี่ได้รับบาดเจ็บ ลั่วชิงยวนจึงรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อตรวจสอบทันที นางพบว่าตาซ้ายของเขาได้รับบาดเจ็บเต็มไปด้วยเลือด

ลั่วชิงยวนดึงแถบคาดศีรษะของฉินไป๋หลี่ออกทันที ปิดตาเขาไว้เพื่อห้ามเลือด

“พระชายา ดวงตาของน้องชายข้า?” ฉินเฉียนหลี่กังวลอย่างยิ่ง

สีหน้าของลั่วชิงยวนเคร่งขรึม “สิ่งที่ทำได้ตอนนี้มีเพียงต้องห้ามเลือดเสียก่อน ไม่สามารถใช้ยาได้ จะตรวจสอบอย่างละเอียดได้อีกครั้งหลังจากทำความสะอาดคราบเลือดแล้วเท่านั้น”

ฉินเชียนหลี่เจ็บปวดไปทั้งหัวใจ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง

หลี่เซียวม่านเจ็บปวดเช่นกัน นางจ้องมองไปที่เหยียนหน่ายซินด้วยความโกรธ “ทั้งหมดนั่นเป็นเพราะนาง!”

“นางบังคับให้คุณชายรองวาดภาพเหมือนของนางไม่หยุด นางจงใจให้เขาทำในสิ่งที่ยาก และแม้กระทั่งจะควักดวงตาของคุณชายรอง!"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ฉินเชียนหลี่ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ เขาจ้องมองไปยังเหยียนหน่ายซินด้วยสายตาเฉียบคม

เหยียนหน่ายซินซึ่งเกือบจะถูกรัดคอตาย นางยังคงอยู่ในความหวาดกลัว นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนทำร้ายนาง!