บทที่ 706

ลั่วชิงยวนและฟู่จิ่งหลีรีบวิ่งไปทันที

ในแปลงวัชพืชมีกระดานไม้วางอยู่บนพื้น

เมื่อแงะเปิดกระดานไม้ออก จึงปรากฏว่ามีห้องใต้ดินอยู่ข้างใต้

ฟู่จิ่งหลีเป็นผู้นำ “ข้าจะลงไปดูก่อน!”

“ระวังตัวด้วย”

ฟู่จิ่งหลีลงไปที่ห้องใต้ดินทันที

ลั่วชิงยวนได้ยินว่าไม่มีเสียงแปลก ๆ ที่นั่น และเขาก็รู้สึกปลอดภัย

“ท่านพบสิ่งใดหรือไม่” ลั่วชิงยวนถาม

ไม่ตอบสนอง

จากนั้นเสียงอุทานของฟู่จิ่งหลีก็ดังขึ้น “มาเร็วเข้า!”

ลั่วชิงยวนสะดุ้งและกระโดดลงไปทันที

บาดแผลบนร่างกายของนางเจ็บอยู่พักหนึ่ง และนางก็บังคับตัวเองให้วิ่งไปหาฟู่จิ่งหลีอย่างรวดเร็ว

แต่ฟู่จิ่งหลีก็ปลอดภัยดี

เขาอยู่ที่มุมห้องใต้ดิน กำลังแงะเปิดประตู

ลั่วชิงยวนประหลาดใจ “ที่นี่มีทางลับหรือ?”

ฟู่จิ่งหลีหันไปมองนาง “ท่านได้กลิ่นเลือดในนี้หรือไม่?”

ลั่วชิงยวนพยักหน้า

จากนั้นเขาก็พบเครื่องมือในห้องใต้ดินและก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยแงะเปิดมัน

หลังจากงัดเปิดมุมแล้ว ฟู่จิ่งหลีก็เตะเปิดประตูทั้งหมด

ฉินไป๋หลี่ก็ตามมาด้วย และทั้งสามก็เข้าสู่เส้นทางลับด้วยกัน

แต่ไม่มีเลือดอยู่บนพื้น มีเพียงรอยเท้าเท่านั้น

พื้นของทางเดินลับไม่เรียบและไม่สูงเท่าใดนัก ดังนั้นทั้งสามจึงต้องก้มเดินอยู่สักหน่อย

เมื่อเดินไปได้สักพักก็พบทางแยก!

อีกทั้งยังมีคราบเลือดเปรอะเปรื้อนด้วย

คราบเลือดเป็นรอยลากจากทางแยกทางขวาไปจนถึงทางแยกด้านซ้าย

“ลองไปทางขวาดูก่อนแล้วกัน”

ยามเมื่อย่างกรายไปทางขวา กลิ่นคาวเลือดรุนแรงก็ลอยแตะจมูก

ยังมีน้ำหยดซึ่งส่งเสียง ติ๋งติ๋ง อยู่บนพื้น