บทที่ 800

ยังมิใจแน่ว่าผู้นำของสมาคมการค้าเฟิงตูคือตระกูลเหยียนหรือไม่ หากเป็นตระกูลเหยียน เหตุใดจึงมีความเกี่ยวข้องกับแคว้นหลีได้?

ตระกูลเหยียนมีอำนาจในเมืองหลวง และไทเฮาก็เกือบจะควบคุมจักรพรรดิด้วยอำนาจดังกล่าว ยังจำเป็นต้องสมรู้ร่วมคิดกับแคว้นหลีอีกหรือ?

พวกเขามิจำเป็นต้องตุนอาวุธเพื่อก่อกบฏ พวกเขามิจำเป็นต้องทำเช่นนี้เลย

หลังจากถามเรื่องที่ต้องการรู้หมดแล้ว ลั่วชิงยวนและฟู่เฉินหวนก็กลับไป

เป็นเวลาดึกแล้ว แต่ลั่วชิงยวนยังคงตัดสินใจจะไปหาลั่วหลางหลาง

ฟู่เฉินหวนมิวางใจ เขาจึงไปกับนางด้วย

เมื่อพบฟ่านลิ่งเสวียนในค่ายทหารที่เขาประจำการ ก็ได้เห็นลั่วหลางหลางด้วย!

“พี่หลางหลาง!” ลั่วชิงยวนรู้สึกตื่นเต้น

ลั่วหลางหลางประหลาดใจอย่างมาก เดินมาเข้ามาหา “ชิงยวน ท่านอ๋อง เหตุใดพวกท่านจึงมาที่นี่ได้?”

“เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นวันนี้ข้ารู้หมดแล้ว โชคดีที่เจ้ามิเป็นไร!” ในที่สุดลั่วชิงยวนก็รู้สึกสบายใจ

ฟู่เฉินหวนยังขอบเจ้าฟ่านลิ่งเสวียน “ครั้งนี้ขอบใจเจ้ามาก”

ฟ่านลิ่งเสวียนตกใจ และเอ่ยอย่างรวดเร็ว “นี่คือสิ่งที่กระหม่อมควรทำ กระหม่อมหาได้กล้ารับคำขอบคุณจากท่านไม่พ่ะย่ะค่ะ!”

ฟู่เฉินหวนถามว่า “เจ้ามีกำลังคนประจำอยู่ที่นี่มากกว่าที่ข้าคิด”

ทันใดนั้น ฟ่านลิ่งเสวียนก็รู้สึกกังวลและอธิบายอย่างรวดเร็ว “เป็นเพราะโจรในหมู่บ้านบนภูเขาเป็นพวกเดียวกัน เช่นนั้นเราจึงต้องเพิ่มกำลังคนพ่ะย่ะค่ะ!"

“หลังจากต่อสู้กับพวกโจรมาหลายวัน พวกทหารเหน็ดเหนื่อยเมื่อล้าเกินไป ทั้งยังมีทหารที่ได้รับบาดเจ็บอีกมาก กระหม่อมจะให้พวกเขาพักอยู่ที่นี่สักสองสามวัน แล้วพรุ่งนี้เราจะออกเดินทางพ่ะย่ะค่ะ!”

ฟ่านลิ่งเสวียนอธิบายอย่างกังวลใจ เพราะกลัวว่าฟู่เฉินหวนจะเข้าใจผิด

ฟู่เฉินหวนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด และพูดว่า “ในเมื่ออยู่ที่นี่แล้ว ก็อย่าเพิ่งออกไปเลย”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฟ่านลิ่งเสวียนก็ใจเต้นแรง “ท่านอ๋อง โปรดอย่าเข้าใจผิด…”

ฟู่เฉินหวนขัดจังหวะเขาทันที “ข้ามิได้เข้าใจผิด คราวนี้ข้ามาที่เมืองซีหยางเพื่อตรวจสอบคดีนี้ แต่กำลังคนที่ข้านำมาด้วยมิพอ”

“ข้าเกรงว่า กว่ากองทหารจากเมืองหลวงจะมาถึงคงใช้เวลากว่าสองวัน ข้ากลัวว่าโจรที่นี่จะหนีไปหมด ดังนั้นจะขอยืมกำลังคนของเจ้าสักหน่อย!”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฟ่านลิ่งเสวียนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “อย่างนี้นี่เอง!”

“เช่นนั้นท่านอ๋องเชิญเรียกใช้ได้ตามต้องการเลยพ่ะย่ะค่ะ!”

......

วันรุ่งขึ้น ฟู่เฉินหวนจึงพาคนบางส่วนไปยังหมู่บ้านปี้หลิ่ง และนำอาวุธทั้งหมดออกมา