บทที่ 875

ในที่สุด สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่ฟู่เฉินหวน

“ท่านดูเหมือนจะมีฝีมือมิธรรมดา สถานะก็มิธรรมดา ข้าหล่างมู่ต้องการท้าทายท่านและหวังว่าจะได้ประลองฝีมือกับท่าน!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกไป ทุกคนในท้องพระโรงก็ตกตะลึง

จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็หัวเราะ

“องค์ชายหล่างมู่ เหตุใดมิท้าทายคนอื่นเล่า?”

“นี่คืออ๋องผู้สำเร็จราชการแห่งแคว้นเทียนเชวียของเรา ฝีมือของพระองค์เกรงว่าท่านจะรับมือมิไหว”

หล่างมู่ยังคงมั่นใจ ยิ้มและพูดว่า “เช่นนั้นก็ดี ข้ามาที่นี่ก็เพื่อท้าทายคนที่แข็งแกร่งที่สุดในแคว้นเทียนเชวียของเจ้า!”

คำพูดโอหังนัก!

หลายคนคิดว่าองค์ชายหล่างมู่มั่นใจถึงเพียงนี้ ฝีมือก็คงมิธรรมดา

ฟู่เฉินหวนยืนขึ้นอย่างช้า ๆ และเดินไปที่ท้องพระโรง “เจ้าอยากแข่งขันอย่างไร?”

หล่างมู่ตอบว่า “วันนี้เป็นวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพขององค์จักรพรรดิ มิเหมาะที่จะใช้ดาบอาวุธ เรามาประลองมือเปล่ากันดีหรือไม่!”

“ตามที่ท่านปรารถนา” ดวงตาของฟู่เฉินหวนสงบนิ่ง มิแสดงอารมณ์ใด ๆ

จากนั้นองค์ชายหล่างมู่ก็กำหมัดแน่น และโจมตีฟู่เฉินหวนทันที

ฟู่เฉินหวนเบี่ยงหลบไปด้านข้าง องค์ชายหล่างมู่ยกมือขึ้นฟาดใส่ ฟู่เฉินหวนเอนหลังหลบ ฝีเท้าเบาราวสายลม เคลื่อนไหวอย่างสง่างาม

ฝ่ามือตบลงบนหลังขององค์ชายหล่างมู่

หล่างมู่ล้มไปข้างหลัง กัดฟันแล้วพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง

ฟู่เฉินหวนยังมิได้แม้แต่จะโต้กลับ แต่หล่างมู่เหงื่อออกมากเพราะเขามิสามารถแตะมุมอาภรณ์ของฟู่เฉินหวนได้เลย

หลังจากที่ทุกคนได้ดูกันสักพัก

ก็หัวเราะออกมา

“ข้านึกว่าองค์ชายหล่างมู่แข็งแกร่งมาก ถึงกล้าท้าทายผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในแคว้นเทียนเชวียของเรา แต่คิดมิถึงว่าเขาจะแค่โอ้อวดตัวเองได้เก่งก็เท่านั้น”

“ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ด้วยความแข็งแกร่งนี้ ท้าทายอ๋องผู้สำเร็จราชการ นับว่าประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้ว”

“ความแข็งแกร่งของคนจากเผ่านอกด่านก็เท่านี้เอง”

ทุกคนดูการแข่งขันในท้องพระโรงแล้วหัวเราะ