บทที่ 880

หล่างชิ่นกล่าวว่า “แยกกันปฏิบัติการ ต้องสืบให้ชัดเจนว่าใครเป็นคนคุ้มกันเบี้ยหวัดทหาร และเส้นทางที่พวกเขาใช้ด้วย”

“คราวนี้ ข้าจะทำให้ฉินเชียนหลี่ตายอย่างไร้ที่ฝัง!”

น้ำเสียงที่โหดเหี้ยมอย่างยิ่งทำให้หัวใจของลั่วชิงยวนสั่นสะท้าน

เบี้ยหวัดทหาร?

พวกเขากำลังหมายตาเบี้ยหวัดทหารจริง ๆ

เป้าหมายคือฉินเชียนหลี่!

นางว่าแล้ว คนเหล่านี้จะประพฤติตนนอบน้อมเช่นนี้ได้อย่างไร ทั้ง ๆ ที่พวกเขาเข่นฆ่าผู้คนราวกับผักปลา?

ดูเหมือนวันนี้ที่แกล้งแสดงความสามารถในท้องพระโรงแล้วพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวชให้กับฟู่เฉินหวนก็เป็นการแกล้งทำตัวให้อ่อนแอ เพื่อให้พวกเขาประมาท

ชายแดนอยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ การสื่อสารช้าอยู่แล้วหากมีการแทรกแซงข่าวกรองอีก ฉินเชียนหลี่จะตกอยู่ในอันตราย และทางราชสำนักอาจมิสามารถให้ความช่วยเหลือทันเวลา!

ลั่วชิงยวนมิกล้าคิดไปไกลกว่านี้

ตอนนี้นางรู้สึกขนหัวลุก

ทันใดนั้นก็มีแมวป่าตัวหนึ่งกระโดดออกมาจากมุมห้อง

ส่งเสียงร้องออกมา

จู่ ๆ ห้องก็เงียบลง

หัวใจของลั่วชิงยวนเต้นตุบ ขยับเท้าแต่ละก้าวย่างอย่างระมัดระวัง

เข้าไปซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า

มินานประตูก็เปิดออก

คนข้างในออกมาตรวจสอบ

อาศัยประโยชน์จากความมืด ลั่วชิงยวนกลั้นหายใจและซ่อนตัวอยู่หลังพงหญ้าดังกล่าว

ได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างชัดเจน

นางปิดปากแน่น มิกล้าขยับ

ทุกคนตรวจสอบสภาพแวดล้อมอย่างระแวดระวัง

ชายคนหนึ่งเดินไปที่ขอบพงหญ้าและกำลังจะมองเข้าไปในหญ้า

หัวใจของลั่วชิงยวนจมลง กำลังจะถูกจับได้แล้ว!

แต่ในขณะนี้มีคนพูดว่า "ไม่มีอะไร คงจะเป็นแค่แมวป่า"

จากนั้นบรรยากาศตึงเครียดก็ผ่อนคลายลง