บทที่ 924

ฟู่เฉินหวนมาพร้อมกับทหารองครักษ์จำนวนมากในลักษณะก้าวร้าว

เมื่อไทเฮาหันเห็นเหตุการณ์นี้ ใบหน้าของนางก็ซีดเผือด

นางพูดด้วยความโกรธ “อ๋องผู้สำเร็จราชการ เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ?”

“เจ้ากล้านำคนบุกเข้ามาในพระตำหนักโช่วสี่ได้อย่างไร เจ้ามิเห็นแก่หน้าข้าแล้วรึ?”

ฟู่เฉินหวนมีใบหน้าที่เย็นชา สั่งการอย่างมิไว้หน้า “ล้อมพระตำหนักโช่วสี่ไว้ จากนี้ไปแม้แต่แมลงวันตัวเดียวก็มิอนุญาตให้บินออกไป!”

ไทเฮาโกรธมาก เมื่อเห็นว่าฟู่เฉินหวนสั่งให้ล้อมพระตำหนักโช่วสี่ของนาง ใบหน้าของนางก็เขียวคล้ำ “ฟู่เฉินหวน!”

ฟู่เฉินหวนมิสนใจสิ่งที่ไทเฮาจะเอ่ย และตรงไปหาลั่วชิงยวนแทน “เจ้าบาดเจ็บหรือไม่?”

ลั่วชิงยวนมองเขาอย่างสงสัย “เหตุใดท่านถึงมาด้วยตนเอง? แล้วองค์จักรพรรดิสูงสุดเล่า?"

ฟู่เฉินหวนตอบว่า “ฟู่จิ่งหลีกำลังดูแลอยู่”

ฟู่เฉินหวนพูด แล้วมองไปยังคนที่ลั่วชิงยวนจับเอาไว้ แล้วถามว่า “ใช่นางหรือ?”

ลั่วชิงยวนพยักหน้า หันมองกลับไปมองในเรือน “สิ่งที่อยู่ข้างในก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้”

ฟู่เฉินหวนส่งคนไปตรวจค้นเรือนดังกล่าวทันที

มีการรวบรวมขวด ไห กระถางธูป และเครื่องรางของขลังจำนวนมากถูกนำออกมาเรียงบนพื้น

สิ่งสำคัญที่สุดคือ มีร่างของขันทีหนุ่มผู้นั้นด้วย

วิญญาณชั่วร้ายที่อยู่ในร่างของเขาถูกใส่กลับเข้าไปในขวดแล้ว

“ไทเฮา ท่านมิทรงทราบว่าคนของท่านทำสิ่งใดกระนั้นหรือ?”

“นางคือคนทำร้ายเสด็จพ่อ และยังเป็นคนที่ลอบปลงพระชนม์เสด็จพ่อในคืนนี้อีก ไทเฮา ท่านควรให้คำอธิบายแก่กระหม่อมหรือไม่?”

เมื่อไทเฮาเห็นดังนั้น ใบหน้าของนางก็ซีดลง

มองดูของที่วางอยู่บนพื้น นางดูตกตะลึง “นี่… นี่มัน…”

“ต่งชู เจ้าอธิบายเรื่องนี้มาเสีย”

ไทเฮาทรงถามต่งชู

แต่ต่งชูก้มหน้าลง

“บ่าวไม่มีอะไรจะอธิบาย จะฆ่าก็ฆ่าบ่าวเลยเพคะ”

ดูท่าทางนางที่มิคิดจะปฏิเสธ ก็ถูกต้องแล้ว เพราะถูกจับได้คาหนังคาเขา นางจึงไม่มีทางแก้ตัวได้

“เอาตัวไป!” ฟู่เฉินหวนสั่งการ