บทที่ 964

กองทัพพวกนอกด่านกำลังโจมตี ทุกคนเตรียมการป้องกันด้วยความตึงเครียด

กองทัพศัตรูประชิดเมืองในพริบตา การต่อสู้พร้อมปะทุ และพวกนอกด่านเริ่มโจมตีเมืองทันที

“ยิงธนู!”

ลั่วชิงยวนออกคำสั่ง ลูกธนูนับพันถูกยิงออกไป

ลั่วชิงยวนยกธนูและลูกธนูขึ้น แต่มิพบผู้นำของพวกนอกด่าน มีบางคนที่สั่งการอยู่ แต่ดูมิเหมือนเป็นผู้สั่งการ

ช่างมัน ฆ่าก่อนแล้วค่อยว่ากัน!

ลั่วชิงยวนเล็งทิศทาง ลูกธนูพุ่งออกไปด้วยเสียงแหวกอากาศ ทะลุผ่านร่างของศัตรู

ลูกธนูอีกหนึ่งดอก คร่าชีวิตคนไปหนึ่งคน

ลั่วชิงยวนยิงมิพลาดแม้แต่นัดเดียว ด้วยความสามารถในการสังเกตที่แม่นยำ นางสังหารหัวหน้าศัตรูได้หลายคน ทำให้เกิดความโกลาหลในหมู่พวกนอกด่าน

ในมิช้า ศัตรูก็ค้นพบตัวนาง

“ทุกคน ฆ่าสตรีนางนั้นเสีย!”

พวกนอกด่านฟังคำสั่งและโจมตีประตูเมืองที่ลั่วชิงยวนอยู่ทันที พวกเขาปีนไปบนกำแพงเมืองเหมือนฝูงมด กรงเล็บเหล็กของพวกมันทิ้งรอยไว้บนกำแพงเบื้องหน้ามากมาย

รองแม่ทัพหลิวเฝ้าดูจากระยะไกลและเยาะเย้ย ‘สตรีมิรู้จักที่ต่ำที่สูง รนหาความตายจริง ๆ’

ทหารเข้ามาขัดขวางพวกนอกด่านที่ปีนกำแพงเมืองขึ้นมา

“แม่นางลั่ว เหตุใดท่านมิลงไปซ่อนตัวก่อน พวกนอกด่านกำลังหมายหัวท่านแล้ว”

ลั่วชิงยวนหยิบลูกธนูสามดอกขึ้นมา ยิงสังหารศัตรูสามคนอย่างแม่นยำ

“ศัตรูทรงพลังประชิดเข้ามาเช่นนี้ จะมีเหตุผลอันใดให้หลบซ่อน”

“พวกเจ้ามิต้องห่วงข้า รักษาตำแหน่งของเจ้าไว้ให้ดี!”

มีศัตรูมากเกินไป และพวกนอกด่านหลายคนปีนขึ้นไปถึงประตูเมืองแล้ว การสู้รบโหมกระหน่ำ มองไปทางไหนก็มีแต่เลือด

ดวงตาของลั่วชิงยวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา นางกระโดดขึ้นไปยืนบนกำแพงเมือง กลายเป็นเป้าหมายที่เด่นชัดที่สุด

นางสะบัดดาบยาว สังหารศัตรูมากมายที่กำลังปีนกำแพงขึ้นมา

สังหารพวกนั้นด้วยความอำมหิต

“ยิงธนู!” พวกนอกด่านสั่งการ

ผู้คนจำนวนมากยกธนูขึ้นและยิงไปยังเงาร่างบนกำแพงเมือง

กลิ่นอายสังหารอันดุเดือดจำนวนนับมิถ้วนพุ่งมาจากเบื้องหน้า ดวงตาของลั่วชิงยวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา นางรวบรวมกำลังภายในไว้ที่ฝ่ามือ และกระโดดขึ้นไปคว้าลูกธนูทั้งหมดไว้

จากนั้นนางก็ดึงธนูกลับแล้วยิงสวนคืนไป