บทที่ 968

“แม่ทัพสวี่ ท่านยังมิตายหรอกหรือ?!”

แม่ทัพสวี่?

ลั่วชิงยวนคว้าเขาขึ้นมาแล้วถามว่า "เจ้ามิใช่พวกนอกด่านรึ?!"

แม่ทัพสวี่หลังจากถูกเปิดโปง แสดงสีหน้าลนลาน มิรู้จะหาข้อแก้ตัวอย่างไรไปชั่วขณะ

ดวงตาของลั่วชิงยวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา แล้วบีบคอเขาอย่างแรง "ฉินเชียนหลี่อยู่ที่ใด?!"

สวี่อี้พูดด้วยความยากลำบาก "ข้ามิรู้"

"ข้ามิรู้จริง ๆ"

ลั่วชิงยวนโยนเขาลงบนพื้นอย่างแรง แล้วใช้ดาบยาวในมือแทงเข้าที่ข้อเท้าของเขาอย่างไร้ความปรานี แล้วสะบัดดาบขึ้น

"อ๊าก… "

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่นออกมา

สวี่อี้กุมเท้าและกลิ้งไปมากับพื้น

ลั่วชิงยวนขู่ด้วยน้ำเสียงเฉียบคม "หากเจ้ายังมิพูด ข้าจะตัดเส้นเอ็นที่มือของเจ้า ถ้ายังมิพูดอีก ข้าจะตัดขาทั้งสองข้างและมือทั้งสองของเจ้า เปลี่ยนให้กลายเป็นคนพิการเสีย!"

“ถ้าเจ้ามิอยากเจ็บปวดไปมากกว่านี้ ข้าแนะนำให้เจ้าบอกความจริง”

ใบหน้าของสวี่อี้ซีดลงด้วยความเจ็บปวด และมีเม็ดเหงื่อหนาผุดพรายไหลออกมาจากหน้าผากของเขา

“ฉินเชียนหลี่ อยู่ในมือของพวกนอกด่าน”

ลั่วชิงยวนถามอย่างเย็นชา "เขาถูกขังไว้ที่ใด?"

สวี่อี้ส่ายหน้า "เรื่องนี้ข้ามิรู้จริง ๆ"

“หนึ่งเดือนที่แล้ว ตอนที่เรากำลังไล่ตามกองทัพพวกนอกด่าน ข้าก็สวมรอยเป็นเขา”

“เขาถูกพวกนอกด่านจับตัวไป ข้าเองก็มิรู้ว่าเขายังอยู่หรือตายไปแล้ว”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็ตกใจ

ถูกจับไปตั้งแต่เดือนก่อนแล้ว?!

ลั่วอวิ๋นสี่ก็ตกใจเช่นกัน "งั้นคนที่ข้าปกป้องจากเมืองหลวงมาตลอดก็คือเจ้าน่ะสิ!"

นางมิเคยคิดเลยว่า ฉินเชียนหลี่ซึ่งนางคอยแอบปกป้องมาตลอดนั้นเป็นตัวปลอม!

“เจ้าขายฉินเชียนหลี่ออกไปใช่หรือไม่? เจ้าสมรู้ร่วมคิดกับพวกนอกด่านตั้งแต่เมื่อใด?” ลั่วชิงยวนข่มขู่อย่างเย็นชา