บทที่ 994

คำพูดนี้เจือด้วยการข่มขู่เล็กน้อย

ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ สมแล้วที่เป็นราชาเผ่านอกด่าน ยังมิดีใจจนหน้ามืดเพียงเพราะได้เจอลูกสาว

ใช่แล้ว นางยังต้องการช่วยฉินเชียนหลี่!

"ตกลง ข้ารับปากกับท่าน"

"ตามแผนของท่าน ข้าจะขึ้นเป็นราชาเผ่านอกด่าน และจะยุติสงครามระหว่างเผ่านอกด่านและแคว้นเทียนเชวียโดยสิ้นเชิง!"

“แต่ท่านต้องปล่อยฉินเชียนหลี่ไป”

ราชาเผ่านอกด่านยิ้มด้วยความพึงพอใจ "เป็นอันตกลง"

เมื่อพูดเช่นนั้น ราชาเผ่านอกด่านก็นอนลงบนเตียงอีกครั้งและพูดว่า "เจ้าคงรู้ทักษะทางการแพทย์ ข้ารู้สึกดีขึ้นแล้ว เจ้าช่วยรักษาข้าต่อเถอะ" “

ลั่วชิงยวนก้าวไปข้างหน้าเพื่อฝังเข็มและเขียนใบเทียบยาให้เขา

ก่อนยื่นให้หล่างมู่ไปนำยามา

หลังจากปรุงยาให้ราชาเผ่านอกด่าน อาการของราชาเผ่านอกด่านก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

คืนนั้น ราชาเผ่านอกด่านสั่งให้เรียกหัวหน้าเผ่าทั้งหลายให้มารวมตัวกัน

เมื่อเห็นราชาเผ่านอกด่านนั่งอยู่อย่างสง่าผ่าเผยบนเก้าอี้

ทุกคนต่างก็ตกใจ “ฝ่าบาท ร่างกายของท่าน…”

หล่างชิ่นก็ตกใจเช่นกัน สุขภาพของเสด็จพ่อของเขาดูดีขึ้นมาก ก่อนหน้านี้เขาไม่มีแรงที่จะลุกขึ้นมาด้วยซ้ำ!

ลั่วชิงยวนคนนี้ ทักษะการแพทย์ของนางยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้เชียวหรือ?!

“ร่างกายของข้าดีขึ้นมากแล้ว อีกมิกี่วันคงฟื้นฟูพอที่จะนำทัพออกศึกได้!”

เสียงอันทรงพลังนี้ เต็มไปด้วยความสง่างาม

“เยี่ยมมาก! หากท่านลงมือ พวกเราย่อมสามารถโจมตีเมืองผิงหนิงให้แตกได้ทันที! เราจะมิเหมือนยามนี้ ที่ซึ่งเราถูกสั่งอย่างไร้ประโยชน์และสร้างความสูญเสียอย่างหนักให้กับชนเผ่าของเรา!”

สตรีที่พูดมองไปยังหล่างชิ่นอย่างเย็นชา

คำเหล่านี้มีความหมายบางอย่าง เห็นได้ชัดว่านางมิพอใจหล่างชิ่นเป็นอย่างมาก

ลั่วชิงยวนรู้สึกคุ้นเคยกับสตรีนางนี้มากเช่นกัน นางเคยเห็นนางผู้นั้นในสนามรบ

ดูเหมือนจะชื่อว่าองค์หญิงชิงหวย

พี่ชายคนโตของนางเสียชีวิตในสนามรบ

ดูเหมือนการบุกโจมตีเมืองครั้งนั้นจะเป็นคำสั่งของหล่างชิ่น

“มิผิดแน่ มีเพียงฝ่าบาทเท่านั้นที่สามารถนำพวกเราเอาชนะศัตรูได้!”

“ผู้ที่มิได้รับการปกป้องจากเทพเจ้าของเผ่านอกด่านจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!”