บทที่ 15

“ไร้... ไร้สาระ แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ แค่นี้” จั๋วหรูซินพูดตะกุกตะกัก นางแอบเกลียดจั๋วซือหรานที่จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนเฉียบคมขนาดนี้

ในความเป็นจริง ตั้งแต่วินาทีที่คุณท่านจั๋วลิ่วเห็นนางดึงกระกระบี่เสวียนเหยียนออกมา จั๋วซือหรานเห็นทัศนคติที่เขามีต่อนาง จั๋วซือหรานก็รู้ว่า มีบางอย่างผิดปกติ ช่วงสองวันที่นางฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ นางหาเวลาสอบถามข้อมูลบางอย่างด้วย

พลังทางจิตวิญญาณของตระกูลเฟิง ผู้ที่มีพรสวรรค์มากเท่าใด จะมีฤทธิ์ร้ายแรงมากขึ้นเท่านั้น ฤทธิ์ร้ายแรงนั้นไม่เพียงเป็นภาระต่อผู้อื่นเท่านั้น แต่ยังเป็นภาระตนเองด้วย

ดังนั้นลูกหลานของตระกูลเฟิงจึงมีอายุได้ไม่นาน และยิ่งมีความสามารถมากเท่าไร พวกเขาก็จะยิ่งมีอายุน้อยลงเท่านั้น

หากทุก ๆ ลูกหลานเป็นเช่นนี้ตลอด ตระกูลเฟิงจะถูกกำหนดให้พังพินาศ

หลายปีที่ผ่านมา ตระกูลเฟิงพยายามหาวิธีเพื่อแก้ปัญหานี้ได้

ตระกูลเหยียนเก่งด้านการแพทย์และการใช้ยา ดังนั้นตระกูลเหยียนจึงกลายเป็นเป็นหมอประจำของตระกูลเฟิง

ห้องกระบี่ประจำตระกูลออกแบบกระบี่ให้เป็นอาวุธประจำตระกูล และยังใช้เป็นตราประทับและเครื่องที่รองรับพลังด้วย

ดังนั้นบุตรหลานของตระกูลเฟิงไม่ค่อยมีใครอายุสั้นแล้ว

กระบี่ประจำตระกูลนั้นมีจิตวิญญาณของตัวเอง และมีเพียงผู้ที่ยอดเยี่ยมและเข้ากันได้เท่านั้นจึงสามารถดึงกระบี่ออกมาได้

และเฟิงเหยียนเป็นอัจฉริยะผู้เดียวในศตวรรษของตระกูลเฟิง ไม่มีใครชักกระบี่ประจำตระกูลของเขาออกมาได้นอกจากตัวเขาเอง

แต่จั๋วซือหรานกลับดึงมันออกมาได้

นี่สามารถพิสูจน์ว่านางเก่งพอ ๆ กับเฟิงเหยียน

แต่หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ จั๋วซือหรานคิดว่า มันไม่เพียงพอที่จะทำให้ตระกูลเฟิงจะให้ความสนใจกับนางมากนัก และอาจมีเหตุผลที่ลึกซึ้งกว่านั้น

ตัวอย่างเช่น... อาจเป็นเพราะแม้แต่กระบี่ประจำตระกูลและตระกูลเหยียนก็ไม่สามารถควบคุมจิตวิญญาณของตนเองทำลายร่างกายได้ และในฐานะผู้ที่สามารถดึงกระบี่ของตระกูลเฟิงเหยียนออกมาได้ นางอาจมีประโยชน์บางอย่างที่ไม่เหมือนคนอื่น

หากจั๋วหรูซินรู้จั๋วซือหรานกำลังเดาอะไรอยู่ นางคงจะตกใจแน่นอน เพราะตอนนี้จั๋วซือหรานเกือบจะเดาโครงร่างของเรื่องนี้ได้แล้ว

จั๋วหรูซินพูด "อย่างไรก็ตาม เจ้าอย่าโง่เขลา เพราะถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่ชอบอ่านหนังสืออยู่แล้ว เจ้าช่างบ้าบิ่นพอ ๆ กับนักศิลปะการต่อสู้ มันจะน่าอายถ้าเจ้าไป ให้ข้าไปดีกว่า"

นี่คือความจริง

ในชะตากรรมของเจ้าของร่างเดิม หลังจากแต่งงานกับฉินตวนหยางแล้ว ฉินตวนหยางก็ดูถูกนางอ่านหนังสือไม่เก่ง