บทที่ 259

เด็กฉลาดเริ่มวิตกกังวลมากยิ่งขึ้น

อันที่จริง จั๋วซือหรานยังคิดว่าการหยอกเด็กนั้นสนุกมาก

ยิ่งนางเดินเข้าไปในสนามฝึกฝนมากเท่าไร นางก็ยิ่งได้ยินเสียงดังมาจากด้านในมากขึ้นเท่านั้น

ตามคำพูดของเด็กฉลาด มักจะมีผู้คนเดิมพันให้กับการแข่งขันประเภทนี้

การแข่งขันที่รุนแรง รวมถึงโอกาสที่เดิมพันได้ ในสถานที่เช่นนี้ ไม่ว่าจะมีเสียงดังและอึกทึกมากเท่าไร ก็ไม่น่าแปลกใจ

สนามแข่งเช่นนั้นและความอึกทึกเช่นนั้นสามารถยั่วยุความกระตือรือร้นของผู้คนได้จริง ๆ

เมื่อเข้าสู่สนามฝึกฝน นางเห็นผู้คนที่ส่งเสียงดังจนหน้าแดงและตะโกนไปในทุกที่ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นเพียงผู้ดู แต่ดูเหมือนพวกเขาจะตื่นเต้นกว่าผู้แข่งในสนามที่กำลังต่อสู้เพื่อรอดชีวิต

“ตี ตีมันเลย”

"ฆ่าเขา"

"ลุยสิ ลุย เจ้าลังเลทำไม ไอ้ไม่ได้เรื่อง"

“พุ่งไปสิ แม่งรู้กูลงทุนกับเจ้าไปเท่าไรไหม”

เสียงเช่นนี้ดังขึ้นมาเรื่อย ๆ

ยิ่งสถานการณ์ในสนามแข่งดึงเคลียดมากเท่าไร เสียงตะโกนนอกสนามก็ยิ่งดังขึ้นมากเท่านั้น

มันมีเสียงดังมาก

ภายใต้เสียงรบกวน ผู้คนจะหงุดหงิด ซึ่งเวลานี้ ภายใต้ผ้ากอซ จั๋วซือหรานเริ่มหงุดหงิด

เด็กฉลาดกระซิบข้างนาง "ท่านขอรับ โปรดระวังด้วย"

“ฮะ” จั๋วซือหรานพูดพยางค์เดียว แสดงว่านางกำลังสงสัย