บทที่ 25

นางเกลียดชังชีหยวนมากกว่าสิ่งใด

นางไม่เข้าใจว่าในหัวของเด็กคนนี้กำลังคิดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่ ถึงได้มีความคิดที่น่ากลัวเช่นนี้!

คนปกติจะคิดแบบนี้ได้อย่างไร!

เด็กที่นางเลี้ยงมากับมือ นางจะไม่รู้หรือว่าลูก ๆ ของนางเป็นคนเช่นไร?

แต่ชีเจิ้นกลับมองนางด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “พวกเขาไม่ใช่พี่น้องกันแท้ ๆ ใช่หรือไม่?”

คำถามสั้น ๆ ทำให้นางหวังถึงกับนิ่งงัน นางอ้าปากราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง “แต่ว่า…..”

“ไม่มีแต่!” ชีเจิ้นแสดงอำนาจของประมุขตระกูลออกมา “ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งต้องระมัดระวังเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง นี่เป็นเรื่องดี ไม่ใช่เรื่องเสียหาย!”

ตระกูลของพวกเขาจะต้องไม่มีเรื่องอื้อฉาวระหว่างพี่น้องเกิดขึ้นเด็ดขาด

แม้ว่าชีจิ่นจะไม่ใช่บุตรีแท้ ๆ

แต่ที่ผ่านมานางถูกเลี้ยงดูอยู่ในจวนหย่งผิงโหว และเติบโตขึ้นมาพร้อมกับชีอวิ๋นถิง

หากวันหนึ่งนางกลายมาเป็นสะใภ้ของจวนหย่งผิงโหว

แม้คนนอกจะรู้ว่าชีจิ่นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ แต่ก็คงจะลือกันว่าจวนหย่งผิงโหวสกปรก และคงจะคิดว่าทั้งสองต้องสานสัมพันธ์กันมานานแล้วอย่างแน่นอน

จวนหย่งผิงโหวรับเรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

นางหวังรู้ดีว่านางไม่มีทางที่จะคัดค้านผู้เป็นสามีได้ หากชีเจิ้นได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว นางหวังก็ไม่สามารถทำอะไรอีก

นางพูดขึ้นเบา ๆ “เจ้าค่ะ ข้าเข้าใจแล้ว ท่านวางใจเถิด ข้าจะคอยดูแลเด็กทั้งสอง จะไม่ให้มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นแน่นอน!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชีเจิ้นจึงได้พยักหน้ารับ ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามนางหวัง “งานเลี้ยงของตระกูลเซี่ยงสำคัญนัก พรุ่งนี้เจ้าพาลูก ๆ ไป และจัดการเรื่องของเด็กทั้งสองให้สำเร็จซะ”

ชีอวิ๋นถิงอายุสิบหกปีแล้ว

เด็กชายในวัยนี้ หากอยู่ในตระกูลขุนนางใหญ่ ก็ถึงเวลาที่ควรจะมีครอบครัวแล้วเช่นกัน

บุตรีคนเล็กของเซี่ยงหมิงเจิ้ง เสนาบดีกรมพิธีการเหมาะสมยิ่งนัก

ชีเจิ้นและเซี่ยงหมิงเจิ้งต่างก็เห็นพ้องต้องกันดีในเรื่องนี้ เพียงรอให้มีการหารืออย่างเป็นทางการเสียก่อน เรื่องการหมั้นหมายของเด็กทั้งสองก็จะสำเร็จ

นางหวังย่อมรู้เรื่องนี้ดีเช่นกัน