บทที่ 35

ชีเจิ้นโกรธเกรี้ยวราวกับถูกไฟเผา

ก่อนหน้านี้เขามักจะคิดว่าชีอวิ๋นถิงเป็นเพียงคุณชายเจ้าสำราญอยู่บ้างเท่านั้น ทว่าก็ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรมากนัก

มีชายหนุ่มคนใดที่ไม่มีจิตใจเร่าร้อนฮึกเหิมบ้างเล่า? เมื่อความสับสนกับพละกำลังผ่านพ้นไป ย่อมสามารถกลับมายืนบนทางที่ถูกที่ควรได้

ทว่าผู้ใดจะคิดว่าชีอวิ๋นถิงจะสารเลวถึงเพียงนี้!

กินยาพิษด้วยตนเอง แล้วใช้วิชาคาถามาใส่ความน้องสาวแท้ ๆ ของตน! ช่างคิดขึ้นมาได้เสียเหลือเกิน!

หากว่าเรื่องนี้รั่วไหลออกไป ชื่อเสียงของชีอวิ๋นถิงคงจะต้องย่อยยับ! ความไม่กตัญญูและไม่ซื่อสัตย์จะถูกตีตราให้กับเขาเป็นที่เรียบร้อย!

โง่เง่า!

เขาจับจ้องไปที่บุตรชายผู้นี้ของตนด้วยสายตาที่น่ากลัว “พูด! ผู้ใดให้เจ้าทำเช่นนี้?!”

เขารู้ดีว่าชีอวิ๋นถิงเป็นคนที่มีความประพฤติเช่นไร ถึงเจ้าโง่นี่จะหุนหันพลันแล่นไปบ้าง แต่ก็ไม่มีความคิดที่จะทำเรื่องเลว ๆ

ความคิดที่คดเคี้ยวเช่นนี้ เขาไม่เชื่อว่าจะไม่มีใครคอยยุยงอยู่เบื้องหลัง

ตอนที่ถามคำถามนี้ เขายังจงใจเหลือบมองไปชีจิ่นด้วย

ชั่วขณะนั้นทำให้ชีจิ่นรู้สึกหนาวไปทั่วร่าง หัวใจสั่นสะท้าน

นางกัดริมฝีปาก จนแทบจะได้กลิ่นเลือดที่อยู่ในปากของตนเอง ความเกลียดชังมหาศาลพวยพุ่งอยู่ภายในใจ

หมายความว่าอย่างไรกัน? ปากก็เอาแต่บอกว่าข้าคือบุตรสาวแท้ ๆ ทำราวกับว่าคลอดข้าออกมาด้วยตนเอง

ทว่าตอนนี้พอเกิดเรื่องขึ้น ก็คิดถึงตัวเองเป็นอันดับแรกงั้นหรือ?!

นางหวังกลัวว่าสามีจะทุบตีต่อ จึงเขย่าชีอวิ๋นถิงพลางร้องไห้ด้วยความโกรธ “เจ้ารีบพูดมาสิ! ผู้ใดยั่วยุให้เจ้าทำเช่นนี้กันแน่!”

นางจงเกลียดจงชังยิ่งนัก!

มาปลุกปั่นให้บุตรชายของนางทำเรื่องเช่นนี้ หากว่าแพร่งพรายออกไป ชีอวิ๋นถิงจะยังสืบทอดบรรดาศักดิ์ของจวนสกุลโหวได้อยู่อีกหรือ? ยังจะสู่ขอสตรีให้แต่งเข้าจวนได้อีกหรือ?

อนาคตของเขาจบสิ้นแล้ว! ผู้ใดจะต้องการสวะที่ทำร้ายแม้กระทั่งน้องสาวแท้ ๆ ของตนเองกันเล่า!