ตอนที่ 1001
บทที่ 1002 กษัตริย์ผู้หวนกลับคืน
October 22, 2026
ตูม!
พลังสองสายปะทะเข้าหากันอย่างรุนแรง ตามมาด้วยสุ้มเสียงดังก้องกังวานสนั่นลั่นฟ้าดินสายหนึ่ง กระแสพลังบ้าคลั่งอันน่าหวาดหวั่นกระเพื่อมปรวนแปรแล้วเริ่มแผ่ขยายไปทั่วทุกทิศ!
ทำลายจนพังพินาศย่อยยับไปอย่างง่ายดาย!
เทือกเขาที่ถูกทำลายเสียจนเละเทะไม่เป็นรูปเป็นร่างอยู่ก่อนแล้ว ถูกกระแสพลังสายนี้บดขยี้เข้าเต็มที่เสียจนราบเป็นหน้ากลองโดยสมบูรณ์แบบ!
ภูเขาหินที่แข็งแกร่งถูกป่นอย่างเงียบเชียบจนกลายเป็นผุยผง ฝุ่นผงกระจายไปทั่ว!
ผืนดินเต็มไปด้วยรอยแตกระแหง ปรากฏร่องเหวกระจายไปทั่ว!
…
ครืน…
สายฟ้าจำนวนหนึ่งรวมตัวกัน ก่อให้เกิดเป็นมวลแสงสีเงินขนาดใหญ่ ทันใดนั้นมันก็ถูกฉีกกระชากออกจนเป็นโพรงโพรงหนึ่ง!
หลังจากนั้นไม่นานนัก ฝูงชนก็มองเห็นเงาร่างร่างหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นไปราวกับว่าต้องการท้าทายกฎธรรมชาติ!
ความเร็วของนางว่องไวยิ่ง กระบี่ในมือตวัดขึ้น ภายในชั่วพริบตา ทุกคนก็พบว่าโพรงนั้นแผ่ขยายออกด้วยความเร็วสุดขีด!
นางผ่าสายอัสนีบาตนี้เป็นสองซีกซ้ำๆ ลงมือโหดเหี้ยมเสียจนบังเกิดเป็นหนทางอันนองเลือด
กระแสพลังอันรุนแรงเข้าปะทะประชิดติดพัน ทิ้งบาดแผลมากมายนับไม่ถ้วนไว้บนร่างของฉู่หลิวเยว่
บนร่างของนางมีเลือดหยดซึมออกมามิหยุด ทว่านางกลับมิได้ให้ความสนใจเลยแม้แต่น้อย
ทั้งสี่ทิศมีพลังสายฟ้าที่คอยส่งเสียงเปรี๊ยะๆ กำลังรุดเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วสูง! ตามด้วยโพรงที่แปรสภาพเป็นรูปร่างวงกลม ทำให้ฉู่หลิวเยว่ตกอยู่ภายใต้วงล้อมของมัน!
ฉู่หลิวเยว่กวาดสายตามองโดยรอบคราหนึ่ง มุมปากก็กระตุกรอยยิ้มเยาะขึ้นมา
คิดจะล้อมจับนางหรือ…
ก็ดูเสียด้วยว่านางยินยอมหรือไม่!
แขนของนางกระตุกคราหนึ่ง เปลวเพลิงสองสายพลันพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือของนางอย่างรวดเร็ว!
สายหนึ่งสีแดงชาด อีกสายหนึ่งโปร่งใส!
เปลวเพลิงทั้งสองชนิดผสมผสานกันเข้าห่อหุ้มตัวกระบี่หลงหยวนอย่างรวดเร็ว!
สายฟ้านับไม่ถ้วนล้วนพากันรุดเข้ามาใกล้!
ในนัยน์ตาของฉู่หลิวเยว่พลันปรากฏความกระหายเลือดอันบ้าคลั่งวาบหนึ่งเคลื่อนผ่าน
“มาได้จังหวะเสียจริง!”
ยังพูดไม่ทันจบคำ นางก็ลงมือไปก่อนแล้ว
คมกระบี่แหลมหาสิ่งใดเปรียบแทงทะลุใจกลางกระแสพลังสายฟ้าที่รุดเข้ามาใกล้อย่างต่อเนื่อง!
ทุกที่ที่เคยก้าวย่างผ่านล้วนมีเปลวเพลิงโหมกระหน่ำขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!
สายฟ้าที่แผลงฤทธิ์อาละวาดอย่างบ้าคลั่งไปทั่วก่อนหน้านี้ บัดนี้ประหนึ่งสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา มันเริ่มพุ่งเข้าโรมรันอย่างดุร้าย!
ทว่ายิ่งพวกมันทำเช่นนี้ เปลวเพลิงเหล่านั้นก็ยิ่งโหมกระหน่ำรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก ซ้ำร้ายทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างถูกเผาจนเหี้ยน!
“เปลวเพลิงของซั่งกวนเยว่ต่อกรได้ทัดเทียมกับกระแสพลังของสายอัสนีบาตเลยหรือนี่!?”
กงซุนเซียวที่อยู่ไกลออกไปตกตะลึงเสียจนเสียงแหบแห้ง
“ไม่! เห็นได้ชัดเลยว่าเพลิงของนาง… กลืนกินกระแสพลังเหล่านี้เข้าไปทั้งหมดเลยต่างหาก!”
หนิงหยวนที่ไม่รู้ว่ามาปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไรลอยอยู่กลางอากาศ สายตาจดจ้องไปยังทิศทางเบื้องหน้า เปิดปากเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ
ชั่วขณะหนึ่ง ความลุ่มลึกในนัยน์ตาอันไร้กังวลก็ราวกับว่ามีกระแสคลื่นลมกระพือโหมขึ้นมา
พอเห็นซั่งกวนเยว่ประสบความสำเร็จในการบุกทะลวงกลายเป็นจอมยุทธ์ระดับเจ็ดภายใต้สถานการณ์เช่นนี้แล้ว เขาก็คาดเดาได้แล้วว่า ผลลัพธ์ของการแข่งขันครั้งนี้ย่อมจบลงที่นางเป็นผู้ชนะ
เพียงแต่ว่า สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ สมรรถนะในการต่อสู้ของซั่งกวนเยว่นั้นน่าประหลาดใจยิ่งกว่าที่ตนคาดไว้เสียอีก!
นี่สิจึงจะเป็น…ไพ่ตายในมือของนางอย่างแท้จริง!
ผู้คนโดยรอบล้วนจดจ้องไปยังพื้นที่ตรงนั้นด้วยอาการนิ่งงัน ต่างก็ตะลึงเสียจนพูดอันใดไม่ออก
ทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าล้วนอยู่เหนือความเข้าใจของพวกเขาทั้งสิ้น
ทุกๆ ฉากล้วนเป็นดั่งอภินิหารมหัศจรรย์!
ในระยะเวลาชั่วขณะนั้น ทุกสายตาล้วนเห็นเพียงฉู่หลิวเยว่หมุนกายรอบหนึ่ง และกระบี่หลงหยวนที่หุ้มไปด้วยเปลวเพลิงอันน่าหวาดหวั่น ก็ทำให้กระแสพลังของสายฟ้าที่อยู่โดยรอบลุกไหม้ขึ้นมาทั้งหมดแล้ว!
ตูม!
เปลวเพลิงลุกโหมและระเบิดออกอย่างรุนแรง!
ทะเลเพลิงฉาบไปทั่วผืนฟ้า สะเก็ดไฟปลิวกระจัดกระจายไปทั่ว!
…
พลังของสายฟ้าถูกกลืนกินจนหมดอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปได้ไม่นานนัก บนผืนฟ้าก็เหลือเพียงแค่ทะเลเพลิงที่ยังลุกไหม้โหมกระหน่ำอยู่เพียงเท่านั้น
ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็มีร่างเงาร่างหนึ่งโผล่พรวดออกมา!
ท่ามกลางสวรรค์และพสุธา ฉากละครทั้งหมดทั้งมวลในขณะนั้นพลันสูญเสียสีสันไปสิ้น!
มีเพียงสตรีผู้สวมชุดคลุมสีแดงที่กำลังสะบัดปลิว เรือนผมดำดั่งเส้นไหมของนางที่พลิ้วไหว ในมือถือกระบี่สีดำเอาไว้ดูราวกับเทพสงครามผู้มาเยือน! ทั้งยังเหมือนทวยเทพสังหารผู้หวนกลับคืน!
ดวงหน้าของนางเต็มไปด้วยรอยแผลมากมาย ทั้งบนใบหน้าและบนร่างของนางเต็มไปด้วยคราบเลือดที่เปรอะเปื้อน ทว่ามีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ส่องประกายเย็นเยียบและแน่วแน่!
ในนัยน์ตาดุจดั่งหยกสีนิลประหนึ่งว่ารีดเอาความสว่างจ้าทั้งหมดจากโลกมนุษย์มาครอง สุกใสสกาวพราวตานัก!
เป็นประกายยิ่งกว่าสมบัติเลอค่านานัปการบนโลกใบนี้เสียอีก!
ในผืนฉากหลังของเปลวเพลิงอันเป็นประกายแสนอบอุ่น เป็นดั่งการไปสู่นิรวาณเพื่อถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง!
…
ร่างของนางขยับคราหนึ่ง จากนั้นก็ร่อนลงอย่างอ่อนช้อย
ชั่วพริบตาที่ปลายเท้าแตะลงบนยอดเขา…ครืน!