บทที่ 1020 มองอันใดเล่า

ร่างศักดิ์สิทธิ์?

กระตุ้น?

เมื่อฉู่หลิวเยว่ได้ยินก็รู้สึกมึนงงไปสักพัก

“ร่างศักดิ์สิทธิ์นี้คือ…”

“หลังจากผู้บำเพ็ญเพียรที่เลื่อนขั้นผ่านระดับเก้าแล้ว จะก้าวข้ามผ่านแดนศักดิ์สิทธิ์ สามารถใช้พลังฟ้าดิน หลอมรวมร่างกายแล้วทำให้กลายเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์”

“ร่างกายของผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปจะมีขีดจำกัด แต่ร่างศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่เหมือนกัน พลังของมันไม่มีที่สิ้นสุด บำเพ็ญเพียรถึงระดับสูงสุด ยิ่งกว่านั้นก็เป็นอมตะ! ดังนั้นสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปแล้ว ร่างศักดิ์สิทธิ์มีความสำคัญอย่างมาก และยิ่งไปกว่านั้น ตราบใดที่สามารถฝึกฝนได้มาถึงจุดนี้ ต่อให้กายเนื้อถูกทำลาย แต่เขาก็สามารถรวบรวมและสร้างร่างศักดิ์สิทธิ์ใหม่ได้อีกครั้ง!”

“กายเนื้อของพวกเราทั้งหลายถูกทำลายไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงแค่วิญญาณเท่านั้น โดยพวกเราล้วนอาศัยการดูดกลืนพลังฟ้าดิน จนในที่สุดก็สามารถหลอมร่างศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาได้ ตราบใดที่สามารถปลุกร่างศักดิ์สิทธิ์ให้ตื่นได้ พี่เป่าก็สามารถออกจากที่นี่ได้แล้ว”

ฉู่หลิวเยว่กะพริบตาปริบๆ แววตาเต็มไปด้วยความยินดี

“นั่นเป็นเรื่องที่ดีมากเลย! หากพลังของข้าสามารถช่วยผู้อาวุโสทั้งหลายได้ ข้าจะต้องทำอย่างแน่นอน!”

นางรู้ว่าตู๋กูโม่เป่าและผู้อาวุโสคนอื่นๆ ถูกขังอยู่ที่นี่ด้วยเหตุผลบางประการ

แต่ละเดือนพวกเขาออกจากทะเลทรายจันทราสีชาดได้เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น ส่วนใหญ่แล้วจะอยู่ที่ทะเลทรายจันทราสีชาดโดยไม่รู้วันรู้คืน

ตอนนี้ตู๋กูโม่เป่าสามารถหลอมร่างศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว หลังจากนี้เขาก็สามารถออกจากที่นี่ได้

พื้นดินกว้างใหญ่ มีที่ใดไปไม่ได้?

“แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ดี เพียงแต่ว่า…ทางด้านพี่เป่า เกิดปัญหาขึ้นเล็กน้อย”

น้ำเสียงของหลานเซียว เหมือนว่าเขากำลังกลั้นหัวเราะอยู่

“ปัญหาอันใดหรือ?”

ฉู่หลิวเยว่ถามขึ้น

“ความจริงแล้วก็ไม่ได้มีอันใด เขาแค่กระวนกระวายอยากจะช่วยเจ้า จึงพยายามหลอมร่างศักดิ์สิทธิ์ได้เร็วยิ่งขึ้น แต่ผลปรากฏว่า…”

“หลานเซียว หากเจ้าไม่ต้องการลิ้นแล้ว ข้าช่วยเจ้าดึงออกได้นะ”

น้ำเสียงของตู๋กูโม่เป่าเต็มไปด้วยจิตสังหาร

“ได้ๆ ข้าไม่พูดแล้ว! เช่นนั้นเจ้าพูดกับเยว่เอ๋อเองเถอะ!”

หลานเซียวเริ่มร้องขอความเมตตา คาดไม่ถึงว่าเขาจะไม่ชวนทะเลาะกับตู๋กูโม่เป่า

เรื่องนี้จึงทำให้ฉู่หลิวเยว่รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

ร่างศักดิ์สิทธิ์มีความสำคัญเช่นนี้ ในเมื่อหลอมสำเร็จแล้ว มันยังจะมีปัญหาอันใดอีกได้

แล้วก็…เมื่อฟังจากคำพูดของหลานเซียว เหมือนว่าเรื่องนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนางเล็กน้อย?

นางครุ่นคิดอยู่สักพักแล้วพูดว่า

“ไม่ทราบว่าตอนนี้ร่างศักดิ์สิทธิ์ของผู้อาวุโสอยู่ที่ใด? ข้าจะต้องทำอย่างใดถึงจะสามารถปลุกร่างศักดิ์สิทธิ์นั้นได้?”

ทันทีที่นางพูดจบ บนพื้นผิวน้ำก็เกิดการกระเพื่อมอย่างรุนแรง

หลังจากนั้น ใจกลางทะเลสาบสีไพลินก็เกิดกระแสน้ำวนขึ้น!

ระลอกคลื่นกระจายออกไปจนทั่ว และตรงกลางค่อยๆ ยุบลง

รังไหมสีม่วงจางๆ ค่อยปรากฏ และลอยขึ้นสูงอย่างช้าๆ!

แรงกดดันที่แข็งแกร่งค่อยๆ กระจายจากด้านบนเบาๆ

เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนี้ ฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกแน่นหน้าอกแล้ว! การโคจรพลังดั้งเดิมในร่างกายก็ค่อยๆ ช้าลง

นี่คือลมปราณของผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง!

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกตกใจ

ร่างศักดิ์สิทธิ์นี้ยังไม่ทันได้ตื่น ก็น่ากลัวขนาดนี้แล้ว

ไม่รู้ว่าพลังที่แท้จริงของตู๋กูโม่เป่าจะน่าตกใจแค่ไหน!

แล้วในตอนนี้ ทันใดนั้นไข่มุกธาราที่อยู่ภายในร่างกายของนางก็ปล่อยพลังที่อ่อนโยนแต่ทว่าแข็งแกร่งออกมา ก่อนจะแผ่กระจายเข้าทั่วทุกส่วนของร่างกายนาง

ความรู้สึกกดดันนั้นหายไปเป็นจำนวนมาก

แต่ฉู่หลิวเยว่ยังคงรู้สึกหายใจลำบาก ดวงตาจ้องมองไปข้างหน้าโดยไม่กะพริบ นางไม่กล้าพลาดแม้แต่เสี้ยววินาที