บทที่ 1028 อยากได้แหวนเฉียนคุนของข้าหรือ

“ไม่มีทางไปแล้วจริงๆ หรือเนี่ย?”

ในโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง ฉู่หลิวเยว่ และตู๋กูโม่เป่ากำลังนั่งอยู่ตรงข้ามกัน

จากนั้นฉู่หลิวเยว่ก็หันไปมองทางค่ายกลเคลื่อนย้าย แล้วถามขึ้นอย่างไม่ยินยอม

“ไม่มี”

ตู๋กูโม่เป่าตอบขึ้นอย่างตัดบท

“พลังมิติภายในอาณาจักรเสิ่นซวี่นั้นซับซ้อนอย่างมาก สำนักแต่ละสำนักก็อยู่ห่างไกลกัน หากคนธรรมดาต้องการจะเดินทาง ก็จะต้องพึ่งพาค่ายกลเคลื่อนย้าย ต่อให้มีอสูรศักดิ์สิทธิ์นำทาง ก็สามารถหลงทางได้อย่างง่ายดาย”

“แต่พวกเรายังมีเสวี่ยเสวี่ย…”

“มันไม่มีทางไปผิด แต่ว่า…ระยะทางมันไกลเกินไป พวกเราจะต้องเสียเวลาในการเดินทางไปมาก และที่สำคัญที่สุดก็คือ เมื่อทำเช่นนี้มันจะดึงดูดปัญหาต่างๆ เข้ามา ในถิ่นทุรกันดาร มือสังหารอยู่รอบด้าน ไม่ควรจะประมาท…”

คำพูดที่เหลือไม่ต้องพูดต่อ ฉู่หลิวเยว่ก็สามารถเข้าใจได้

นางลูบหัวคิ้วตัวเอง

“นั่นก็หมายความว่า พวกเราจำเป็นจะต้องใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายในการเดินทางเท่านั้น แต่ตอนนี้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของหน้าผาแดนสวรรค์ได้เสียไปแล้ว พวกเราควรจะทำอย่างใดดี? หากมันสามารถซ่อมได้เร็วก็จะดี หรือว่าพวกเราเปลี่ยนไปใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายอันอื่น…”

ค่ายกลเคลื่อนย้ายระดับหนึ่งนั้นไม่สามารถใช้ได้ ถ้าเช่นนั้นก็ใช้ระดับสองระดับสามไปก่อนก็ได้นี่นา!

มันเป็นไปไม่ได้ที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายทุกระดับจะพังพร้อมกันหรอกมั้ง?

“มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่า…มันค่อนข้างจะยุ่งยาก”

ฉู่หลิวเยว่จนปัญญา

“แต่ตอนนี้มีเพียงหนทางเดียวเท่านั้น หรือว่าเราจะรออยู่ที่นี่ เพื่อรอให้ค่ายกลเคลื่อนย้ายระดับหนึ่งซ่อมสำเร็จ?”

แต่ใครจะรู้เล่าว่าจะต้องรอไปจนถึงเมื่อไร!

ตู๋กูโม่เป่าครุ่นคิดไปอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็พยักหน้าตกลง

…

ฉู่หลิวเยว่สอบถามอยู่ครู่หนึ่งได้ความว่า ที่นี่มีค่ายกลระดับสองอยู่สองแห่ง และอยู่ในสถานที่ที่แตกต่างกัน

หลังจากปรึกษากันเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนก็เดินทางออกจากโรงน้ำชา

“ข้าจะสุ่มเลือกเอาสักอันหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นอันไหน ขอเพียงให้ไปถึงที่นั่นก็…”

ฉู่หลิวเยว่ยังพูดไม่ทันจบ ทันใดนั้นก็สามารถสัมผัสปราณเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมา!

นางชะงักฝีเท้า แล้วเงยหน้าขึ้นมอง!