ตอนที่ 1037
บทที่ 1038 สิทธิ์ของข้า
October 22, 2026
เสียงตะโกนนั่นเต็มไปด้วยโทสะ พลันมีร่างสองร่างพุ่งเข้ามาจากด้านนอก!
ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นมองคนที่พุ่งเข้ามาอย่างไว!
ก่อนจะเห็นชายฉกรรจ์ร่างกายกำยำสองคน พวกเขาสวมชุดคลุมสีดำทมิฬ กล้ามเนื้อที่โผล่พ้นชายเสื้อนั่นปูดโปนเกินมนุษย์มนา พร้อมใบหน้าถมึงทึง เต็มไปด้วยความดุร้าย
ข้างนอกประตู บริกรของโรงเตี้ยมกำลังมองมาทางนี้อย่างกระวนกระวาย เขาเป็นกังวลกับภาพตรงหน้า แต่ก็ไม่กล้าขยับเขยื้อนแต่อย่างใด
และเมื่อเห็นการจู่โจมเช่นนี้ ฉู่หลิวเยว่ก็รู้เบื้องหน้าเบื้องหลังของผู้ที่บุกเข้ามาทันที
“สมุนของหลู่อี้?”
ฉู่หลิวเยว่ถามอย่างเย็นชา
“เหอะ! แม่สาวน้อยนี่ฉลาดเหมือนกันนะ!”
ชายคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำประหนึ่งเสียงระฆัง
ทว่าครั้นได้ยิน มันกลับทำให้หัวใจของคนฟังอึดอัดราวกับถูกทุบลงด้วยบางสิ่ง
ชายทั้งสองแข็งแกร่งกว่านาง!
ฉู่หลิวเยว่ประเมินสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว นางดันให้ตู๋กูโม่เป่าหลบอยู่หลังอย่างเงียบเชียบ และเปิดการหมุนเวียนของพลังปราณดั้งเดิมในร่างกายของตนอย่างรวดเร็ว พลันยิ้มเยาะ
“เขาปิดกั้นการใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้ายของแดนสวรรค์ แล้วบังคับไม่ให้พวกข้าใช้มัน แค่นี้ยังไม่พอใจอีกหรือ? นี่เขาคิดจะกดดันพวกข้าไปถึงไหนกัน ถึงจะยอมเลิกราวีเสียที?”
“เหอะ! ไปยั่วโทสะผู้ที่ไม่ควรแตะต้อง แล้วคิดจะหนีไปเสียดื้อๆ อย่างเจ้า ยังจะหวังเรื่องดีๆ อีกอย่างนั้นหรือ?”
ชายที่อยู่ข้างๆ เขากล่าวอย่างเย้ยหยัน
“ลูกพี่ของพวกข้า ไม่ได้มีความอดทนมากขนาดนั้นหรอกนะ!”
เดิมทีหลู่อี้คิดว่าหลังจากปิดกั้นค่ายกลเคลื่อนย้ายทั้งหมดแล้ว ตู๋กูเยว่จะหมดหนทางและสิ้นหวัง จนต้องกลับมาขอขมาเขาแน่นอน
แต่คิดไม่ถึงว่าหลังจากรออยู่ทั้งวันทั้งคืน ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่คิดไว้!
และมันยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิม
ตู๋กูเยว่ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ เพราะนางเป็นคนนอก!
ถ้านางต้องการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ นางจะต้องเผชิญกับความยากลำบากมากกว่าคนอื่น!
นางเองก็ต้องเข้าใจในจุดจุดนี้!
ทว่าพอทุกอย่างเลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้วจริงๆ นางกลับยังดื้อรั้นและยึดมั่นในจุดยืนของตัวเอง ราวกับไม่สะทกท้านแต่อย่างใด…
ซึ่งมันทำให้หลู่อี้รู้สึกอับอายขายขี้หน้าเป็นอย่างมาก
และสุดท้าย เหตุการณ์เหล่านี้ก็ยิ่งปานปลายขึ้นเรื่อยๆ หลายคนในแดนสวรรค์รู้ว่าเขาพุ่งเป้าไปที่ตู๋กูเยว่ ฉะนั้นหากให้เวลาล่วงเลยไปโดยที่นางยังชูหน้าชูตาเย้ยหยันเขาได้เช่นนี้ แล้วในอนาคตเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
ดังนั้นหลู่อี้ผู้ไม่สามารถกลืนน้ำลายตัวเองได้ จึงส่งสมุนมาพังประตูห้องนาง
“ไปกับพวกเราเสียดีๆ!”
ฉู่หลิวเยว่เมินเฉย
“ขอโทษนะ แต่วันนี้ข้ามีธุระสำคัญ ต้องขออภัยที่ข้าไม่สามารถไปกับพวกเจ้าได้”
แม้นางจะเอ่ยอย่างนุ่มนวล แต่น้ำเสียงของนางกลับหนักแน่นเสียจนมิอาจแย้งได้
และท่าทางเช่นนี้ส่งผลให้บุรุษทั้งสองหงุดหงิดทันควัน
“เช่นนั้นก็มิต้องอ้อมค้อมแล้ว! วันนี้พี่ชายจะสอนบทเรียนให้เจ้าเอง!”
ทันทีที่พูดจบ ชายร่างใหญ่ก็พุ่งตัวเข้ามา!
พร้อมปล่อยหมัดใส่นาง!
เพียงพริบตา! หมัดนั่นก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้านางแล้ว!
ฉู่หลิวเยว่สร้างค่ายกลบังตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว!
ตูม!
ค่ายกลรับแรงปะทะได้เพียงแวบเดียว ก่อนจะแตกออกในไม่ช้า!
แต่ฉู่หลิวเยว่ได้ฉวยโอกาสจากช่วงเวลาสั้นๆ นี้ ดึงตู่กูโมเป่าออกมา แล้วกระโดดลงจากหน้าต่างด้านหลังเขา!
และร่างของทั้งสองก็หายไปในทันที!
“ตามมันไป!”
…
บนท้องถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนขวักไขว่
พวกของฉู่หลิวเยว่กระโดดลงมาจากชั้นบน ดึงดูดสายตาของผู้คนมากมายให้หันไปจับจ้อง
“หายไปไหนแล้ว!”
ในขณะที่ปลายเท้าเพิ่งจะแตะพื้น นางก็ได้ยินเสียงตะโกนดังขึ้นไม่ไกล!
พลันหันขวับไปมองทางนั้นอย่างรวดเร็ว
ตู๋กูโม่เป่ากระซิบเสียงต่ำ
“สามคนทางทิศเหนือ และสองคนทางทิศใต้ พวกเขาทั้งหมดแข็งแกร่งกว่าจอมยุทธระดับแปด”
ปรากฏว่าครานี้หลู่อี้ส่งคนมาไล่ล่านางและสกัดกั้นนางไว้ทุกทาง!
ถนนสายนี้ใช้สัญจรสำหรับเดินทางไปยังทิศเหนือและทิศใต้เท่านั้น และตอนนี้พวกเขาได้ขวางทางนางไว้หมดแล้ว!
“ดูซิว่าเจ้าจะหนีไปไหน!”
ทันใดนั้นเอง ชายสองคนที่อยู่ชั้นบนก็กระโดดลงมาพร้อมกัน!
พอรวมกันแล้วก็มีถึงแปดคน!
ฉู่หลิวเยว่เปลี่ยนความคิดทันควัน นางกัดฟันแน่นแล้วมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกแทน!