ตอนที่ 1042
บทที่ 1043 ภารกิจสำเร็จ
October 22, 2026
ฉู่หลิวเยว่ตกใจแล้วก้มมองดูทันที!
ที่ก้นหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์นั้น เมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองเมล็ดกำลังรวมตัวกัน และหมุนวนไปรอบๆ!
ซึ่งเสียงหึ่งนั่นก็มาจากการที่เมล็ดทั้งสองปล่อยพลังออกมาใส่กัน!
คลื่นพลังที่มองไม่เห็นพลันแผ่กระจายออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว!
ฉู่หลิวเยว่ตกใจแล้วฟาดมือข้างหนึ่งลงบนหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อย่างดุเดือด!
เพลิงแห่งกรรมอันโปร่งใสลุกโชนขึ้นมา!
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
เปลวไฟอันร้อนแรงลุกพรึบ! แล่นริ้วประหนึ่งวิญญาณหนีตาย! และสกัดกั้นคลื่นพลังนั่นอย่างว่องไว!
หึ่ง…
คลื่นพลังที่เหลือกระทบกับผนังด้านในของหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ พลันส่งเสียงคำรามดังลั่น!
ฉู่หลิวเยว่ปวดชาแทบทั้งแขน!
แต่นางไม่กล้าปล่อยมือ ฝ่ามือบางยึดจับหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ไว้แน่น แถมยังอัดฉีดพลังปราณลงไปเรื่อยๆ! เพื่อควบคุมเพลิงแห่งกรรมอันโปร่งใสให้เป็นไปตามประสงค์ของนาง!
หลังจากนั้นไม่นาน คลื่นพลังดังกล่าวก็สงบลงอย่างสมบูรณ์
เมื่อเห็นว่าเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองกลับคืนสู่ความสงบ และกลับไปอยู่ในเปลวไฟที่ก้นหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อย่างเงียบๆ ฉู่หลิวเยว่ก็ถอนหายใจยาว
“เกือบไปแล้ว…”
หากนางตอบสนองช้ากว้านี้ หรือไม่มีพละกำลังมากพอ เมื่อครู่เมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองคงจะหลุดออกไปจากหม้อน้ำได้สำเร็จแน่ๆ!
ตอนนี้ฉู่หลิวเยว่นึกขอบคุณตัวเองจริงๆ ที่นางทะลวงขึ้นสู่จอมยุทธระดับเจ็ดแล้ว และได้กลืนกินพลังอันไร้ขีดจำกัดที่องค์ไท่จู่แห่งเป่ยหมิงทิ้งไว้ก่อนหน้านี้
มิฉะนั้น…
นางคงรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ไม่ไหวแน่นอน!
“เจ้าสิ่งนี้ช่างเจ้าเล่ห์นัก!”
ฉู่หลิวเยว่ดึงกลับมาอีกครั้ง แล้วจ้องมองไปยังเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองที่ดูแน่นิ่งราวไร้เดียงสา พลันขมวดคิ้วมุ่น
เมื่อครู่นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเจ้าสิ่งนี้คิดจะฉวยโอกาสหลบหนี!
“เจ้ากำลังปรุงโอสถ พลังปราณและสมาธิส่วนใหญ่ของเจ้าจึงจดจ่ออยู่ที่สิ่งอื่น สมาธิในการควบคุมเพลิงแห่งกรรมของเจ้าจึงลดลงตามธรรมชาติ และเป็นธรรมดาที่ตอนนั้นเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์จะฉวยโอกาสหลบหนี”
เมื่อเทียบกับฉู่หลิวเยว่ที่ทั้งกังวลและหวาดกลัวแล้ว ตู๋กูโม่เป่าที่นั่งอยู่ข้างๆ นางนั้นสงบนิ่งกว่ามาก
“รอให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้หน่อย เจ้าจะคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ และจะไม่เจอปัญหาเช่นนี้อีก”
ฉู่หลิวเยว่คิ้วกระตุก
“แล้วมัน…ต้องแข็งแกร่งระดับไหนกัน?”
ตู๋กูโม่เป่าชำเลืองมองนางนิดๆ
“ปกติจะอยู่ในระดับที่สามารถหลอมร่างศักดิ์สิทธิ์ได้”
ฉู่หลิวเยว่ “… คิดเสียว่าข้าไม่ได้ถามก็แล้วกัน”
ตู๋กูโม่เป่ากลับหรี่ตาลงทันควัน
นังหนูนี่ คิดว่าเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์เป็นวัตถุธรรมดาหรือไร?
“ถึงหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์จะช่วยกดพลังของมันไว้ให้เจ้าได้ แต่ถ้าเจ้าอยากปราบมันอย่างสมบูรณ์ สุดท้ายเจ้าก็ต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเอง”
ฉู่หลิวเยว่ถอนหายใจพรืด
“เห้อ ข้ารู้หน่า ก็แค่รู้สึกว่ามันดูยุ่งยากจัง”
ตู๋กูโม่เป่าตากระตุกอีกครา
บนโลกนี้มียอดฝีมือมากมายที่ต้องการครอบครองเจ้าสิ่งนี้แต่สวรรค์มิเป็นใจ ทว่านางผู้เดียวกลับครอบครองไว้ตั้งสองเมล็ด แล้วยังจะอิดออดกับอุปสรรคเล็กๆ เช่นนี้อีก…
เจ้านี่มัน…มีของดีอยู่ข้างกายแต่กลับไม่เห็นค่า!
“ถ้าอย่างนั้น หลังจากนี้ทุกครั้งที่ข้าใช้หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ปรุงโอสถ เมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ก็จะแผลงฤทธิ์อีกสินะ?”
พอคิดถึงตรงนี้แล้ว ฉู่หลิวเยว่ก็ถึงกับหันไปมองกลุ่มก้อนสมุนไพรที่เพิ่งกลั่นเสร็จด้วยความปวดหัว
การกลั่นโอสถนั้นจำต้องใช้สมาธิอย่างมาก โชคดีที่ครั้งนี้มันออกอาการตั้งแต่เนิ่นๆ ดังนั้นนางจึงสามารถแบ่งพลังปราณแล้วสำรองพลังไว้จัดการกับเหตุการณ์ครั้งต่อไปได้
แต่ถ้ามันแผลงฤทธิ์ในช่วงที่กำลังกลายเป็นเม็ดยา หรือช่วงสุดท้ายล่ะก็ เช่นนั้นนางคง…
ไม่สามารถรับประกันผลที่จะตามมาได้เลย
“มันทำเช่นนี้ไม่ได้ทุกครั้งหรอก”
ตู๋กูโม่เป่าเอ่ยแทรก
“ยิ่งไปกว่านั้น ตราบใดที่มีหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อยู่ สุดท้ายมันก็ทำอันใดไม่ได้อยู่ดี”โนเวลพีดีเอฟ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉู๋หลิวเยว่ก็หันไปมองเขาอย่างแปลกใจ
นี่ตู๋กูโม่เป่าประเมินพลังของหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ไว้สูงขนาดนั้นเชียวหรือ?
นางยังจำได้ดีว่าตอนนั้นองค์ไท่จู่เคยกล่าวไว้ว่า มีเพียงมหาเซียนเทพผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่จะถือครองเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ และพลังของมันนั้นไม่ธรรมดาเลย
ถ้าหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์มีพลังมากมันจริงๆ เช่นนั้น…
“กลั่นโอสถต่อเถอะ”
ตู๋กูโม่เป่ามองออกไปข้างนอก
มันทั้งมืดและเงียบสงัด
“เสียงอึกทึกเมื่อครู่มิได้เล็ดลอดออกไป ไม่ต้องห่วงหรอก”