ตอนที่ 1075
บทที่ 1076 อำนาจ
October 22, 2026
“ด่านที่สองนั้นง่ายมาก”
หรงซิวยกมือขึ้น
ทันใดนั้นกลางอากาศก็มีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้น!
ทันใดนั้นก็มีร่างสีขาวขนาดยักษ์ราวกับหิมะ ค่อยๆ เดินออกมา!
นั่นคือสิงโตขาวที่แข็งแกร่งตัวหนึ่ง!
มันมีขนสีขาวทั่วร่าง มีเพียงดวงตาทั้งสองเท่านั้นที่เป็นสีครามเปล่งประกายเย็นยะเยือก!
ลมปราณของมันทำให้คนที่อยู่รอบข้างสะพรึง!
มันเดินก้าวไปหาหรงซิว อุ้งเท้าของมันเหยียบลงพื้น และเดินออกมาอย่างไร้เสียง
กรงเล็บที่แหลมคมสามารถมองเห็นได้รางๆ
มันเดินไปนอนอยู่ข้างกายหรงซิวอย่างเชื่อฟัง
แววตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยจิตสังหาร และแรงกดดัน มันกวาดสายตามองลงมา! ราวกับมองมดปลวก!
ไม่ว่ามันจะมองผ่านไปที่ใด คนก็รู้สึกหนาวสั่นสะท้าน!
พวกเขากลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว!
…นี่คืออสูรศักดิ์สิทธิ์!
อีกทั้งยังเป็นระดับสูง!
“เสวี่ยเสวี่ยเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ทำพันธสัญญากับข้า”
หรงซิวลูบหัวเสวี่ยเสวี่ยด้วยมือข้างเดียว แล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางสบายๆ
“ใครที่สามารถปราบมันได้ ถือว่าสามารถผ่านเข้ารอบ!”
…
ภายในท้องพระโรง ทันใดนั้นก็มีเสียงลมปราณเย็นๆ ดังออกมา!
อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ทำพันธสัญญากับฝ่าบาท!
ตามข่าวลือบอกว่ามันทั้งโหดเหี้ยมดุร้าย ฝีมือแข็งแกร่งอย่างมาก!
ต้องบอกก่อนว่า หากต้องการจะปรับมันนั้นยากมากแค่ไหน!
ถ้าคนมีฝีมืออ่อนด้อย เข้าไปแล้วเกรงว่าจะรนหาที่ตาย!
ผู้หญิงเหล่านั้นเริ่มมีใบหน้าซีดขาว ตัวสั่นระริก
เดิมทีคิดว่าการเข้าร่วมคัดเลือกพระชายา คือการคัดเลือกจากฐานะของต้นตระกูล พรสวรรค์ หน้าตา
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า ฝ่าบาทจะใช้วิธีการเช่นนี้ในการคัดเลือก!?
“พระเจ้า นั่นมันอสูรศักดิ์สิทธิ์ ตามข่าวลือบอกว่าฝีมือของมันนั้นเทียบเท่าได้กับผู้แข็งแกร่งระดับเทพ! ตอนนี้ข้าเพิ่งเป็นจอมยุทธระดับแปดขั้นสูงสุดเท่านั้น จะเป็นคู่ต่อสู้ของมันได้อย่างใด?!”
“ข้าอยู่ระดับเก้าก็ไม่กล้า…ไม่รู้จริงๆ ว่าฝ่าบาทคิดอันใดอยู่…”
“หากข้ามีพันธสัญญากับอสูรศักดิ์สิทธิ์มันจะง่ายขึ้นไม่น้อยเลย”
“พูดน่ะมันง่าย แล้วจะมีอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้ง่ายๆ ที่ไหนกัน?”
“คนธรรมดาอย่างพวกเรา ไม่ต้องคิดถึงตำแหน่งพระชายาเลย ต้องเป็นเผ่าที่มีความแข็งแกร่งอย่างมาก ถึงจะมีคุณสมบัตินี้…อย่างเช่นคุณหนูใหญ่เจียงคนนั้น ได้ยินมาว่าตอนนางอายุสิบขวบ ประมุขราชวังเมฆาสวรรค์ได้จับลูกอสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวหนึ่งให้นางทำพันธสัญญาด้วย! โชคชะตาเช่นนี้ พวกเราจะสู้ได้อย่างใด!”
คนจำนวนไม่น้อยเริ่มกระซิบกระซาบกัน
เจียงจื่อหยวนถอนหายใจออกมา
เสวี่ยเสวี่ย?
เช่นนั้นก็ดี
ด้านหนึ่งอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่นางทำพันธสัญญาด้วย ฝีมือไม่ได้ต้อยต่ำไปกว่าเสวี่ยเสวี่ยสักเท่าใด
ส่วนอีกด้านหนึ่ง นางรู้จักกับเสวี่ยเสวี่ยมานาน หากจะต้องต่อสู้กับมัน ก็นับว่าเป็นเรื่องที่สบายมาก
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงจื่อหยวนจึงเดินก้าวเข้ามาคนแรก
“ฝ่าบาท ข้าขอลองเป็นคนแรก!”
…
เมื่อมองไปที่เสวี่ยเสวี่ยที่นอนอยู่ข้างเท้าของหรงซิว
ฉู่หลิวเยว่อดกระตุกริมฝีปากไม่ได้
ที่แท้ก่อนหน้านี้ที่มันจากไป ก็เพราะต้องออกโรงในตอนนี้หรือ?
ไม่รู้จริงๆ ว่าถ้าคนพวกนี้รู้ว่า ตอนกลางคืนสิงโตขาวตัวนี้เลียหน้านาง ออดอ้อนนาง ต้องการจะนอนกอดนาง…พวกเขาจะทำหน้ากันอย่างใด
เมื่อเห็นเจียงจื่อหยวนจะสาวเท้าขึ้นไปคนแรก
ฉู่หลิวเยว่จึงรีบหลีกทางให้อย่างรวดเร็ว
ในตอนนั้นเสวี่ยเสวี่ยก็มองมาทางนางในแววตาเศร้าสร้อย มันคิดว่านางจะขึ้นมาเป็นคนแรก…
ถ้านางลงมือก่อน ด่านที่สองก็จะเสร็จสิ้นเลยทันทีไม่ใช่หรือ!?
ถ้าเป็นอย่างนี้มันก็จะต้องทนทรมานต่อไป
ฉู่หลิวเยว่ทำเป็นมองไม่เห็น
จากนั้นก็ยิ้มให้กับเจียงจื่อหยวนอย่างสุภาพ
“คุณหนูใหญ่เจียง เชิญ…”
เมื่อพูดจบนางก็กลับไปนั่งที่เดิมของตนเอง ท่าทางสงบ และเรียบเฉย
เสวี่ยเสวี่ยเงยหน้ามองนายท่านของตนเองอย่างเงียบๆ
หากไม่ใช่เพราะเจ้า ข้าจะต้องมาพัวพันกับเรื่องเหล่านี้หรือ?
เหอะ!
หรงซิวชำเลืองมองมันด้วยสายตาเรียบเฉย
ตะโกนสามรอบถึงจะกลับมา ไม่รู้ว่าเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ของใครกันแน่?
เสวี่ยเสวี่ยถอนหายใจออกมา