บทที่ 1078 ยั่วยุ

นางยกมือขึ้น

“เอ๋ นั่นมัน…”

พรึ่บ!

นางยังไม่ทันได้พูดจบคำ ถวนจื่อก็บินออกไปแล้ว

เสวี่ยเสวี่ยเองก็กระโดดพุ่งตัวออกมา

ทั้งสองตัวต่อสู้โรมรัน ชั่วพริบตาเดียวก็รวมกันเป็นก้อน!

…อยากจะมาแย่งนายท่านกับข้าหรือ? ฝันไปเถอะ!

…เรื่องดีๆ เจ้าก็ทำไปทั้งหมดแล้ว ยังจะมาบอกให้อสูรตัวอื่นฝันอีกหรือ!? ข้าจะเอา!

…ถุ้ย! เจ้านี่มันหน้าไม่อาย! เจ้านายที่แท้จริงของเจ้ายังนั่งอยู่บนนั้นนะ!

…ชนะก่อนแล้วค่อยว่ากัน!

หนึ่งขาวหิมะ หนึ่งแดงชาด เงาทั้งสองร่างต่อสู้พัวพันกัน แพ้ชนะยากตัดสิน

ฉู่หลิวเยว่งอแขน เก็บมือลงมาด้วยความเก้อกระดาก

นี่มัน…เหมือนว่านางจะไม่ต้องลงมืออันใดเลย?

นางเงยหน้าขึ้นไปมองครู่หนึ่ง

เขามีแววตารังเกียจอย่างโจ่งแจ้งเป็นปกติ และยังมีรอยยิ้มเย็นชาอยู่ที่มุมปาก

เขาเหลือบสายตาไปมองเสวี่ยเสวี่ยอยู่หลายครั้ง แล้วยังมีประกายเย็นเยียบแผ่ออกมาอีกด้วย

ฉู่หลิวเยว่คร่ำครวญถึงเสวี่ยเสวี่ยในใจ จากนั้นก็เลือกที่จะชมการแสดงต่อ

ไม่ว่าอย่างใดนี่ก็ไม่ใช่การทะเลาะกันครั้งแรก เมื่อสู้กันเสร็จก็จบแล้ว

…

ฉู่หลิวเยว่กำลังรับชมอย่างผ่อนคลาย แต่คนอื่นที่เห็นเหตุการณ์นั้นเช่นกัน ก็ต่างรู้สึกตกตะลึงไป ราวกับว่าไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่อยู่ตรงหน้า

อสูรศักดิ์สิทธิ์ของตู๋กูเยว่ คาดไม่ถึงว่าจะเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับเดียวกันกับฝ่าบาท!?

…

“นั่นมันกษายะหางวายุ! ในข่าวลือกล่าวว่าสายเลือดของมันใกล้เคียงกับอสูรศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลหงส์ทองคำ!”

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนเรื่องนี้ขึ้นมา

แต่นับจากระดับและฝีมือ การที่จะมีพลังต่อสู้ระดับนี้นั้นเป็นเรื่องปกติมาก

แต่คำอธิบายนี้ ไม่เพียงแต่คลายความสงสัยของทุกคน แต่กลับเพิ่มความตกใจมากขึ้น

“กษายะหางวายุ? อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ล้ำค่าเช่นนั้น ทุกเผ่าไม่อาจมีมันได้ ตู๋กูเยว่ผู้นี้…โชคดีมากเลยทีเดียว?”

“ไม่เพียงแค่โชคดีเท่านั้น! ฐานะของตู๋กูเยว่นั่นสูงส่ง หากจะทำให้เชื่องนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก ถ้าไม่มีฝีมือ ก็ไม่มีทางทำให้มันยอมทำพันธสัญญาด้วยได้แน่! สำหรับข้าแล้ว ข้าคิดว่าตู๋กูเยว่ผู้นี้มีกึ๋นจริงๆ…”

“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน! แม้ว่านางจะเกิดมาในฐานะธรรมดา แต่ความสามารถระดับนี้ พูดอันใดไม่ออกจริงๆ!”

…

เสียงสนทนาทุกประเภทล้วนดังขึ้น

เสียงเหล่านั้นดังเข้ามาในหูของเจียงจื่อหยวนอย่างต่อเนื่อง

นางกัดฟันกรอด ที่หลังมือของนางมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้น

กษายะหางวายุ…

กษายะหางวายุ!

อสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวนั้นมีระดับสูงกว่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ทำพันธสัญญากับนางจริงๆ!

หากนางไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง นางก็คงไม่เชื่อ แม่นางคนหนึ่งที่หน้าตาธรรมดาไม่ทราบที่มาอย่างชัดเจน คาดไม่ถึงว่าจะสามารถทำพันธสัญญากับอสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับนี้ได้!

นางคิดมากเสมอว่าเสือดาวดาราทมิฬสองปีกที่ทำพันธสัญญากับนางนั้นดีมาก

มีเพียงหรงซิวเท่านั้นที่จะสามารถหาอสูรศักดิ์สิทธิ์ในพันธสัญญาอย่างเสวี่ยเสวี่ยได้

แต่ว่าตู๋กูเยว่คนนี้…

น่าโมโหมากที่สุด ขณะที่อสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองประมือกัน นางกลับนั่งอยู่ด้านข้างด้วยใบหน้าเกียจคร้าน ราวกับว่านางไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย!

ทันใดนั้นเจียงจื่อหยวนก็ชะงักไป ในใจคาดเดาอันใดได้บางส่วน

ตู๋กูเยว่คนนี้ดูมีความมั่นใจอย่างมาก หรือนางคิดว่าตัวเองจะชนะ?

นางรู้จักหรงซิว รู้จักผู้อาวุโสหมิงที่สามสิบหก

อีกทั้งท่าทางที่สองคนนั้นปฏิบัติต่อนาง ก็ไม่เหมือนกับคนอื่นเลย…

จะว่าไปแล้ว เสวี่ยเสวี่ยเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ในพันธสัญญาของหรงซิว

หากเขาต้องการ…

เสวี่ยเสวี่ยจะแพ้หรือชนะ เขาก็สามารถสั่งได้ไม่ใช่หรือ?!

…

แกว๊ก!

ตามด้วยเสียงร้องดังชัดเจนของถวนจื่อ ทั้งสองตัวพัวพันกันจนแยกไม่ออก!

ผมเพ้าของเสวี่ยเสวี่ยพันกันยุ่งเหยิง บนร่างกายมีคราบเลือดอยู่เล็กน้อย โดยเฉพาะตรงจมูก มันถูกถวนจื่อจิกด้วยปากอันแหลมคม และมีเลือดไหลออกมา

ท่าทางดูอนาถอย่างมาก

ถวนจื่อก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร รอบตัวของมันมีขนหลุดออกไปหลายเส้น แม้ตรงที่หางก็โล้นไปนิดหน่อย

ทั้งสองตัวจ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง หอบแฮก เห็นได้ชัดว่าต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน

ไม่ว่าใครก็ตามที่มีสายตาที่เฉียบแหลมต่างก็มองออก ว่าการแข่งขันครั้งนี้ทั้งคู่จะเสมอกัน