ตอนที่ 1108
บทที่ 1109 เยว่ไหนนะ
October 22, 2026
และเหมือนฉู่หลิวเยว่จะสัมผัสได้ นางเงยหน้าขึ้นมองกลับไป
ก่อนจะพบกับชายชราคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงนั้นและกำลังจ้องมองมาที่นาง ฉู่หลิวเยว่ชะงักไปนิดแล้วส่งยิ้มกลับไป
ยามนี้นางคือชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลาที่เวลายิ้มแล้วดูสุภาพอ่อนโยน ราวกับคุณชายผู้สูงศักดิ์ บริสุทธิ์ผุดผ่องมิเป็นพิษเป็นภัยต่อสิ่งแวดล้อม
เมื่อรวมกับความมีสัมมาคารวะและความเป็นสุภาพบุรุษที่เผยออกมาแล้ว ก็ยิ่งทำให้นางเป็นที่ชื่นชอบมากขึ้น
ครั้นผู้อาวุโสฮวาเฟิงเห็นว่าคนผู้นั้นมิใช่เจ้าของใบหน้าในความทรงจำ ก็พลันถอนหายใจด้วยความ
โล่งอก
แต่ไม่รู้เหตุใด เขาถึงรู้สึกคุ้นเคยกับชายหนุ่มผู้นี้แปลกๆ
ผู้อาวุโสเหวินซีที่อยู่ข้างๆ เขาเองก็มองตามสายตาของเขาเช่นกัน แต่บังเอิญว่าคนที่ต่อแถวอยู่ด้านหน้าขยับตัวบังร่างของหนุ่มน้อยผู้นั้นไว้เสียก่อน ทำให้เขามองไม่เห็นอีกฝ่าย
ฉู่หลิวเยว่หลบสายตา
และยามนี้ก็ถึงคราวทดสอบของจัวเซิงแล้ว
“คารวะท่านผู้อาวุโสทั้งสอง ข้าน้อยมีนามว่าจัวเซิง ต้องการทดสอบสมรรถภาพประเภทจอมยุทธ์ขอรับ”
ผู้อาวุโสเหวินซีดึงสายตากลับมา พลางชำเลืองมองชายหนุ่มตรงหน้า ดวงตาของเขาเป็นประกายพลันเชิดคางขึ้น
“ทำแบบทดสอบตามคนก่อนหน้าเจ้าได้เลย”
“ขอรับ”
จัวเซิงพยายามเก็บซ่อนความกังวลและความหวังของตนไว้อย่างสุดความสามารถ แล้ววางมือลงบนผลึกสีขาวตรงหน้า!
หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีข้อความปรากฏขึ้นช้าๆ
“อายุยี่สิบสาม ระดับเก้าขั้นต้น!”
ฝูงชนโดยรอบถึงกับเงียบเสียงลงทันตา
เพราะมันหมายความว่า เขาผ่านมาตรฐานการคัดเลือกเข้าศึกษาที่สำนักหลิงเซียวแล้ว!
แถมยังถือได้ว่าเขาคือหนึ่งในผู้ที่มีทักษะโดดเด่นอีกด้วย!
สำหรับคนที่นี่แล้ว ยิ่งทะลวงขึ้นสู่ระดับเก้าได้เร็วเท่าไร หลังจากเข้าไปศึกษาในสำนักหลิงเซียวแล้ว ก็จะยิ่งได้รับทรัพยากรมากขึ้นเท่านั้น! รวมทั้งค่าตอบแทนที่มากกว่าเดิมด้วย!
ผู้อาวุโสเหวินซีระบายยิ้มอย่างพอใจ
“ไม่เลวเลย”
เขากล่าวพลางพลิกฝ่ามือ และหยิบแผ่นหยกสีดำออกมา
ทั่วทั้งแผ่นหยกนี้เป็นสีดำสนิท และมีลวดลายสีทองสลักอยู่
นั่นคือตราราชโองการของสำนักหลิงเซียว! สัญลักษณ์ของพวกเขาด้วย!
“ใส่ปราณดั้งเดิมของเจ้าเข้าไปในนั้นและเปิดใช้งานบัตรผ่าน แล้วเจ้าจะได้ลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของสำนักวิชา”
ผู้อาวุโสเหวินซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ทุกวันนี้มีผู้คนมมากมายในฝางโจว ที่พยายามสอบเข้าไปเรียนในสำนักหลิงเซียว แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จ
บางครั้งเดือนหนึ่งก็อาจไม่มีเลยสักคน
เดิมทีเขาคิดว่าวันนี้ก็อาจจะคว้าน้ำเหลว แต่กลับคิดไม่ถึงว่ามันจะจบลงเร็วเช่นนี้ และได้ศิษย์หน้าใหม่มาแล้วหนึ่งคน!
และ…อาจจะมีมากกว่าหนึ่งคนก็ได้!
เพื่อนร่วมทางอีกสองคนที่มาพร้อมจัวเซิงเองก็ดูไม่เลวเช่นกัน!
จัวเซิงถ่ายพลังปราณของเขาเข้าไปอย่างระมัดระวัง
ตราสัญลักษณ์บนแผ่นหยกสีดำพลันส่องแสงสว่างวาบ!
จากนั้นก็มีนามของ “จัวเซิง” ปรากฏขึ้นด้านบน!
“เอาล่ะ! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าได้เป็นศิษย์ของสำนักวิชาแล้ว!”
ผู้อาวุโสเหวินซีหัวเราะ
ครั้นเสียงประกาศเงียบลง ทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็ต่างส่งสายตาอิจฉาริษยาให้เขา
จัวเซิงจ้องมองตราหยกสีดำในมือ พลันฉีกยิ้มกว้างอย่างอดไม่ได้
ก่อนมาถึงฝางโจวเขาคิดไว้แล้วว่ามันต้องเป็นเช่นนี้ แต่พอเป็นจริงขึ้นมา เขากลับไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นดีใจของตนไว้ได้เลย!
“ออกไปนั่งรอด้านข้างก่อน หลังเสร็จสิ้นการทดสอบแล้วค่อยกลับไปพร้อมข้า”
ผู้อาวุโสเหวินซีหัวเราะเบาๆ พลางเอ่ย
“คนต่อไป!”
คราวนี้เป็นตาของหลัวเยี่ยนหมิง
“คารวะท่านผู้อาวุโสทั้งสองท่าน ข้าน้อยมีนามว่า หลัวเยี่ยนหมิง ต้องการทดสอบสมรรถภาพประเภทปรมาจารย์ขอรับ”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงพลันเอ่ยแทรก
“คนตระกูลหลัวหรือ? เจ้ารู้จักหลัวเยี่ยนหลินหรือไม่?”
หลัวเยี่ยนหมิงยิ้มและตอบว่า
“เขาคือพี่ชายข้า ขอรับ”
“ไม่น่าล่ะ!”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงหัวเราะออกมาทันที
“ก็พวกเจ้าหน้าตาคล้ายกันเพียงนั้น! เจ้าเด็กนั่นเก่งมาก แสดงว่าพวกเจ้าเองก็เก่งกาจไม่ต่างกันสินะ!? เร็วเข้า! รีบมาทดสอบดูสิ!”
หลัวเยี่ยนหมิงขานรับหนึ่งที แล้ววางมือบนผลึกสีดำที่อยู่ด้านข้าง
ไม่นานก็มีตัวอักษรปรากฏขึ้นอีกครั้ง!
“อายุยี่สิบสาม ปรมาจารย์ขั้นที่เก้า!”
ฝูงชนรอบข้างส่งเสียงโห่ร้องดังสนั่น!
เด็กนี่เพิ่งจะยี่สิบสาม แต่กลับเป็นถึงปรมาจารย์ขั้นเก้าเชียวหรือ!?
ช่างเป็นความสามารถที่โดดเด่นจริงๆ!
“ฮ่าฮ่า! บอกแล้วว่าข้ามองไม่เคยพลาด!”