ตอนที่ 1132
บทที่ 1133 สู้เพราะใคร
October 22, 2026
ราวกับฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้าง!
ดังสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วจัตุรัส!
เมื่อได้ยินเสียงนั้น ทุกคนพลันเงยหน้ามองด้วยความตกใจ
มีคนอยากท้าดวลกับหรงซิวอย่างนั้นหรือ!?
แต่พอเห็นโฉมหน้าของผู้มาใหม่ เหล่าผู้อาวุโสต่างก็ทำหน้าเอือมระอา
ที่แท้ก็เขานี่เอง…
เช่นนั้นก็ไม่แปลกใจแล้ว
ศิษย์รุ่นพี่บางคนจำเขาได้ แล้วอุทานเสียงดังลั่น
“ยินชูหลี่!? นี่เขาเลิกเก็บตัวแล้วหรือ!?”
เหล่าคนที่มองดูอยู่พลันได้สติ
“ยินชูหลี่? จอมยุทธ์ผู้ครองอันดับคนนั้นน่ะหรือ!?”
“เป็นเขาแน่ๆ! เขาไม่ได้ออกมาด้านนอกนานแล้ว ข้าได้ยินว่าเขาเอาแต่เก็บตัวแล้วฝึกฝนเพียงลำพัง ไม่คิดเลยว่าวันนี้เขาจะโผล่หน้าออกมา!”
“แล้วมันแปลกตรงไหนกัน? เจ้าไม่ได้ยินหรือว่าเขากำลังจะท้าแข่งกับหรงซิว?”
“หลังจากนี้ คงจะมีการแสดงสนุกๆ เกิดขึ้นเป็นแน่!”
…
ยินชูหลี่ยืนลอยตัวอยู่บนอากาศ พร้อมกับหอกสีเงินในมือ
บนหอกสีเงินด้ามนั้น ปรากฏลวดลายอักขระสีน้ำเงินเข้มหลายเส้นตวัดพันสอดประสานกัน ไล่ตั้งแต่ปลายหอกจนไปบรรจบกันที่ด้านบน แล้วก่อตัวขึ้นเป็นหัวหอกสีน้ำเงินที่แหลมคม
หากมองจากระยะไกล มันจะดูเหมือนมังกรสีเงินสีน้ำเงินที่เต็มไปด้วยพลังปราณอันล้นหลาม
เขาสวมชุดจิ้นจวง[1] สีดำ ร่างกายสูงใหญ่ และแผ่นหลังเหยียดตรง
ใบหน้าเหลี่ยมคมเห็นสันกรามชัด ผิวสีน้ำตาลเข้มเกรียมแดด และดวงตาเรียวยาวดูเฉี่ยวคมดุจใบมีด
ประหนึ่งว่าหากได้สบตากับเขา จักต้องถูกสายตาคู่นั้นแทงทะลุหัวใจเป็นแน่ มิหนำซ้ำยังดูปราดเปรื่องเสมือนมองความคิดความอ่านของคนอื่นได้ทะลุปรุโปร่ง
ยามนี้สายตาของเขาจับจ้องไปยังหรงซิวที่ยืนอยู่บนหอระฆังบูรพกษัตริย์!
แม้นว่าใบหน้านั้นยังคงเรียบเฉย ทว่าในดวงตาอันลึกล้ำคู่นั้นกลับเต็มจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันร้อนแรงที่กำลังลุกโชนขึ้นมาอย่างฉุดไม่อยู่!
ทุกคนล้วนสัมผัสได้ว่าเขากระเหี้ยนกระหือรืออยากแข่งขันกับหรงซิวมากแค่ไหน!
ลมปราณบนร่างของเขาหนักแน่นและคมกริบยิ่งกว่าหอกสีเงินนั่นเสียอีก!
คนบางคนเกิดมาเพื่อสู้!
และชัดเจนว่ายินชูหลี่คือคนประเภทนั้น!
ยามนี้ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่สำคัญแล้ว
เพราะตอนนี้สิ่งเดียวที่อยู่ในหัวของเขาก็คือ
เอาชนะหรงซิวให้ได้!
…
ทุกสายตาล้วนมองไปทางหรงซิว
ทั้งอยากรู้อยากเห็น ประหลาดใจ คาดหวัง และวิตกกังวล…
เห็นได้ชัดว่าทุกคนต้องการเห็นปฏิกิริยาโต้ตอบของหรงซิว
นอกจากนี้ พวกเขาก็อยากดูให้รู้เช่นเห็นชาติกันไปเลยว่า จอมยุทธ์ผู้ครองอันดับหนึ่งในงานประลอง
ชิงอวิ๋นนั้น แข็งแกร่งขนาดไหนกันเชียว!
อีกสาเหตุก็เป็นเพราะหรงซิวออกไปสำนักวิชาหลายปีแล้ว
แต่ตอนนี้จู่ๆ เขากลับปรากฏตัวขึ้นที่นี่ แน่นอนว่าทุกคนย่อมอยากเห็นกับตาว่าเขาเก่งกาจอย่างที่ร่ำลือจริงๆ หรือไม่
ทว่าผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนพลันกล่าวแทรกเสียก่อน
“ชูหลี่ ครานี้หรงซิวกลับมาจัดการธุระ มิใช่…”
“ข้ารับคำท้าของเจ้า”
ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกหรงซิวขัดจังหวะเข้าให้
บนใบหน้าอันเย่อหยิ่งราวปีศาจผู้สูงศักดิ์นั้นไร้ซึ่งคลื่นอารมณ์ใดๆ ดวงตาและหางคิ้วเรียวงามปรากฏรอยยิ้มจางๆ ราวมิได้จริงจังกับเรื่องนี้มากนัก
ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
“หรงซิว แต่เจ้าไม่ว่าง…”
“ใช้เวลาไม่นานหรอกขอรับ”
หรงซิวยิ้มเยาะเบาๆ