ตอนที่ 1186
บทที่ 1187 แย่งชิง
October 22, 2026
น้ำตกเบื้องล่างค่อยๆ หยุดไหล
พลันเกิดกระแสน้ำวนขึ้นที่ใจกลางของผืนน้ำสีฟ้านั่น
เมื่อเวลาผ่านไป กระแสน้ำวนก็ค่อยๆ ขยายตัว แล้วกลืนกินต้นไม้สีเขียวชอุ่มที่อยู่รอบๆ เข้าไปอย่างเงียบเชียบ!
ขณะเดียวกัน เมฆดำมืดที่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าก็รวมตัวกัน ราวถูกดึงดูดด้วยพลังบางอย่าง แล้วค่อยๆ หมุนวนจนกลายเป็นพายุงวงช้างลูกใหญ่!
ทั่วทุกพื้นที่ตกอยู่ในความมืดมิด!
สายลมแรงตวัดพัดปลิว แรงข่มคลื่นใหญ่แผ่กระจายออกมา!
ผู้คนที่รออยู่บนยอดเขาในบุหรงมรกตล้วนแสดงท่าทีตื่นเต้นดีใจ!
เช่นนี้ก็หมายความว่า อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งราชากำลังจะถือกำเนิดขึ้นแล้ว!
“หลังจากที่น้ำในแอ่งด้านล่างถูกดูดออกจนหมด ก็คงถึงคราวที่อาวุธนั้นจะปรากฏออกมาแล้ว! ยามนั้นเราต้องลงมือทันที แล้วชิงมันมาให้ได้ก่อนคนอื่น!”
ผู้อาวุโสซูเฟิงย้ำเสียงขึงขัง
ทุกคนพยักหน้าตอบรับ และรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ
ราวกับมีหลุมดำที่สามารถดูดกลืนกินทุกสิ่งรอบตัวเข้าไปทั้งหมด ซ่อนอยู่ภายใต้กระแสน้ำวนในแอ่งน้ำนั่น
คลื่นสันนิบาตบนฟากฟ้าฟาดฟันลงมา
สายตานับไม่ถ้วนจ้องมองภาพนั้นไม่วางตา
และก่อนที่กระแสน้ำวนจะหายไป พายุงวงช้างก็พลันทิ้งตัวลงมา!
ทั้งสองสิ่งสัมผัส!
ตูม!
เกิดเสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว!
พลันมีแสงสว่างพร่างพราวระเบิดออกมาจากตรงกลาง!
“ตอนนี้แหละ!”
ผู้อาวุโสซูเฟิงออกคำสั่งแล้วรีบนำไปก่อน! ทุกคนที่อยู่เบื้องหลังพุ่งตัวตามไปอย่างพร้อมเพียง!
ขณะเดียวกัน คนกลุ่มอื่นที่รวมตัวกันอยู่ในบุหรงมรกต ก็รีบรุดหน้าไปที่นั่นเช่นกัน!
ทว่าคนจากสำนักหลิงเซียวรวดเร็วที่สุด เพียงพริบตาพวกเขาก็นำหน้าไปแล้ว จนทำให้คนกลุ่มอื่นลุกลี้ลุกลนอยู่ไม่สุข
และจู่ๆ บุรุษร่างกำยำผิวคล้ำก่อนหน้านี้ ก็ตะโกนขึ้นมา
“ทุกท่าน! ข้าขอร่วมวงด้วยแล้วกัน!”
ผู้อาวุโสซูเฟิงและคนอื่นๆ พลันใจหายวาบ!
แต่ชายคนนั้นก็ยังตะโกนขึ้นอีกว่า
“เจ้าสิ่งนี้คือสมบัติที่คนของสำนักหลิงเซียวทิ้งไว้ในตอนนั้น! ถ้าพวกเขาคิดจะชิงมันไป ย่อมทำได้ง่ายๆ! ไยเราถึงไม่ร่วมมือกันขับไล่พวกเขาออกไปเสียก่อน แล้วค่อยตกลงเรื่องกรรมสิทธิ์ของสมบัติชิ้นนี้ด้วยกันเล่า!”
เสียงทุ้มนั้นดังก้องไปทั่วทุกอณูอากาศ
ทันทีที่เขาเปิดปาก มันก็แพร่กระจายออกไปทั่วหล้า!
หลายคนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พลางมองหน้ากันด้วยความสับสน
ผู้อาวุโสซูเฟิงตะคอกด้วยโทสะ
“สำนักปีกสุวรรณ! เจ้ากล้าดีอย่างใด!”
ชายคนนั้นหัวเราะร่า
“กล้าไม่กล้า ข้าก็กล้าตัดหน้าเจ้าแล้วกัน!”
สำนักปีกสุวรรณของพวกเขาเองก็เป็นนิกายชั้นนำของอาณาจักรเสิ่นซวี่ แถมยังมีภูมิหลังที่ลึกซึ้งและความมั่นใจอย่างเต็มที่
แม้สำนักหลิงเซียวจะมีสถานะโดดเด่น แต่ก็เป็นเพียงสำนักวิชาเท่านั้น
ถึงจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่สุดท้ายมันก็ต่างจากนิกายที่เข้มงวดด้านการต่อสู้และวิทยายุทธ์ของพวกเขาอยู่ดี
อย่างใดเสีย ทางสำนักหลิงเซียวก็ไม่มีทางยอมให้ผู้อาวุโสและเหล่าศิษย์ ต้องสละชีวิตเพื่อสำนักวิชาของพวกเขา
ยิ่งไปกว่านั้น แม้สมบัติที่ปรากฏในวันนี้จะเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์หายากของราชา แต่นั่นมิอาจทำให้สำนักหลิงเซียวตั้งตนเป็นปรปักษ์กับพวกเขาได้
นั่นคือสาเหตุที่พวกเขากล้าแย่งชิงอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้!
อีกทั้งยังมีคนจากที่อื่นเข้ามาด้วย พวกเขายิ่งไม่กล้าทำตัวไร้ศีลธรรมแน่นอน
“ทุกท่าน! พวกเจ้ายังลังเลอันใดอยู่อีก!? มาถึงขนาดนี้แล้ว พวกเจ้ายังคิดจะปล่อยให้สมบัติชิ้นนี้ตกไปอยู่ในมือของพวกเขาอีกหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็ทำให้คนจากกลุ่มอื่น ตัดสินใจได้ในทันที
หวีด!
เกิดเสียงหวีดแหลมดังขึ้นในอากาศเป็นระลอก!
นั่นคือเสียงแวกอากาศของผู้คนที่พุ่งตัวเข้าไปยังศูนย์กลางของแอ่งน้ำ แล้วพลันเปลี่ยนทิศพุ่งเข้าใส่กลุ่มคนจากสำนักหลิงเซียวแทน!
ซึ่งในกลุ่มคนที่เดินทางมาที่นี่ นอกจากสำนักหลิงเซียวแล้ว ก็ยังมีอีกสี่กลุ่ม
หากนับยอดรวมกันก็เกือบหนึ่งร้อยแปดสิบคน ซึ่งมากกว่าคนของสำนักหลิงเซียวหลายเท่า!